حسین زاده با لحنی تند به صداوسیما و موضوع فیلترینگ تاخت / شیوههای اعمالشده از بالا میتواند ریشه ناامنی را تقویت کند / انحصارگرایی ذاتاً یعنی نادیده گرفتنِ حق دیگران
خبرآنلاین: عبدالکریم حسینزاده، معاون رئیس جمهوری، در گفتوگو با خبرآنلاین به مسائلی از جنس «وفاق» و ضرورت پایبندی به آن پرداخت و در ادامه نیز با لحنی تند از صداوسیما بهخاطر کمتوجهی به همین اصل انتقاد کرد.
حسینزاده در پاسخ به این پرسش که «عملکرد صداوسیما، را در شرایط جنگی چگونه ارزیابی میکنید؟»، توضیح داد: ابتدا باید روشن شود روایتها و گزارشهایی که رسانههای ایرانی—بهخصوص صداوسیما—از جنگ ارائه میدهند تا چه اندازه در شکلدادن به برداشت عمومی از این نبرد نقش داشتهاند. او ادامه داد: ما در جنگی قرار داریم که یک سوی آن ایستادهایم، اما در عمل تقریباً هیچ ابزار تبلیغاتی کارآمدی در اختیار نداریم که بتواند تصویر مطلوب ما را به افکار عمومی جهان و مخاطبان بینالمللی منتقل کند. به گفته وی، نقطه تمرکز صداوسیما همچنان معطوف به تقویت یک جریان سیاسی و گفتمانِ متعلق به اقلیت است؛ در حالی که این رسانه نباید همچون اتاق فرمان یک ستاد انتخاباتی عمل کند.
معاون رئیس جمهوری سپس افزود: صداوسیما بهعنوان رسانه رسمی یک کشورِ درگیر جنگ، نباید با اتکا به صدای یک جریان خاص، موجب شود پژواک صدای کل ایران در منطقه و عرصه جهانی کمرنگتر شود. او تأکید کرد که در بخشهای دیگر رسانهای و عرصههای فرهنگی نیز دقیقاً همین چالش دیده میشود. متأسفانه جریانی شکل میگیرد که این تصور را القا میکند کشور فقط با تکیه بر یک اقلیت مشخص و با یک نگاه معین، سرپا مانده است؛ در حالی که «مقاومت» در جنگ به یک ملت یکپارچه و همدل تکیه دارد. برای آنکه این ملت منسجم ساخته شود، لازم است معدل دیدگاهها و شیوه بیان مردم در سیاستها و همچنین در ادبیات رسمی، بازتولید و انعکاس داده شود.
حسینزاده در ادامه درباره چگونگی تبیین برخی مسائل در سطح جامعه و حتی در برابر افکار عمومی جهانی نیز گفت: تبیین قرار نیست فقط با من انجام شود؛ نه با دوستانی که چنین میاندیشند و نه حتی صرفاً با شما. به اعتقاد او، مردم میناب و مردم سراسر ایران قادرند خودشان تبیینگر باشند و طبیعی است که جامعه، سخن آنان را بیشتر میپذیرد. وی همچنین اظهار کرد: انحصارگرایی ذاتاً به معنای نفی حق است؛ چراکه توانایی و قابلیت واقعی جامعه را نادیده میگیرد. هر جریان انحصارگرا—و نیز هر فردی که جامعه را به دستهها و طبقات تقسیم میکند—پیش از هر چیز، جامعه، مردم و ظرفیتهایشان را انکار میکند و در نهایت به آنها اعتماد ندارد.