۳۰۰ میلیون دلار ارزبری محصولات حاصل از پلاسما / خودکفایی در صنعت پلاسما در اولویت قرار دارد

به نقل از ایسنا؛ دکتر فرهاد حبیبی در سخنانی بیان کرد که هزینه ارزی مربوط به واردات دارو در ایران به طور تقریبی بین یک تا ۱.۲ میلیارد دلار در سال تخمین زده می‌شود. از این مقدار، فرآورده‌های تولیدشده از پلاسما سهم قابل توجهی به میزان حدود ۳۰۰ میلیون دلار دارند و این محصولات از جمله کالاهای کلیدی و با قیمت بالایی محسوب می‌شوند که سال‌ها نیاز کشور به آن‌ها از طریق واردات تأمین گردیده است.

وی بر اهمیت جمع‌آوری پلاسما به منظور پیشبرد این صنعت تأکید کرد و افزود: قبلاً پلاسمایی که از اهدای خون مردم در مراکز انتقال خون به دست می‌آمد و استفاده‌ای نمی‌شد، از دور خارج می‌گردید، در حالی که پلاسما منبعی نفیس برای تولید فرآورده‌های مشتق از آن به شمار می‌آید و در بازار جهانی ارزش ملموسی دارد.

حبیبی ادامه داد: اکنون حدود ۹۰ میلیون لیتر پلاسما به طور سالانه در سرتاسر دنیا جمع‌آوری و جهت پالایش و تولید فرآورده‌های مشتق به مراکز پالایش تحویل داده می‌شود و بخش عمده‌ای از پلاسمای جهان در اختیار ایالات متحده است؛ لذا کشورهایی که به دنبال خودکفایی و رشد پایدار در این صنعت هستند، می‌بایست زیرساخت‌های مربوط به جمع‌آوری و پالایش پلاسما را تقویت نمایند.

وی همچنین اشاره کرد: از چند سال پیش اقداماتی برای راه‌اندازی ظرفیت‌های پالایش و تولید فرآورده‌های مشتق از پلاسما در داخل کشور آغاز گردیده و به موازات این ظرفیت‌ها، قسمتی از نیاز کشور به محصولاتی نظیر IVIG و آلبومین از طریق قراردادهای TM با پالایشگاه‌های معتبر و بزرگ خارجی تأمین می‌گردد.

حبیبی در خصوص ظرفیت‌های مورد نیاز برای خودکفایی در حوزه فرآورده‌های مشتق از پلاسما اظهار داشت: برای تأمین نیاز کشور به IVIG، آلبومین و عوامل انعقادی از پلاسمای داخلی، سالیانه به حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار تا یک میلیون و ۵۰۰ هزار لیتر پلاسما احتیاج داریم.

دستیار اجرایی رئیس سازمان غذا و دارو بیان کرد: سازمان انتقال خون با بهره‌گیری از تمام مراکز خود، حداکثر توان را به کار می‌گیرد و حدود ۳۰۰ هزار لیتر پلاسما را جمع‌آوری می‌کند و تأمین باقی‌مانده نیاز برای پیشرفت صنعت پالایش پلاسما می‌بایست از طریق مراکز جمع‌آوری پلاسمای بخش خصوصی صورت گیرد. در حال حاضر، بیش از ۴۵ مرکز از سازمان غذا و دارو مجوز فعالیت دریافت کرده و تقریباً ۲۵ مرکز در استان‌های مختلف کشور مشغول به فعالیت هستند.

حبیبی همچنین به موانع موجود پیش روی مراکز جمع‌آوری پلاسمای بخش خصوصی اشاره کرد و گفت: در سال‌های اخیر، در برخی استان‌ها اقداماتی برای محدود کردن فعالیت این مراکز به وقوع پیوسته است، در حالی که نزدیک به ۲۰ سال است که تلاش ما بر این بوده که صنعت پالایش و تولید فرآورده‌های مشتق از پلاسما در کشور شکل گیرد و هر بار که این صنعت به مراحل توسعه نزدیک شده است، دلایل مختلفی موجبات ایجاد موانع را فراهم کرده است.

وی اضافه کرد: اکنون در استان‌هایی نظیر کرمانشاه، زنجان، گیلان، فارس، مشهد و برخی مناطق دیگر، مراکز جمع‌آوری پلاسمای بخش خصوصی با چالش‌هایی در آغاز یا ادامه فعالیت خود مواجه هستند و کوشش بر این است که این موانع برطرف شود.

حبیبی همچنین به رد برخی ادعاها در رابطه با تأثیر فعالیت مراکز جمع‌آوری پلاسما بر فرهنگ اهدای خون پرداخت و اظهار کرد: برخی افراد اظهار می‌دارند که اهدای پلاسما مشابه نوعی تجارت خون است یا فعالیت این مراکز باعث کاهش اهدای خون می‌شود، در حالی که آمار ارائه‌شده توسط سازمان انتقال خون خلاف این نکته را نشان می‌دهد. به طور کلی در کشور سالانه تقریباً دو میلیون و ۴۰۰ هزار مورد اهدای خون ثبت می‌شود و شمار اهداکنندگان پلاسما در مراکز بخش خصوصی حدود ۲۵ هزار نفر است.

وی همچنین درباره برخی نگرانی‌ها پیرامون احتمال خروج ذخایر ژنتیکی کشور یا سوءاستفاده از پلاسمای جمع‌آوری‌شده توضیح داد: این مسائل از جنبه‌های فنی و علمی قابل بررسی و پاسخگویی هستند و نمی‌توان بر اساس چنین ادعاهایی مانع از رشد صنعتی شد که تولید فرآورده‌های حیاتی برای کشور را به همراه دارد.

بر اساس اعلام سازمان غذا و دارو، حبیبی در ارتباط با تجارب دوران کرونا و محدودیت‌های ایجادشده در بازار جهانی پلاسما خاطرنشان کرد: در زمان شیوع کرونا، آمریکا با توجه به سهم بالایی که از تولید جهانی پلاسما دارد، محدودیت‌هایی برای صادرات پلاسما وضع کرد و حتی صادرات این ماده به برخی کشورهای اروپایی نیز تحت تأثیر قرار گرفت. بنابراین در زمان بحران‌های بین‌المللی، نمی‌توان تنها روی منابع خارجی برای تأمین فرآورده‌های حیاتی متکی بود.

حبیبی در پایان تأکید کرد: با توجه به اوضاع سیاسی و امنیتی منطقه و احتمال بروز محدودیت‌هایی در مسیر تأمین، کشور می‌بایست در زمینه فرآورده‌های مشتق از پلاسما به سوی خودکفایی گام بردارد و همچنین با توسعه ظرفیت‌های جمع‌آوری و پالایش، زمینه صادرات این محصولات حتی به کشورهای اروپایی را فراهم سازد.

هدف از توسعه صنعت فرآورده‌های مشتق از پلاسما، حرکت به سوی خودکفایی و در ادامه، حضور در بازارهای صادراتی است.

انتهای پیام