تعداد صدسالهها در ژاپن برای اولین بار به بیش از ۱۰۰ هزار نفر رسید
به نقل از خبرآنلاین و زومیت، در طی چند دههی اخیر، تعداد افرادی که به سن صدسالگی در ژاپن رسیدهاند، به طرز قابلملاحظهای افزایش یافته است. زمانی که دولت ثبت این آمار را در سال ۱۹۶۳ شروع کرد، تنها ۱۵۳ نفر در این کشور دارای حداقل ۱۰۰ سال سن بودند. با گذشت زمان، این تعداد به طور مداوم رو به افزایش گذاشت و سال گذشته به مرز ۱۰۰ هزار نفر نزدیک شد؛ مرزی که امسال برای نخستین بار به آن دست یافته است.
زنان نماینده قشری عمده از جمعیت صدسالهها در ژاپن هستند. تقریبا ۹ از هر ۱۰ فرد صدمی در این کشور را زنان تشکیل میدهند. دولت ژاپن طبق یک رسم سنتی، به افرادی که به ۱۰۰ سالگی میرسند، نامهای تبریک از سوی نخستوزیر و یک یادبود ارسال میکند.
تعداد صدسالهها در میان مناطق مختلف ژاپن به یک نسبت تقسیم نشده است. بر اساس اطلاعات ژاپنتایمز، استان شیمانه بهمدت چهاردهمین سال متوالی، بیشترین میزان نسبت افراد بالای ۱۰۰ سال را نسبت به جمعیت خود داراست و استانهای کوچی و توتوری نیز در دیگر جایگاهها قرار گرفتهاند.
ژاپن مدتهاست که یکی از بالاترین میزانهای امید به زندگی را در سطح جهانی دارد. زنان ژاپنی بهطور میانگین بیش از ۸۷ سال و مردان نیز به طور متوسط بیش از ۸۱ سال عمر میکنند. پژوهشگران انواع عوامل را در این طول عمر بالا مؤثر میدانند؛ از وجود نسبت پایین چاقی و رژیم غذایی سالم گرفته تا دسترسی وسیع به خدمات بهداشتی و برنامههای پایش سلامت.
با این حال، تسری تعداد صدسالهها به مرز ۱۰۰ هزار نفر فقط نشانهای از افزایش امید به زندگی نیست. همزمان با پیر شدن جمعیت، ژاپن با کاهش نرخ زاد و ولد و کوچک شدن جمعیت در سن کار نیز مواجه است. افزایش شمار سالمندان به معنای نیاز بیشتر به خدمات پزشکی، مراقبت درازمدت و حمایتهای اجتماعی است؛ این در حالی است که تعداد جوانان و کارگران در حال کاهش است.
جی اولشانسکی، اپیدمیولوژیست دانشگاه ایلینوی شیکاگو، میگوید این امر چندان غیرعادی نیست که ژاپن پیش از سایر کشورها به چنین دستاوردی برسد. پیشرفتهای پزشکی و بهداشت عمومی موجب شده تا شمار بیشتری از افراد بتوانند به سنین بسیار بالا دست یابند و با توجه به سالمند شدن جمعیت در سایر کشورها، این روند احتمالاً در دیگر نقاط دنیا نیز مشاهده خواهد شد.
اما اولشانسکی تأکید میکند که صرفاً تعداد سالهای زندگی نمیتواند معیاری مناسب برای ارزیابی سلامت یک جامعه باشد. ممکن است افراد عمر طولانیتری داشته باشند، اما سالهای پایانی زندگی را با بیماری، ناتوانی یا نیاز دائمی به مراقبت سپری کنند.
از آنجا که افزایش طول عمر لزوماً به معنای زندگی سالمتر نیست، مفهوم «طول عمر سالم» برجستگی بیشتری یافته است؛ به این معنا که فرد باید بتواند بدون ناتوانی جدی و با استقلال نسبی به زندگی ادامه دهد. دولت ژاپن نیز در سالهای اخیر بهطور ویژه بر این موضوع متمرکز شده است، زیرا در یک جامعه بسیار سالمند، تمایز میان عمر طولانی و عمر سالم تأثیر مستقیم بر کیفیت زندگی افراد و فشار بر نظام درمان و مراقبت خواهد داشت.
تعداد صدسالههای ژاپن که از مرز ۱۰۰ هزار نفر عبور کرده، نتیجه چندین دهه افزایش امید به زندگی است؛ اما در جامعهای که همزمان به سرعت در حال پیری است، مشکل اصلی تنها طولانیتر شدن عمر نیست؛ بلکه باید بر افزایش سالهایی که افراد میتوانند با سلامت و استقلال زندگی کنند، تمرکز کرد.
۵۸۵۸