هیچ بدتر از این نیست! یک ستاره رئال فرار کرد
طبق اعلام ورزش سه، رئال مادرید همچنان فاصلهای نامطلوب با صدر جدول لالیگا دارد، اما شکست ۲ بر ۱ در برابر اتلتیکو مادرید در ورزشگاه متروپولیتانو، نخستین بحران جدی تیم ژوزه مورینیو در تلاشش برای بازگشت به مقام قهرمانی فوتبال اسپانیا بود. رئال با 15 امتیاز در رتبه سوم جدول پس از هفته هفتم قرار دارد و فاصلهاش با بارسلونای صدرنشین به شش امتیاز افزایش یافته است؛ فاصلهای که هرچند در پایان سپتامبر بر سرنوشت قهرمانی تأثیرگذار نخواهد بود، اما به وضوح زنگ خطری جدی برای غول پایتخت به صدا درآورده است.
این در حالی است که بارسلونا فصل جدید لالیگا را با قدرت خارقالعادهای آغاز کرده و به دنبال پیروزی در برابر لوانته، پنجمین پیروزی پیاپی را کسب کرده است. تیم هانسی فلیک در آستانه دربی مادرید، سه امتیاز از رئال همچون برتری داشت و با شکست شاگردان مورینیو، این فاصله را به شش امتیاز افزایش داد. اتلتیکو همچنین با پیروزی در این دربی معتبر به ۱۶ امتیاز رسید و در جدول به جایگاه دوم صعود کرد تا بالاتر از رئال مادرید قرار گیرد.
بدون تردید، فاصله شش امتیازی پس از گذشت تنها هفت هفته میتواند نگرانکننده به نظر برسد، اما هنوز ۳۱ مسابقه و ۹۳ امتیاز خالی برای کسب وجود دارد. رئال برای برجستهسازی این فاصله به یک معجزه بزرگ نیازی ندارد؛ تنها کافی است بارسلونا در چند مسابقه دچار لغزش شود و در عین حال، سفیدپوشان پیروزیهای مداوم به دست آورند تا معادلات جدول تغییر کنند.
بنابراین از نظر محاسباتی و در این نقطه از فصل، قضاوت زودهنگام درباره پایان زودهنگام رقابت قهرمانی در سپتامبر، اقدامی شتابزده به حساب میآید. با اینحال، سرنوشت فوتبال به سادگی با محاسبه عددی مشخص نمیشود و واقعیت تلختر برای رئال این است که شکست در متروپولیتانو، چالشهای ساختاری تیم مورینیو را نمایان کرد.
رئال هنوز نتوانسته کنترل بازی را به دست بگیرد
رئال مادرید قبل از دربی، علیرغم کسب شش پیروزی در هفت مسابقه ابتدایی فصل در تمامی رقابتها، عملکردی ناپایدار و نوسانی داشت. پیروزی پرچالش برابر الچه گواه روشنی بر این ادعاست؛ دیداری که رئال با دو گل پیش افتاد و سپس این برتری را از دست داد و در نهایت با یک گل دیرهنگام از کارلوس اسپی به پیروزی ناپلئونی ۳ بر ۲ رسید.
مورینیو قبل از دربی به توانایی تیمش در دیکته کردن ریتم بازی اشاره کرد. آقای خاص در دوره دوم حضورش در مادرید، هنوز به ترکیب ایدهآل برای میانه زمین، توازن در خط حمله و دفاعی مستحکم نرسیده است. شکست در برابر اتلتیکو این تردید را تقویت کرد که آیا رئال میتواند مدیریت بازیهای بزرگ را بهخوبی انجام دهد یا خیر. در نیمه اول دربی، رئال نتوانست برتری مشهودی در ایجاد موقعیت پیدا کند و بازی بیشتر به نبردهای فیزیکی و اشتباهات معمول گذشت. با شروع نیمه دوم، اتلتیکو فشار را دوچندان کرد تا یک خطای دین هویسن روی جولیانو سیمئونه موجب اخراج مستقیم مدافع جوان رئال ایجاد شود.
میزبان با بهرهگیری از برتری عددی، دو بار دروازه کورتوا را تهدید کرد؛ ابتدا آلخاندرو گریمالدو از نقطه پنالتی و سپس جاناتان دیوید با یک فرار برقآسا گلزنی کردند. گل تکنفره دقیقه ۸۹ آنتونیو رودیگر در تغییر سرنوشت تیم تأثیری نداشت.
چالش بزرگتر از یک کارت قرمز است
اخراج زودهنگام هویسن بهطور قطع نظم رئال را به هم ریخت و روند بازی را تغییر داد، اما مختصر کردن تمامی ناکامیهای تیم مورینیو به این کارت قرمز، حقیقتی نادرست را به تصویر میکشد. پیش از اخراج، تیم مورینیو در طراحی حملات خود ناکام بود و پس از دریافت گل دوم، واکنش مؤثری در حمله نداشت. گل دیرهنگام رودیگر تنها نتیجه تلاشهای ناپایدار تیمی بود که عمدهی دقایق بازی را با سردرگمی سپری کرده بود.
در این شرایط، مورینیو با سؤالاتی بیپاسخ مواجه است: آیا هافبکهای تیم قابلیت دیکته کردن بازی در نبردهای فشرده را دارند؟ آیا فاصله میان هافبکها و مهاجمان بیش از حد معمول است؟ و آیا رئال میتواند بدون تکیه به نبوغ کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور یا جود بلینگام، مشکل خود را حل کند؟ پاسخ به این چالشها سرنوشت آینده رئال را تعیین خواهد کرد.
امباپه و وینیسیوس؛ ستارههایی که باید بیشتر در جریان بازی باشند
کهکشانیها هنوز هم یکی از ترسناکترین و ستارهایترین ترکیبهای فوتبال جهان را دارا هستند. کیلیان امباپه با آماری فوقالعاده فصل را شروع کرده و پیش از دربی، در هفت بازی رسمی، هشت گل به ثمر رسانده است. وینیسیوس جونیور نیز به عنوان عنصر کلیدی و خلاق جناح چپ به حساب میآید. با این حال، در شب سرنوشتساز متروپولیتانو، پتانسیل خطرناک این دو ستاره به خاموشی رفت.
وینیسیوس در این بازی نمایش کمفروغی داشت و بلافاصله بعد از اخراج هویسن تعویض شد. اما تا زمانی که خط میانی رئال نتواند توپ را بهطور اصولی به نواحی دفاعی حریف برساند و دوئلهای تکبهتک را به خوبی ایجاد کند، مهار امباپه و وینیسیوس کار مدافعان حریف چندان دشوار نخواهد بود. اتکای صرف به جرقههای فردی نمیتواند نجاتبخش تیم باشد؛ رئال برای فتح لالیگا باید به بازیسازی قویتر، گردش توپ روان و دفاعی منسجم در زمانهای در برابر حملات حریف دست یابد.
بارسلونا و فشار ناشی از شروع قوی
بارسلونا مدافع عنوان قهرمانی است و به دنبال ثبت هتتریک قهرمانی پیاپی میباشد. این روحیه قهرمانانه، فشار را بر روی دوش رئال شدیدتر کرده است. بلوگرانا در هفتههای ابتدایی با قدرتی چون لامین یامال و رافینیا تمامی امتیازات را جمعآوری کرده و بر صدر نشستهاند.
این نتیجه نشان میدهد که پیروزیهای ابتدایی فصل برابر تیمهایی مانند الچه و شکست در برابر رئال بتیس، زنگ خطرهای جدی برای رئال به شمار میروند که در نظر گرفته نشدهاند. واکنش رختکن مادرید در نخستین مسابقه پس از فیفادی و استراتژیهای تاکتیکی مورینیو به منظور ترمیم ساختار تیم، آینده فصل را مشخص خواهد کرد.
آیا رئال از سپتامبر قهرمانی را از دست داده است؟
جواب کاملاً منفی است؛ جام قهرمانی در انتهای سپتامبر به هیچ تیمی اهدا نمیشود، اما حاشیه امنیت رئال مادرید به باریکترین حد خود رسیده است.
جبران شش امتیاز در طول ۳۱ مسابقه آینده کاملاً ممکن است. رئال فرصتی برای مواجهه رودررو با بارسلونا و بهدست آوردن امتیاز از اشتباهات کاتالانها دارد. با این حال، اگر شاگردان مورینیو عدم توازنهای تاکتیکی، کنترل بر جریان بازی و حفظ پیروزیها را حل نکنند، این فاصله شش امتیازی ممکن است به یک دره عمیق و غیرقابل جبران تبدیل شود. دربی مادرید گواهی بر عدم موفقیت رئال در مسیر قهرمانی نیست، اما بهطور بیرحمانهای به لوس بلانکوس گوشزد کرد که برای ادامه جاهطلبیهایشان، فرصت اشتباه به اتمام رسیده است.