علیرضا بیرانوند؛ در منجلابِ ساخته دستِ خویش!
بازار نقلوانتقالات تابستانی تیمهای حاضر در لیگ برتر، سرانجام به روزهای پایانی خود رسیده و حالا نگاه اهالی فوتبال بیش از هر زمان دیگری به سمت یک موضوع حساس چرخیده است: روشن شدن وضعیت یک ستاره جنجالی. علیرضا بیرانوند؛ گلر ثابت تیم ملی در جامهای جهانی 2018، 2022 و 2026 که طی دو فصل گذشته به عنوان دروازهبان شماره یک تراکتور، مسیر حضور در چارچوب را دنبال کرده است. بیرانوند 33 ساله در سالهای اخیر حاشیههای گوناگونی را تجربه کرده، اما بیتردید یکی از پررنگترین دغدغهها درباره او، ماجرای سربازی و ابهامی است که پیرامون زمان و نحوه تعیین تکلیف این بخش از زندگیاش شکل گرفته.
علیرضا بیرانوند برای تمدید فرصت معافیت از خدمت، تلاش کرد از تمام ظرفیتهای موجود بهره بگیرد؛ تلاشی که در نهایت به بنبست خورد و حالا دیگر خبری از راه تازه برای ادامه روند تمدید نیست. واکنشهای شفاف احمدرضا رادان، فرمانده کل نیروی انتظامی، و همچنین موضعگیری حسین زاهدی، معاون سازمان نظام وظیفه، تصویری دقیق از این واقعیت ارائه میدهد که بیرانوند برای دور زدن یا یافتن مسیر دیگری در پرونده معافیت، شانسی ندارد. بنابراین او اکنون در یکی از پراسترسترین مقاطع فوتبالش قرار گرفته است؛ مقطعی که میتواند مستقیماً روی آینده ورزشیاش اثر بگذارد.
ماندن در لیگ برتر، یا سکونشینی؟
ملوان بندرانزلی و فجرسپاسی شیراز؛ دو تیمی که از میان تیمهای لیگ برتری، رنگ و بوی “نظامی” دارند و طبق شرایطشان امکان جذب بازیکن سرباز را فراهم میکنند. با این حال، باید توجه کرد که بر اساس مقررات نقلوانتقالات، این دو باشگاه تنها در چارچوب زمان فعالیت بازارهای نقلوانتقالات تابستانه و زمستانه حق جذب بازیکن سرباز را دارند. نتیجه این موضوع روشن است: اگر بیرانوند تصمیم بگیرد به هر شکل راه حضورش در یکی از این دو تیم را امتحان کند، لازم است تا پایان نیمفصل نخست، روی سکوها بماند و بعد از آغاز بازار زمستانی، دوباره امکان بازگشت به میدان و ثبتنام برای حضور در مسابقات را به دست میآورد.
در این میان، تلاشها از سمت فجرسپاسی برای جذب بیرانوند جدیتر به نظر میرسد؛ تیمی که امیدوار است کد خدمت او برای حضور در جمع شاگردان رسول خطیبی فعال شود. با این حال، وقتی فصل جاری تا میانههایش به رویدادی بزرگ مثل جام ملتهای آسیا 2027 میرسد، سناریوی “ریسک سکونشینی تا نیمفصل” برای یک بازیکن در سطح بیرانوند، عملاً چیزی نیست که بتواند بیهزینه باشد. از دست دادن فرصت بازی میتواند روی آمادگی بدنی و ریتم مسابقهای او اثر مستقیم بگذارد؛ بنابراین بعید به نظر میرسد در چنین شرایطی، امیر قلعهنویی همچنان روی بیرانوند به عنوان دروازهبان شماره یک حساب باز کند و او را در کنار تیم ملی، به سفر عربستان ببرد.
سلام لیگ یک، سلام نیروی زمینی؟
علیرضا بیرانوند برای اینکه فاصلهای طولانی تا شرایط مسابقه ایجاد نشود، میتواند گزینه دیگری را هم در نظر بگیرد؛ گزینهای که با بسته بودن پنجره نقلوانتقالات لیگ یک گره خورده است: پاسخ مثبت دادن به پیشنهاد حضور در نیروی زمینی تهران. اگر بیرانوند درخواست نیروی زمینی را بپذیرد، موضوع فقط جابهجایی یک تیم ساده نیست؛ او با توجه به جایگاهش به عنوان گلر شماره یک تیم ملی و دروازهبان تراکتور، در صورت انتقال به این تیم با یک سقوط آزاد جدی مواجه میشود. بیرو در این سناریو، بدون احتساب کسورات، باید دو فصل کامل را در یک تیم معمولی و نهچندان پر سر و صدا از سطح لیگ یک سپری کند.
البته بیرانوند پیشتر امید داشت بتواند تا پایان نیمفصل نخست برای نیروی زمینی به میدان برود و سپس در ادامه مسیر، به یکی از تیمهای لیگ برتری (ملوان یا فجرسپاسی) ملحق شود؛ اتفاقی که گفته میشود با قوانین همخوانی ندارد. چون طبق مقررات، هر بازیکنی که کد خدمتی دریافت کند، تا پایان دوره سربازی باید در همان تیمی که کد به آن اختصاص یافته حضور داشته باشد. همین بند قانونی، دروازهبان باتجربه فوتبال ایران را در یک دوراهی جدی قرار داده است؛ جایی که باید میان دو انتخاب سخت یکی را برگزینَد، و این دقیقاً همان چالشی است که میتواند لحظهبهلحظه تصمیمگیری را دشوارتر کند.
بیرو؛ گرفتار در منجلابِ ساختهشده
واقعیت این بود که بیرانوند 33 ساله از مدتها قبل میدانست دوران معافیت از خدمت به پایان رسیده و باید دستکم برای تغییر تیم و تنظیم برنامههای جدید خودش را آماده کند. با این وجود، هم خودِ بیرانوند و هم مدیران باشگاه تراکتور ترجیح دادند موضوع را برای مدتی پنهان یا کمرنگ جلوه دهند؛ تلاشی که هدفش زمان خریدن بود، با این امید که شاید به شکل “لطایفالحیلی” بتوانند دوباره معافیت او را تمدید کنند. اما این اتفاق رخ نداد و تعللها، حالا به پایان مهلت جابهجایی بازیکنان لیگ برتری منتهی شده است؛ نتیجهاش این است که تعیین تکلیف وضعیت علیرضا بیرانوند، بسیار پیچیدهتر از قبل شده و دست تصمیمگیرندگان را برای پیدا کردن راه کمهزینه بسته است.
علیرضا بیرانوند که در استوری تازهاش از یک طرف نسبت به سپری کردن دوران سربازی چراغ سبز نشان داده بود و از طرف دیگر همچنان درخواست تمدید معافیت را مطرح میکرد، اکنون به نظر میرسد در موقعیتی گرفتار شده که خودش آن را ساخته است. او این فرصت را داشت که پیشدستی کند و قبل از رسیدن به اول مهرماه؛ یعنی موعد اعزام، مسیر قانونی سرباز شدن را طی کند. اما سر باز زدن از انجام این کار، باعث شده حالا بحران بزرگی گریبانش را بگیرد. باید دید در نهایت تاوان لجاجت بیرانوند چه خواهد بود: آیا او به قیمت از دست دادن سهمش از چرخه مسابقات لیگ برتر، تا پایان نیمفصل نخست سکونشین میماند؟ یا در انتقالی غیرمنتظره، مسیر لیگ یک را انتخاب میکند و دروازهبان نیروی زمینی میشود؟ پاسخ این پرسش قطعاً تا پیش از اول مهرماه روشن خواهد شد.