ستوان ژنرال دانیل تالی، که رهبری بخش تحرک هوایی نیروی هوایی آمریکا را بر عهده دارد، به تازگی اعلام کرد که نسل آینده تانکرها، تحت عنوان «سیستم تانکر پیشرفته»، باید ویژگی‌های اتصال، توانایی دفاع از خود و قابلیت عملیات سرنشین‌دار به‌صورت انتخابی یا کاملاً خودمختار را دارا باشند. او با اشاره به تانکرهای بدون سرنشین بوئینگ MQ-25 Stingray نیروی دریایی تأکید کرد که راه‌حل‌های آینده در زمینه سوخت‌رسانی ممکن است الزاماً به هواپیماهای سرنشین‌دار وابسته نباشند، اما چالش بزرگ، نحوه پیاده‌سازی این فناوری در مقیاس وسیع مورد نظر نیروی هوایی است.

چالش‌ها و پیشرفت‌ها در توسعه تانکرهای سوخت‌رسان بدون سرنشین بزرگ

یک تانکر بدون سرنشین برای نیروی هوایی لازم است که هواپیمایی با ابعاد بزرگ، ظرفیت حمل سوخت بالا و قابلیت پرواز برای مدت طولانی باشد، در حالی که تانکر MQ-25 نیروی دریایی به دلیل مشخصات فنی‌اش، دارای برد و ظرفیت کمتری است. تالی یادآور شد که استفاده عملیاتی از هواپیماهای بزرگ به‌طور کامل خودمختار هنوز در مراحل ابتدایی توسعه قرار دارد.

متیو جورج، مدیرعامل Merlin Labs، بیان کرد که افق خودمختاری برای هواپیماهای بزرگ به تدریج در حال روشن‌شدن است. شرکت او در حال آزمایش فرآیندهای خودمختاری بر پایه C-130J، که تقریباً اندازه‌ای معادل با تانکرهای بزرگ نیروی هوایی دارد، است. جورج پیشنهاد می‌کند که این مسیر از عملیات با حضور خدمه انسانی به سمت خودمختاری کامل به‌صورت مرحله‌ای طی شود. چالش‌های اصلی در این زمینه شامل مدیریت شرایط اضطراری و مسائل مربوط به سیاست و دریافت تأییدیه‌ها است. Merlin Labs در حال همکاری با نیروی هوایی برای به‌دست‌آوردن گواهینامه فناوری خود و عملیاتی کردن آن بر روی C-130J می‌باشد.