بر اساس گزارشی از لایو ساینس، عکسی که یکی از فضانوردان در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰ از ایستگاه فضایی بینالمللی گرفته است، نمایی بینظیر از طبیعت پاتاگونیا را نمایان میسازد؛ جایی که دو دریاچه با رنگهای کاملاً متفاوت فقط توسط یک نوار باریک از زمین از یکدیگر جدا شدهاند، در حالی که در گذشتههای دور بخشی از یک دریاچه یکپارچه بودند.
دریاچه پوئرردون (Lake Pueyrredón)، در آرژانتین، بخشی از یک دریاچه یخچالی ۶۵ کیلومتری است که به سمت خاک شیلی گسترش مییابد و در آن سوی مرز به نام دریاچه کوکرین (Lake Cochrane) شناخته میشود. آب زلال و عمق تقریباً ۵۰۰ متری این دریاچه موجب میشود تا از فضا به رنگ آبی عمیق به نظر برسد.
در کنتراست با آن، دریاچه کوچکتر پوساداس (Lake Posadas) که طول آن تقریباً هشت کیلومتر است، دارای رنگ فیروزهای روشنتری است. این تفاوت ناشی از عمق کمتر این دریاچه و ورود حجم زیادی از رسوبات از رودخانهای نزدیک است که موجب تغییر رنگ آب آن شدهاند.
چگونه دریاچهای به دو بخش تقسیم شده است؟
هزاران سال پیش، با عقبنشینی یخچالهای بزرگ عصر یخبندان، تودهای از رسوبات و تختهسنگها در قسمت جنوبی دریاچه پوئرردون جمع شدند و سدی طبیعی را شکل دادند. این مانع منجر به تغییر مسیر آب شده و در نهایت موجب به وجود آمدن دریاچه پوساداس بهعنوان یک پهنه مستقل گردید.
این نوار باریک زمین که در ابتدا شبیه زبانههای ماسهای پیرامون دریاچه به نظر میرسد، در واقع به عنوان «مورین» شناخته میشود؛ دیواری از رسوبات و سنگهای بزرگ که در حاشیه یک یخچال طبیعی شکل گرفته است.
نشانههایی از یخچالها هنوز قابل مشاهده است
این رسوبات نه تنها بین دو دریاچه، بلکه در سواحل غربی دریاچه پوئرردون نیز وجود دارند؛ جایی که رودخانههای اطراف طی هزاران سال حجم زیادی از مواد را جمعآوری کرده و سه دلتای بادبزنیشکل را به وجود آوردهاند که از شمال به جنوب گسترش مییابند.
نیروهای باد و امواج نیز تاثیر زیادی بر جابجایی رسوبات گذاشتهاند و منجر به تشکیل زبانههای باریکی از ماسه و سنگ در امتداد مسیر آب شدهاند؛ پدیدهای که نمای طبیعی این منطقه را حتی از فضا بهطور مشخص متمایز میکند.
یکی از جذابترین نقاط جنوب آرژانتین
با وجود جمعیت کم در این ناحیه، دریاچههای پوئرردون و پوساداس به مکانهای محبوبی برای طبیعتگردان تبدیل شدهاند. بازدیدکنندگان برای کمپینگ، پیادهروی، ماهیگیری و کایاکسواری به این دره یخچالی سفر میکنند. یکی از جاذبههای مشهور در دریاچه پوساداس جزیرهای با یک طاق سنگی بزرگ است که به یکی از نمادهای طبیعی این ناحیه تبدیل شده است.
میراث عصر یخبندان در پاتاگونیا
این دو دریاچه در درهای قرار دارند که یخچالهای بزرگ در دورانهای دور آن را شکل دادهاند. آثار این یخچالها به وضوح در حدود ۳۰ کیلومتری غرب دریاچه کوکرین قابل مشاهده است و فضانوردان ایستگاه فضایی بینالمللی بارها از آنها تصویربرداری کردهاند.
پاتاگونیا دارای دهها دره و آبدره مشابه است که همگی نشانههایی از یخچالهای باستانی به شمار میروند؛ اما ترکیب دو دریاچه با دو رنگ متضاد که فقط یک نوار باریک زمین آنها را از یکدیگر جدا میکند، این مکان را به یکی از خاصترین مناظر طبیعی در جنوب آرژانتین تبدیل کرده است.