هدفونهای هدایت استخوانی به دلیل قابلیت شنیدن صداهای اطراف و راحتی استفاده بدون قرارگیری در گوش، به انتخابی محبوب برای ورزشکاران و افرادی تبدیل شدهاند که در محیطهای پر از ترافیک شهری تردد میکنند. این گجتها با انتقال ارتعاشات از طريق استخوانهای صورت به مغز، تجربهای متمایز از گوش دادن به موسیقی یا پادکستها را ارائه میدهند. با این حال، مانند هر فناوری دیگری، این نوع هدفونها نیز با محدودیتها و چالشهایی روبهرو هستند که آگاهی از آنها پیش از خرید اهمیت ویژهای دارد. در این مقاله به تحلیل سه نقطه ضعف اصلی این دستگاهها خواهیم پرداخت.
عدم توانایی در حذف نویز محیطی و صداهای مزاحم
هدفونهای هدایت استخوانی بهواسطه طراحی خاص خود که گوشها را مسدود نمیکند، فاقد قابلیت حذف نویز محیطی هستند. این ویژگی به شما این امکان را میدهد که از فعالیتهای پیرامون خود مطلع باشید، اما بهمعنای شنیدن تمامی صداهای مزاحم موجود در اطراف نیز میباشد. بنابراین، این هدفونها برای محیطهای شلوغی که نیاز به حذف نویز فعال دارند، چندان مناسب نخواهند بود. البته برخی مدلها از میکروفونهایی برخوردارند که قابلیت حذف نویز را برای بهبود کیفیت تماس فراهم میکنند.
کیفیت صوتی پایینتر نسبت به هدفونهای معمولی
هدفونهای هدایت استخوانی بهجای تمرکز بر کیفیت صدای ممتاز، بیشتر بر روی راحتی و آگاهی از محیط طراحی شدهاند. بهدلیل عدم استفاده از پرده گوش، انتقال صدای آنها از دقت چندانی برخوردار نیست. باس آنها ضعیفتر است و نمیتوانند تجربه شگفتانگیزی از شنیدن موسیقی فراهم کنند. با این حال، برای پادکستها و موسیقیهای پسزمینه، کیفیت صوتی آنها قابل قبول میباشد. این محدودیتها برای مقاصد خاصی مانند ورزش یا بهخصوص برای افرادی که مشکلات گوش میانی دارند، قابل تحمل خواهد بود.
احساس لرزش ناخوشایند برای برخی کاربران
یکی از تجربیات خاصی که ممکن است برای برخی افراد خوشایند نباشد، حس لرزشی است که هدفونهای هدایت استخوانی در کنار سر ایجاد میکنند. این ارتعاش ناشی از انتقال صدا از طریق استخوانهای صورت، در ابتدا میتواند ناراحتکننده باشد. در حالی که برخی افراد ممکن است به آن عادت کنند، برای دیگران ممکن است در طول جلسات طولانی گوش دادن، آزاردهنده باشد. این تفاوت در تجربه فردی میتواند استفاده از این نوع هدفون را برای همه افراد مناسب نکند.