گزارشهای تازه از تصاویر ماهوارهای، از شکلگیری یک شناور سطحی در مقیاسی کاملاً متفاوت توسط چین خبر میدهد؛ یک کشتی بزرگ و کاملاً تخصصی که برای حمل، پرتاب و سپس بازیابی پهپادهای زیردریایی بزرگ (XXLUUVs) طراحی شده است. این ماجرا نهتنها بلندپروازیهای راهبردی پکن در حوزه دریایی را در نگاه جهانی پررنگ میکند، بلکه میتواند مسیر رقابتهای دریایی آینده را نیز وارد مرحلهای تازه سازد. با این حال، هنوز هیچ اطلاعرسانی رسمی درباره نام، مشخصات دقیق یا توانمندیهای فنی این شناور منتشر نشده و همه جزئیات در سطح برآورد و تحلیل باقی مانده است؛ با این وجود، ارزش و اهمیت استراتژیک آن آشکار است.
کشف و مشخصات اولیه کشتی مادر
طبق تصاویری که در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر شد—تصاویری که نخست توسط تحلیلگر ژاپنی KAROTASU مطرح و سپس توسط H I Sutton در Naval News بازتاب داده شد—فرایند ساخت یک شناور حدود ۲۰۰ متری در کارخانه کشتیسازی هودونگ-ژونگهوآ در شانگهای مشاهده میشود. این کشتی مادر مجهز به یک حوضچه داخلی است که امکان باز شدن از بخش تحتانی را فراهم میکند و همچنین یک گهواره ۱۲ بازویی دارد؛ گهوارهای که احتمالاً برای نگهداری همزمان چهار فروند زیردریایی بدون سرنشین بزرگ (XXLUUVs) در ابعاد تقریبی ۳۵ تا ۴۵ متر در نظر گرفته شده است.

هرچند طول بدنه اصلی این کشتی مادر غولپیکر حدود ۲۰۵ متر برآورد میشود و از نظر اندازه، از طولانیترین ناوهای هواپیمابر جنگ جهانی دوم هم کوتاهتر محسوب میشود، اما حوضچه داخلی آن با طول نزدیک به ۳۴۰ متر، توجه را به خود جلب میکند؛ موضوعی که عملاً این شناور را حتی از ناوهای سبک کلاس آمریکا در آن دوره بزرگتر جلوه میدهد.
نقش استراتژیک زیردریاییهای بدون سرنشین بزرگ
نقش اصلی این کشتی مادر غولپیکر، پشتیبانی و عملیاتیسازی زیردریاییهای بدون سرنشین فوقالعاده بزرگ (XXLUUVs) است؛ سامانههایی که از نظر اندازه، در محدوده زیردریاییهای سرنشیندار کوچک قرار میگیرند. بر اساس نمونههای مفهومی پیشین، انتظار میرود برد این پهپادهای زیردریایی تا حدود ۱۰ هزار مایل دریایی برسد. در سالهای گذشته، چنین پهپادهایی معمولاً از طریق داکهای شناور ویژه آزمایش و به کار گرفته میشدند؛ داکهایی که هم برد عملیاتی را محدود میکردند و هم دسترسی به زنجیره لجستیک شامل قطعات یدکی و تعمیرات را دشوار میساختند. اما کشتی جدید چین این معضل را با طراحی یک آشیانه محصور برای نگهداری، آمادهسازی و تعمیرات برطرف میکند و در نتیجه، توان اجرایی این زیردریاییهای بدون سرنشین را به شکل محسوسی افزایش میدهد. این پیشرفت میتواند موازنه قدرت در چندین پهنه دریایی را دستخوش تغییر سازد و از تقویت جدی و قابل توجه نیروی دریایی چین در سطح بینالمللی حکایت کند.