خبرورزشی‌گردی| نظری جویباری به دور من چرخید تا قلعه‌نویی به عنوان سرمربی استقلال انتخاب شود/ ممکن است هواداران استقلال حتی در مراسم وداع من حاضر نشوند!

جواد زرینچه یک شخصیت بی‌نظیر در تاریخ فوتبال کشورمان به شمار می‌آید. او که سابقه کاپیتانی در تیم‌های ملی و استقلال را دارد، همچنین در مقام سرپرست نیز در کنار آبی‌پوشان پایتخت قرار داشته است.

زرینچه در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۹۰ گفت‌وگوی ماندگاری با خبرورزشی انجام داده که بررسی دوباره آن خالی از لطف نیست:

• در سال ۱۳۶۶، من و صادق ورمزیار برای نخستین بار با پیراهن استقلال در دربی پایتخت حاضر شدیم. این بازی در نهایت به تساوی بدون گل انجامید.
• دربی مشهور دی‌ماه ۱۳۷۳ که به خاطر درگیری‌های قلعه‌نویی و مجتبی محرمی نیمه‌تمام ماند، نبردی جذاب بود. ما با دو گل عقب افتادیم، اما اخراج رضا شاهرودی باعث شد من به مسعود غفوری‌های اصل اعتماد کنم و به خط حمله بروم. در نهایت این بازی به تساوی ۲ بر ۲ در دقایق پایانی کشیده شد، اما حادثه‌ای خاص به وقوع پیوست.
• در سال ۱۳۸۱، اطرافیان رولند کخ به جای بهره‌برداری از تجربیات من و دیگر بازیکنان قدیمی، ما را از میان بردند! همین افراد بودند که موجب شدند امیر قلعه‌نویی از دستیاری کخ صرف‌نظر کند.
• در بهار ۱۳۸۲، پس از برکناری کخ، دوباره به سراغ من آمدند تا منصورخان به عنوان سرمربی و من به عنوان دستیار ایشان فعالیت کنیم. در آن زمان من قصد داشتم تعدادی از بازیکنان استقلال را کنار بگذارم، اما گفتند که این کار ممکن است به تضعیف تیم منجر شود. به همین دلیل با امیر قلعه‌نویی توافق کردم که او در لیگ سوم سرمربی باشد و من دستیارش. حتی جلسه‌ای با آقای فتح‌الله‌زاده نیز برگزار کردیم اما ناگهان مدیریت تغییر پیدا کرد و حسین قریب به جای او آمد.
• پس از ورود قریب به باشگاه، من به خاطر سادگی‌ام آسیب دیدم. روزی با قلعه‌نویی توافق کردیم که به ملاقات قریب برویم، اما وقتی به باشگاه رسیدم، امیر از اتاقش بیرون نیامد. علی نظری جویباری من را به گوشه‌ای برد و گفت آقای قریب به حضور منصور پورحیدری اعتقاد ندارد، بنابراین من هم گفتم اگر منصورخان نباشد، من هم نمی‌مانم! وقتی مدیرعامل تأکید کرد که هیچ اعتقادی به پورحیدری ندارد، من به سرعت از باشگاه خارج شدم ولی نظری جویباری باقی ماند و امیر به عنوان سرمربی استقلال انتخاب شد!
• از رفتار امیر قلعه‌نویی بسیار ناراحت شدم و تا چند ماه پیش از او صحبت نکردم. اکنون فقط در حد یک سلام و علیک با یکدیگر در ارتباط هستیم.
• من ۱۳ سال در استقلال بازی کردم و به مقام کاپیتانی این تیم رسیدم، اما به نظر می‌رسد که مسئولان حتی زحمت یک بازی خداحافظی را هم به خودشان نداده‌اند! حتی اگر در نهایت نیاز به التماس هم باشد، هرگز حاضر به تملق و چاپلوسی نخواهم بود. مسئولان استقلال نه از ما سراغی می‌گیرند و نه احوالی می‌پرسند. شاید در انتظار هستند که ما بمیرم تا در ورزشگاه شیرودی ما را به گردش ببرند! به رغم همه این‌ها، ممکن است آن‌ها حتی در مراسم تشییع و تدفین من هم حاضر نشوند.

بیشتر بخوانید: با مدیر پرسپولیس دست به یقه شدم، از این تیم کنارم گذاشتند/ دوست دارید من هم معتاد و زندانی شوم؟