بنا بر اعلام استودیو مالکان، ساختمان تاریخی که در خیابان اردلان واقع شده بود و متعلق به دوره مدرن تهران به شمار می‌رفت، تخریب گردید. این واقعه بار دیگر توجه‌ها را به سرنوشت خانه‌های قدیمی موجود در بافت فرهنگی تهران معطوف می‌سازد.
این ساختمان با اهمیت که در مجاورت خانه هنرمندان ایران قرار داشت، پس از سال‌ها شاهد تغییر سرنوشت به تخریب درآمد و به جای آن بنایی شش‌طبقه ساختمان‌سازی می‌شود. نابودی یک چنین بنایی فراتر از از دست دادن یک سازه تاریخی، به معنای محو بخش مهمی از حافظه معماری و فرهنگی این منطقه است.
تخریب خانه اردلان به معنای از بین رفتن یک لایه دیگر از هویت ساختاری این ناحیه از تهران است. روندی که در سال‌های اخیر بارها تکرار شده، گواهی بر این است که فشار ساخت‌وسازهای مدرن همچنان بر بناهای آسیب‌پذیر اثر گذاشته و توان ثبت، حفاظت و بازنگری تاریخی را از شهر سلب می‌نماید.