بهنقل از هریتیج دیلی، کشف اتفاقی چند شیء باستانی در مرکز ایتالیا، باستانشناسان را به گوری ۲٬۶۰۰ ساله رساند که سرنخهای تازهای از قوم پیکنی به همراه دارد.
باستانشناسان در منطقه مارکه ایتالیا موفق به کشف گوری متعلق به قرن ششم پیش از میلاد شدند؛ آرامگاهی که مجموعهای از ظروف سفالی و اشیای تدفینی آن، اطلاعات تازهای درباره قوم پیکنی، یکی از اقوام پیشارومی ایتالیا، در اختیار پژوهشگران قرار داده است.
یک کشف اتفاقی که به گور باستانی رسید
این کشف در شهر سانتالپیدیو آ ماره رخ داد و از جایی آغاز شد که چند شیء مشکوک به آثار باستانی به مسئولان میراث فرهنگی گزارش شد. کارشناسان اداره باستانشناسی منطقه پس از بررسی محل دریافتند که این اشیا یافتههایی پراکنده نیستند، بلکه بخشی از مجموعهای از هدایای تدفینی درون یک گور باستانی را تشکیل میدهند.
در میان آثار کشفشده چندین ظرف سفالی دیده میشود که سبک ساخت و تزئینات آنها به باستانشناسان امکان داده است این آرامگاه را به فرهنگ پیکنی نسبت دهند و قدمت آن را به قرن ششم پیش از میلاد برسانند. پژوهشگران پس از ثبت دقیق موقعیت اشیا در محل، آنها را برای مطالعه و مرمت به آزمایشگاه منتقل کردند.
قوم پیکنی چه کسانی بودند؟
قوم پیکنی از سده نهم تا سوم پیش از میلاد در نواحی مرکزی و شرقی ایتالیا، میان رشتهکوه آپنین و ساحل دریای آدریاتیک زندگی میکرد. برخلاف برخی تمدنهای همدوره، این قوم حکومت مرکزی یا پایتخت واحدی نداشت و از مجموعهای از جوامع محلی تشکیل میشد که فرهنگ مادی مشترکی داشتند.
باستانشناسان، پیکنیها را به دلیل مهارت در فلزکاری، سفالگری و ساخت زیورآلات تزئینی میشناسند. آثار بهجامانده از آنها نشان میدهد این جوامع شبکههای فرهنگی و تجاری فعالی در بخشهای مختلف ایتالیا داشتند.
اشیای تدفینی چه سرنخهایی در خود دارند؟
در سده سوم پیش از میلاد، همزمان با گسترش جمهوری روم، سرزمین پیکنیها که با نام پیکنوم شناخته میشد، به قلمرو روم پیوست و هویت سیاسی مستقل این قوم بهتدریج از میان رفت.
منطقه سانتالپیدیو آ ماره پیش از این نیز چندین کشف اتفاقی باستانشناسی را تجربه کرده است؛ موضوعی که باعث شده این محدوده یکی از مناطق مورد توجه نهادهای میراث فرهنگی ایتالیا برای حفاظت و کاوشهای علمی باشد.
پژوهشگران امیدوارند بررسی دقیق اشیای تدفینی، ساختار آرامگاه و دیگر شواهد به درک بهتر حضور قوم پیکنی در این بخش از ایتالیا کمک کند. مقامهای محلی نیز اعلام کردهاند پس از پایان مطالعات و عملیات مرمت، امکان برگزاری نمایشگاهی عمومی برای نمایش این آثار بررسی خواهد شد.