بر اساس گزارش آرتنیوز، حفاریهای اخیر در دژ تاریخی تلالابقع واقع در استان البحیره مصر، تعدادی از کشفیات بسیار نادر را معرفی کرده است؛ از جمله دفن رسمی یک اسب جوان و نیز کتیبههایی متعلق به رامسس دوم و مرنپتاح. این مدارک نشان میدهند که در زمان پادشاهی نوین، این دژ نه تنها یک پایگاه نظامی، بلکه مکانی برای جنب و جوشهای روزمره، مدیریت منابع و جشنوارههای مذهبی نیز بوده است.
وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر اعلام کرده که تأسیس این دژ در بین سالهای ۱۵۷۰ تا ۱۰۶۹ پیش از میلاد صورت گرفته است تا از مرزهای غربی مصر در برابر هجوم قبایل لیبی حفاظت کند.
خیابانها و خانههای یک دژ برنامهریزی شده
بخش کلیدی کشف شده، شامل مجموعهای وسیع از ساختمانهای خشتی است که به ورودی جنوبی دژ مرتبط میشود. باستانشناسان در ناحیه شمالی این مجموعه، خیابانی اصلی را با محوریت شرق به غرب کشف کردند که توسط خیابان دیگری به صورت شمال به جنوب قطع میشود؛ این الگو نشاندهنده برنامهریزی شهری درون دژ است.
در این مجموعه، سیلوهای ذخیره غلات، تنورهای سفالی مدور برای پخت نان و اتاقهای مسکونی به همراه چاههایی که پیشتر در گوشه جنوبشرقی دژ مستقر بودند، قرار دارد. این معماری نشان میدهد که ساکنان دژ به شیوهای منظم برای تأمین آب و مواد غذایی اقدام کردهاند.
اسبی که با احترام به خاک سپرده شده است
یکی از شگفتانگیزترین کشفیات این فصل حفاری، اسکلت تقریباً کامل یک اسب نر جوان است که به روش عمدی و با مراسم خاص دفن شده است.
تحقیقات اولیه نشان میدهد این حیوان به نژادی پرسرعت و چابک تعلق داشته و به احتمال زیاد برای کشیدن ارابههای جنگی یا در فعالیتهای نظامی مورد استفاده قرار میگرفته است. تعدادی از قطعات زین و لوازم تزئینی که در کنار اسکلت یافت شده، فرضیه دفن با عزت یا آیینی این اسب را تقویت میکند؛ موضوعی که در سایتهای نظامی مصر باستان به ندرت قابل مشاهده است.
کتیبههایی از رامسس دوم و مرنپتاح
حفاریکنندگان در کنار بقایای معماری، مجموعهای از شواهد نوشتاری ارزشمند نیز کشف کردهاند. یکی از اصلیترین این یافتهها، قطعهای از سنگنوشته آهکی است که به مرنپتاح، فرزند رامسس دوم تعلق دارد و در آن قدرت پادشاه با خدای ست مقایسه شده است.
قطعه دیگر شامل کتیبهای است که نام تولد، نام سلطنتی و نام هوروسی رامسس دوم را به تصویر کشیده و قسمتی دیگر نیز از یک اسیر دستبسته نشان میدهد که لباس او به قبایل لیبیایی منسوب میشود؛ همان قبیلههایی که تهدید جدی برای مرزهای غربی مصر به شمار میرفتند.
مهرهها، سوسکهای مقدس و اشیای روزمره
لیست یافتهها محدود به آثار سلطنتی نمیشود. باستانشناسان همچنین موفق به پیدا کردن سوسکهای سنگی با کتیبههای نام پادشاهان و خدایان، تعویذهایی با سمبلهای حفاظت، باروری و قدرت، ظروف سفالی، وزنههای بافندگی و زیورآلات متنوع شدهاند.
این اشیاء تصویری جامع از زندگی مردمی که در کنار نیروهای نظامی در این دژ سکونت داشتند، ارائه میدهند؛ مردمی که نان میپختند، پارچه میبافتند و از آیینهای مذهبی پیروی میکردند، در حالی که در یکی از مهمترین دژهای مرزی مصر باستان زندگی میکردند.
دژی که تنها برای جنگ بنا نشده بود
مجموعه کشفیات صورت گرفته در تلالابقع نشان میدهد که این دژ تنها یک مکان برای استقرار نظامیان نبود، بلکه جامعهای کوچک با ساختاری شهری، مدیریت منابع و جنبههای زندگی روزمره در بطن آن رقم خورده بود.
از خیابانهای منظم و انبارهای غلات گرفته تا اسبی که با احترام دفن شده بود و کتیبههایی که نام بزرگترین فرعونهای مصر را ثبت کردهاند، هر یک از این یافتهها بخشی از تصویری بزرگتر را ترسیم میکنند؛ تصاویری از زندگی در یکی از عمدهترین دژهای مرزی مصر در بیش از سه هزار سال پیش.