طبق گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رویترز، کسری تجاری اتحادیه اروپا در تعاملات کالایی با چین رو به افزایش است و بروکسل در صدد است تا با بهرهگیری از ابزارهای تجاری، ناهماهنگیهای موجود در روابط اقتصادی با پکن را کاهش دهد.
اورزولا فوندرلاین، رئیس کمیسیون اروپا، در سخنرانی سالانهاش در پارلمان اروپا بیان کرد که کسری تجارت کالایی اتحادیه اروپا با چین سال گذشته به حدود یک میلیارد یورو در روز رسیده است.
بر اساس گزارشهای رسمی از یورواستات، کسری تجارت کالایی میان اتحادیه اروپا و چین در سال ۲۰۲۵ به تقریبا ۳۵۹.۹ میلیارد یورو افزایش یافته که این در حالی است که در سال ۲۰۲۴ این رقم حدود ۳۱۲.۲ میلیارد یورو بود.
آمار کمیسیون اروپا نشان میدهد که در سال ۲۰۲۵، اتحادیه اروپا حدود ۵۵۹.۵ میلیارد یورو کالا از چین وارد کرده است، در حالی که ارزش صادرات کالاهای اروپایی به چین به حدود ۱۹۹.۵ میلیارد یورو رسیده است. همچنین، واردات اروپا از چین در این سال ۶.۴ درصد افزایش و صادرات به این کشور ۶.۵ درصد کاهش یافته است.
ماشینآلات و خودروها به عنوان دو گروه کالایی اصلی در تجارت میان این دو طرف شناخته میشوند. طبق آمار کمیسیون اروپا، این دو دسته بیش از نیمی از کل واردات کالاهای تولیدی اتحادیه اروپا از چین را تشکیل میدهند و سهم قابل توجهی نیز در صادرات به این کشور دارند.
روند فزاینده کسری تجاری اروپا با چین در سال ۲۰۲۶ نیز ادامه پیدا کرده است. براساس جدیدترین دادههای یورواستات، کسری تجارت کالایی اتحادیه اروپا با چین در سهماهه دوم سال ۲۰۲۶ به حدود ۱۰۳ میلیارد یورو افزایش یافته که این میزان، بالاترین رقم از سهماهه سوم سال ۲۰۲۲ محسوب میشود.
فوندرلاین تصریح کرده که اتحادیه اروپا به منظور متعادلسازی روابط تجاری با چین از ابزارهای در دسترس خود بهرهبرداری خواهد کرد. افزایش دسترسی شرکتهای اروپایی به بازار چین و تسهیل فرآیندهای تجاری از جمله محورهای اصلی مذاکرات بروکسل با پکن است.
علاوه بر کسری تجاری، وابستگی اروپا به چین در زمینه تأمین برخی مواد اولیه و مواد معدنی حیاتی نیز یکی از چالشهای عمده در روابط اقتصادی این دو طرف به شمار میآید. چین به عنوان تأمینکننده اصلی بسیاری از مواد معدنی به کار رفته در صنایع پیشرفته، خودروهای برقی و تجهیزات صنعتی اروپا به حساب میآید.
بنابراین، از یک سو اتحادیه اروپا با افزایش هزینههای واردات از چین و کاهش صادرات به این کشور مواجه است و از سوی دیگر برای تأمین بخشی از مواد اولیه ضروری صنایع خود، به بازار چین وابسته است؛ وضعیتی که مذاکرات تجاری میان بروکسل و پکن را با چالشهای بیشتری روبهرو کرده است.