تویوتا هایلوکس هیدروژنی / خودرویی بدون نیاز به سوخت بنزینی
به گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، تویوتا در نمایشگاه IAA Transportation سال ۲۰۲۶ در هانوفر، از برنامهریزی برای تولید Hilux FCEV در سال ۲۰۲۸ خبر داده است. تمرکز این پروژه بیشتر بر روی مشتریان سازمانی و شرکتهای فعال در زمینه لیزینگ معطوف شده و هنوز هیچ اطلاعیهای در رابطه با عرضه این خودرو در آمریکا صادر نشده است.
اعداد کلیدی از همان آغاز مشخص شده است. برد هدف بر اساس استاندارد WLTP به ۲۴۸ مایل میرسد که معادل حدود ۴۰۰ کیلومتر است. همچنین، ظرفیت یدککشی آن به ۵٬۵۱۲ پوند، تقریباً ۲٬۵۰۰ کیلوگرم، میرسد. تویوتا همچنین به زمان سوختگیری حدود پنج دقیقهای در شرایط عادی ایستگاههای هیدروژن اشاره کرده است.
تویوتا تأکید میکند که خبری از موتور احتراق هیدروژنی نیست؛ بلکه اینجا با یک سامانه پیل سوختی سر و کار داریم. در این فرایند، هیدروژن و اکسیژن با یکدیگر ترکیب شده و برق تولید میکنند و تنها محصول جانبی لولهی اگزوز، آب است. برای مدیران ناوگانها، دوری از آلایندگیهای محلی و مشکلات ناشی از ذرات معلق دیزل، دلیلی منطقی برای انتخاب این تکنولوژی محسوب میشود.
در عین حال، رقابت اصلی در بخش نسخههای برقی هایلوکس نمایان میشود. دادههای موجود دربارهی هایلوکس برقی نشاندهندهی بردی در حدود ۱۴۹ تا ۱۵۲ مایل هستند که معادل نزدیک به ۲۴۰ کیلومتر میشود و توان یدککشی ترمزدار آن به ۴٬۴۱۰ پوند، تقریباً ۲٬۰۰۰ کیلوگرم میرسد. تفاوت این دو مدل، به ویژه در نگاه ناوگانهای خدماتی میتواند تعیینکننده باشد، مخصوصاً در جاهایی که نیاز به جابجایی بار، ابزار و تریلر به طور روزمره وجود دارد.
سرعت سوختگیری نیز یکی از مزایای بارز مدل هیدروژنی به حساب میآید. پر کردن مخزن هیدروژن معمولاً سه تا پنج دقیقه زمان لازم دارد، در حالی که تویوتا برای شارژ سریع DC نسخهی برقی از ۱۰ تا ۸۰ درصد، حدود ۳۰ دقیقه را در ایستگاههای پرقدرت عنوان کرده است. البته زمان واقعی بستگی به شرایط شارژر و دسترسی به زیرساختها خواهد داشت.
تویوتا هنوز قیمتگذاری را اعلام نکرده و اطلاعاتی در مورد بازارهای دیگر نیز ارائه نکرده است. بنابراین، در حال حاضر، هایلوکس هیدروژنی بیشتر بهعنوان یک طرح صنعتی برای اروپا محسوب میشود؛ محصولی که در صورت یافتن شبکهی هیدروژنی و همکاران مناسب در ناوگان، میتواند از مرحلهی یک پروژهی نمایشی فراتر رود.
هایلوکس هیدروژنی چگونه عمل میکند؟
این خودرو در واقع یک خودروی برقی است، با این تفاوت که بهجای حمل یک باتری بزرگ، عمدهی انرژی را به شکل هیدروژن در مخازن خود ذخیره میکند.
روند کار بهصورت ساده به این ترتیب است:
۱. هیدروژن فشرده H₂ در مخازن خودرو ذخیره میشود.
۲. هیدروژن به مجموعهی پیل سوختی منتقل میشود و اکسیژن O₂ نیز از هوای محیط جذب میشود.
۳. در پیل سوختی، هیدروژن به پروتون و الکترون تفکیک میشود و حرکت الکترونها موجب تولید برق میگردد.
۴. برق تولیدشده موتور الکتریکی خودرو را به حرکت درمیآورد و بخشی از آن نیز در باتری کوچک خودرو ذخیره خواهد شد.
۵. در پایان واکنش، هیدروژن دوباره با اکسیژن ترکیب شده و آب و گرما بهوجود میآورد. معادله کلی واکنش بهصورت زیر است: ۲H₂ + O₂ → ۲H₂O + برق + گرما.
وزارت انرژی آمریکا ساختار FCEV را درست به این صورت توضیح میدهد: سوخت خودرو هیدروژن خالص موجود در مخزن است، موتور از نوع الکتریکی بوده و محصول نهایی واکنش در پیل سوختی، آب است.
بنابراین، برخلاف موتورهای «هیدروژنسوز» که هیدروژن را در داخل سیلندر میسوزانند، هیدروژن در هایلوکس FCEV در موتور احتراق وجود ندارد. تویوتا بهصراحت این مدل را بعنوان خودروی الکتریکی پیل سوختی معرفی کرده است.
آیا استفاده از بنزین و گازوئیل بهطور کلی متوقف میشود؟
در مدل FCEV هایلوکس، بهطور قطع بله. این نسخه برای حرکت نیازی به بنزین یا گازوئیل ندارد و راننده بهجای مراجعه به پمپ بنزین، باید به ایستگاه هیدروژن برود و مخازن فشار قوی H₂ را پر کند.
با این حال، خانوادهی هایلوکس همچنان شامل نسخههای دیگر با موتورهای دیزلی، بنزینی، هیبرید ۴۸ ولت و BEV خواهد بود. این به این معنا نیست که تمامی نسخههای هایلوکس از سال ۲۰۲۸ به هیدروژنی تغییر خواهند کرد؛ FCEV تنها گزینهی جدیدی در کنار سایر نسخهها به حساب میآید.
نمونههای آزمایشی پیشین هایلوکس هیدروژنی نیز بهخوبی این ساختار را نشان دادهاند. نمونهی سال ۲۰۲۴ شامل سه مخزن فشار قوی با مجموع ۷٫۸ کیلوگرم هیدروژن، پیل سوختی ۳۳۰ سلولی، باتری لیتیومیونی و موتور الکتریکی بود. تویوتا برای آن نمونه بردی در حدود ۶۰۰ کیلومتر را اعلام کرده بود. مشخصات مدل تولیدی سال ۲۰۲۸ لزوماً دقیقا مطابق با این عدد نخواهد بود.
آیا میتوان آب را داخل باک ریخت؟
خیر، به هیچ وجه.
هایلوکس قرار نیست آب را دریافت کند و آن را در داخل خودرو تبدیل به هیدروژن نماید. هیدروژن باید بهصورت آماده و فشرده از ایستگاه سوختگیری وارد مخزن شود.
آب میتواند بیرون از خودرو برای تولید هیدروژن مورد استفاده قرار گیرد. بهعنوان مثال، با استفاده از الکترولیز و مصرف برق، هیدروژن تولید میشود. سپس این هیدروژن تصفیه و فشرده شده و به ایستگاه سوخت منتقل میگردد. وزارت انرژی آمریکا الکترولیز را یکی از روشهای تولید هیدروژن میداند؛ همچنین روشهای دیگری مانند تولید هیدروژن از گاز طبیعی نیز موجود است. در هایلوکس هیدروژنی، آب بیشتر بهعنوان «محصول خروجی» محسوب میشود تا «سوخت ورودی».
۵۸۵۸