این تغییر مثبت به دنبال ورود محمولههای تازه تلفن همراه و تعیین سهمیه واردات برای بازار اتفاق افتاده است. افزایش عرضه، به ویژه در بخش گوشیهای اقتصادی، فشارهای قیمتی قبلی را به میزان قابل توجهی تعدیل کرده و امید به تثبیت بیشتر بازار را زنده کرده است. در ماههای اخیر، کمبود کالا به دلیل کاهش ۷۰ درصدی در حجم واردات، باعث بروز افزایش ناگهانی در قیمتها شده بود که اکنون شاهد بهبودی در این وضعیت هستیم. با این وجود، استمرار این روند وابسته به پایداری واردات و رفع موانع موجود در فرآیند تأمین است.
کاهش چشمگیر قیمت گوشیهای اقتصادی؛ کاهش تا ۳۵ درصد!
بازار تلفن همراه در ایران طی هفتههای اخیر با ورود تدریجی محمولههای جدید رو به رو شده است. این رشد در عرضه، به ویژه در بخش گوشیهای اقتصادی، منجر به کاهش قیمت موبایل شده است که قبلاً افزایش قابل توجهی را تجربه کرده بودند. به عنوان نمونه، مدل A07 در روزهای اخیر کاهش قیمتی معادل ۳۰ تا ۳۵ درصد را تجربه کرده است. نکته قابل توجه این است که این کاهش قیمت با توجه به سود قانونی واردات انجام شده و صرفاً به علت کاهش حاشیه سود واردکنندگان یا فروشندگان نبوده است.

سهمیه جدید واردات و بازسازی کمبود بازار
روند کاهشی قیمتها پس از تعیین سهمیه جدید برای واردات تلفن همراه، به ویژه برای گوشیهایی با ارزش کمتر از ۴۰۰ یورو، شکل گرفته است. این سهمیه از اواسط شهریورماه به منظور جبران کاهش واردات در ماههای گذشته در نظر گرفته شده است. طبق آمار گمرک ایران، واردات تلفن همراه در پنج ماه اول سال جاری با کاهش ۷۰ درصدی به حدود ۲۰۹ میلیون دلار رسیده است. این کاهش قابل توجه در عرضه، فشار قیمتی را بر مدلهای اقتصادی و پرتقاضا افزایش داده بود که با ورود محمولههای جدید، اقداماتی برای تعدیل آن صورت گرفته است.
چالشهای گوشیهای لوکس و افق بازار
در عین حال که قیمت موبایل اقتصادی در حال کاهش است، بخش گوشیهای لوکس و مدلهای بالاتر از ۶۰۰ دلار همچنان با چالشهای مربوط به واردات و تأمین عرضه مواجهند. اما لازم به ذکر است که سهم این بخش از نیاز عمومی بازار نسبت به گوشیهای اقتصادی و میانرده کمتر است. تداوم کاهش قیمتها در بازار تلفن همراه به مداوم بودن ورود محمولههای جدید وابسته است. عواملی نظیر تخصیص ارز، تأمین کالا، حملونقل، ترخیص و توزیع، همگی در سرعت رسیدن گوشی به دست مصرفکننده نقشی کلیدی دارند. بنابراین، کاهش قیمت ۳۰ تا ۳۵ درصدی برخی مدلهای اقتصادی میتواند گواهی بر تأثیر افزایش عرضه باشد، اما استمرار این روند نیازمند رفع موانع در زنجیره تأمین خواهد بود.