رئیسجمهور ایالات متحده به دلیل عفونت ناشی از جراحات گلوله جان خود را از دست داد؛ ۲۳ شهریور ۱۲۸۰
ویلیام مککینلی، رئیسجمهور ایالات متحده، در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۱، هشت روز پس از آنکه یک آنارشیست روانپریش به او شلیک کرد، در نمایشگاه پان-آمریکن در بوفالو، نیویورک، فوت کرد.
به نقل از فرارو و سایت History، مککینلی نخستین بار در سن ۳۴ سالگی به کنگره راه یافت و به مدت ۱۴ سال در مجلس نمایندگان ایالات متحده فعالیت کرد و به عنوان کارشناس برجسته جمهوریخواه در عرصه تعرفهها شناخته میشد. پس از اینکه در سال ۱۸۹۰ کرسی خود را از دست داد، وی دو دوره به عنوان فرماندار ایالت اوهایو خدمت کرد. تا سال ۱۸۹۶، با حمایت مالی مارک هانا، صنعتگر ثروتمند اهل اوهایو، به عنوان کاندیدای برتر جمهوریخواهان برای ریاستجمهوری مطرح شد. در پاییز همان سال، مککینلی با اختلافی چشمگیر از رقیب دموکرات خود، ویلیام جنینگز برایان، با بزرگترین نسبت رأی مردمی پس از جنگ داخلی پیروز شد.
در مقام ریاستجمهوری، مککینلی بهطور جنجالی به عنوان حامی مشاغل بزرگ شناخته شد که در دوران او با رشد قابل توجهی مواجه بودند. وی به حمایت از تعرفههای حفاظتی پرداخته و از آنان به عنوان ابزاری برای حفاظت از صنایع و نیروی کار آمریکایی در برابر رقابتهای خارجی بهرهبرداری کرد و موفق به دفاع از استاندارد طلا بهعنوان ارز اصلی کشور شد.
با این حال، مهمترین موضوعی که بر ریاستجمهوری مککینلی تاثیر گذاشت، سیاست خارجی بود. در آوریل ۱۸۹۸، کنگره و افکار عمومی آمریکا او را به دلیل درگیریهای کوبا برای رهایی از سلطه استعماری اسپانیا به مداخله واداشتند. ایالات متحده تنها در عرض سه ماه اسپانیا را به طور قاطع شکست داد و کوبا را آزاد کرد - گرچه این جزیره به عنوان یک قلمرو تحتالحمایه آمریکا باقی ماند - و همچنین پورتوریکو، گوام و فیلیپین را نیز به قلمرو خود ملحق کرد. به این ترتیب، ایالات متحده برای نخستین بار به یک قدرت استعماری تبدیل گردید.
با توجه به منافع فزاینده آمریکا در منطقه اقیانوس آرام، دولت مککینلی به شدت به گسترش جایگاه و نقش خود در سیاست آسیا پرداخت. در سال ۱۹۰۰، وی هزاران نیروی نظامی آمریکایی را به چین فرستاد تا در سرکوب «شورش مشتزنان» (Boxer Rebellion) که هدفش بیرون راندن بیگانگان بود، شرکت کنند. سیاست شجاعانه «درِ باز» او، در حالی که حمایت آمریکا از استقلال چین را اعلام میکرد، بر این اصل تاکید داشت که تمام کشورهایی که در چین منافع تجاری دارند، باید بتوانند در شرایط برابر با یکدیگر رقابت کنند.
مککینلی محبوب، با اختلافی بیشتر از رقیبش برایان، که به لحاظ «امپریالیسم» در اقیانوس آرام و در خانه به خاطر رشد انحصارات غیرقانونی مورد انتقاد قرار گرفت، برای دوره دوم خود برگزیده شد. با این حال، او زمان بسیار کمی برای مشاهده آنچه که دوران دومش به ارمغان خواهد آورد، داشت. در تاریخ ۶ سپتامبر ۱۹۰۱، در حالی که مککینلی در صف استقبال از نمایشگاه پان-آمریکن در بوفالو ایستاده بود، لئون چولگوش، یک آنارشیست لهستانی-آمریکایی که با یک هفتتیر ۳۲ خود را مسلح کرده بود، به او نزدیک شد.
چولگوش سلاحش را بیرون آورد و از فاصلهای نزدیک به مککینلی دو بار شلیک کرد. یکی از گلولهها از دکمه کت و شلوارش منحرف شد، اما گلوله دیگر به معدهاش اصابت کرد، از کلیههایش عبور کرد و در پشتش جا گرفت. هنگامی که مورد عمل جراحی قرار گرفت، پزشکان نتوانستند گلوله را پیدا کنند و قانقاریا به سرعت در بدنش گسترش یافت. مککینلی هشت روز بعد درگذشت. چولگوش به جرم قتل به اعدام محکوم و به زودی پس از اقدام به تیراندازی، به جوخه اعدام سپرده شد.