زیدآبادی: تقسیمبندیها به ما آسیب زدهاند
احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود چنین ابراز داشت: «آیا ممکن است نظم جهانی هیچگاه در یک قطب خلاصه شده باشد؟ برخی، نظم حاکم در سالهای پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی را به عنوان یک نظم تکقطبی میدانند، اما واقعیت بسیار متفاوت است. به نظر من، جهان هرگز به طور کامل تکقطبی نبوده و نخواهد بود!»
آیا جهان در حال حرکت به سمت یک نظم چندقطبی است؟ من بر این باورم که "نظم چندقطبی" خطرناکترین وضعیت ممکن برای بشریت است، زیرا این وضعیت در واقع مفهومی از بینظمی و عدم ثبات به شمار میآید! ظهور یک نظام فرضی چندقطبی به معنای تهدید جدی برای امنیت جهانی است و میتواند به جنگهای فاجعهبار ناشی از تسلیحات کشتار جمعی منجر شود!
زمانی که درباره "قطب" صحبت میکنیم، مهمترین ویژگی آن تضاد منافع است. این تضاد منجر به جنگها و نابودیها میشود. اگر راهحلی برای حل اختلافات پدید آید، در آن صورت مفهوم قطب نیز رنگ میبازد، زیرا این ساز و کار چیزی جز تعریف و پیگیری منافع مشترک نیست و هنگامی که منافع مشترک مطرح میشود، مفهوم قطب نیز معنای خود را از دست میدهد.
در حال حاضر، ما با جهانی مواجه هستیم که هر یک از اعضای آن به میزان خود در آن اثر میگذارد. هیچ یک از اعضا از قدرت برتری برخوردار نیستند و هیچ یک نیز فاقد تأثیرگذاری نیستند.
ترکیبی از اشکال و سطوح تأثیرگذاری حدود ۲۰۰ کشور عضو جامعه بینالملل، نظم کنونی جهانی را به وجود میآورد. یک شبکه بینهایت پیچیده و وابستگی عمیق متقابل بین اعضای جامعه جهانی شکل گرفته است که تمام قوانین و مفاهیم سنتی نظام بینالملل را به چالش میکشد.
ما ایرانیان، با هر نوع گرایش سیاسی و اعتقادی، به نظر میرسد که به طور ناخودآگاه تحت تأثیر تفکر دوقطبی و جهانبینی متکی بر ثنویت نیاکان خود هستیم و به همین دلیل نه تنها تمایلی به قطبیسازی داریم بلکه قادر نیستیم جهان را جز از این زاویه بنگریم و درک کنیم!
این طرز فکر، برداشتمان را از واقعیت تاریک کرده و مشکلات زیادی برای ما به بار آورده است.
به قول مولانا:
پیش چشمت داشتی شیشهٔ کبود
زان سبب عالم کبودت مینمود
در این زمینه توضیحات بیشتری ارائه خواهم داد.»