تک نگاری| از تیم ملی تا نیمکت استقلال؛ سقوط آزاد به سبک کوشکی/ شبح سرگردانی با پیراهن آبی!
به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین؛ در حال حاضر، استقلال با یک غایب بزرگ در ترکیب خود مواجه است. بازیکنی که انتظار میرفت در کانون توجهات قرار بگیرد، اکنون تبدیل به سایهای مبهم در تیم آبیها شده است که یافتنش به مانند جستوجو برای نگین گمشده در جمع جواهرات است!
علیرضا کوشکی کجاست؟ این پرسش به یکی از دغدغههای اصلی هواداران استقلال بدل شده است. نه به این خاطر که او در ترکیب قرار ندارد، بلکه واقعیت این است که او بهطور مرتب به میدان میرود اما چیزی که مشاهده میشود بسیار دور از انتظاراتی است که برای او ترسیم شده بود. زمانی او لقب «کوشکینیو» را از طرف هواداران به یدک میکشید و حتی برخی بر این عقیده بودند که او باید به تیم ملی دعوت شود تا در جام جهانی به میدان برود.
آخرین گل کوشکی به هفته نهم فصل گذشته برمیگردد که در بازی مقابل آلومینیوم به ثمر رساند؛ از آن زمان تاکنون ۱۷ مسابقه گذشته و او هیچ نشانهای از گل زدن یا ارسال پاس گل نداشته است. او در ۱۳ هفته پایانی فصل پیش بدون گل باقی ماند و تنها دو پاس گل به نامش ثبت شد. در هفت هفته از فصل جدید هم نه تنها هیچ پاس گلی ندارد بلکه آمار او به عنوان یک بازیکن هجومی به شدت نگرانکننده و حتی هشداردهنده است.
۱۷ بازی، بدون گل و پاس گل! این شرایط دیگر نمیتواند تنها یک «دوره افت» به حساب آید. هنگامی که بازیکنی با این انتظارات و هیاهوی پیرامونش، هفتهها در ترکیب قرار میگیرد ولی هیچ تأثیری بر گلهای تیم ندارد، کاملاً طبیعی است که عملکردش مورد بررسی جدی قرار گیرد.
در دیدار مقابل پیکان نیز کوشکی نتوانست پاسخ قانعکنندهای به منتقدانش ارائه دهد. او ابتدا بر روی نیمکت نشست و سپس در نیمه دوم به میدان آمد، اما حتی حضورش به عنوان بازیکن تعویضی نیز نتوانست تغییر مثبتی در جریان بازی ایجاد کند. بدتر این که در پایان بازی، در یکی از بهترین لحظات ضدحمله، تصمیمی گرفته که به وضوح نشاندهنده وضعیت فعلی او بود. کوشکی میتوانست با یک پاس ساده، همتیمیاش را در موقعیت عالی برای گلزنی قرار دهد، اما ترجیح داد که خودش از خارج محوطه منطقۀ جریمه شانسش را آزمایش کند؛ شوتی که از بالای دروازه پورحمیدی به بیرون رفت و همتیمیاش که در موقعیت خوب منتظر پاس او بود، تنها توانست عذرخواهی کند؛ اما مسلماً مشکلات استقلال با یک عذرخواهی قابل حل نیست. این یک مشکل جدی در عملکرد یک ستاره است و تصمیم نادرستی در زمانی که بازیکن باید برای موفقیت تیم اقدام کند، نه برای لحظات انفرادی.
کوشکی چند هفته پیش به دلایل انضباطی بر روی نیمکت نشسته و اکنون وضعیت به جایی رسیده که دلایل فنی نیز او را از ترکیب اصلی دور کرده است. دقیقاً همین نقطه است که نیاز به واکنش سهراب بختیاریزاده را ایجاب میکند. سرمربی استقلال ظاهراً دیگر مایل نیست تنها به خاطر سابقۀ درخشانی که کوشکی دارد و توانایی بالقوهاش، او را در ترکیب اصلی نگه دارد.
البته یک واقعیت دیگر نیز باید در نظر گرفته شود؛ اگر سهراب بختیاریزاده از نظر تعداد بازیکنان در اختیار دچار مشکلات کمتری بود، احتمالاً نیمکتنشینی کوشکی خیلی زودتر و جدیتر به وقوع میپیوست و او به بازیکنی ثابت در نیمکت بدل میشد. بازیکنی که نه تنها گل نمیزند، بلکه پاس گل نیز نمیدهد و در جریان بازی آنچنان تأثیرگذار نیست که بتواند ضعفهایش را جبران کند، در نهایت نمیتواند تا ابد با برچسب «بازیکن تکنیکی» از انتقاد دور بماند.
موضوع اصلی، همین فاصله عجیبی است که میان تصویری که از کوشکی ساخته شده و آنچه امروزه در میدان میبینیم وجود دارد. بازیکنی که زمانی لقبهای مختلفی برایش میساختند و حتی درباره حضورش در تیم ملی برای جام جهانی بحث میکردند، حالا باید برای حفظ جایگاهش در ترکیب استقلال تلاش کند.
شاید بهتر باشد در حال حاضر به جای جستوجو برای یافتن او در فهرست تیم ملی، به دنبال حضورش در ترکیب استقلال باشیم؛ جایی که مدتهاست منتظر هستند تا او دست به عمل بزند و تنها در میدان حاضر نباشد!
لیگ نخبگان آسیا نیز در راه است و استقلال نمیتواند در چنین سطحی با بازیکنانی که از لحاظ فرم دور شدهاند، تسامح داشته باشد. اگر کوشکی به همین وضعیت ادامه دهد، نیمکتنشینی او در آسیا دیگر به عنوان یک پدیده غیرمعمول محسوب نخواهد شد، بلکه نشانۀ طبیعی از عملکرد بازیکنی خواهد بود که در ۱۷ بازی هیچ گل و پاس گلی برای تیمش ثبت نکرده است.
در فوتبال حرفهای، نام و شهرت گذشته به هیچوجه نمیتواند امتیاز محسوب شود؛ آنچه در نهایت باقی میماند، عملکرد امروز است و حال حاضر کوشکی، در حال حاضر هیچ شباهتی به «کوشکینیو» ندارد.
253 258