هزینه بالا برای توسعه زیرساختهای برقی در انگلیس
بر اساس گزارش ایسنا، انگلستان یک برنامه جامع برای نوسازی شبکه برق خود معرفی کرده که پیشبینی میشود تا پایان این دهه، میزان زیرساختی که در این راستا ساخته خواهد شد، پنج برابر کل زیرساختی باشد که در سه دهه گذشته ایجاد شده است. این سرمایهگذاری عمدتاً بر روی دکلهای جدید، کابلهای زیر دریا و ایستگاههای مبدل متمرکز خواهد بود تا قدرت عظیم پروژههای بادی و خورشیدی انگلستان به شبکه متصل شود.
از زمانی که حزب کارگر در سال ۲۰۲۴ به قدرت رسید، انگلستان تلاشهای خود را برای گسترش انرژیهای تجدیدپذیر به منظور پشتیبانی از گذار سبز تقویت کرده است. دولت انگلستان در پایان سال ۲۰۲۴ هدفگذاری «برق پاک ۲۰۳۰» را مشخص کرده و در نظر دارد سهم تولید این نوع انرژی را تا سال ۲۰۳۰ از ۶۰ درصد به ۱۰۰ درصد افزایش دهد.
در حالی که انگلستان با سرعتی بینظیر در حال گسترش ظرفیتهای انرژیهای تجدیدپذیر خود است، برای انتقال این انرژی به مصرفکنندگان، سرمایهگذاری قابل توجهی در شبکه لازم است. اپراتور سیستم انرژی ملی انگلستان (NESO) برآورد کرده که این کشور به بیش از ۱۵۰ میلیارد پوند برای بهروزرسانی زیرساختهای انتقال برق نیاز خواهد داشت. از این میزان، ۶۴ میلیارد پوند تا سال ۲۰۳۰ برای پروژههای انتقال برق و ۸۹ میلیارد پوند پس از آن تخصیص خواهد یافت که مجموع این ارقام به بیش از ۱۵۰ میلیارد پوند میرسد.
تحلیلهای منتشر شده در روزنامه گاردین نشان میدهد که برطرف کردن موانع موجود در شبکه انتقال برق انگلستان تا سال ۲۰۴۱ نیازمند بیش از ۴۰۰۰ مایل خطوط جدید و همچنین بهبودهای قابلتوجه در کابلهای کنونی است. این طرح توسعه شبکه، از شمال اسکاتلند تا جنوبیترین نقاط انگلستان گسترش خواهد یافت و علاوه بر آن کابلهای بیشتری در زیر دریا نصب خواهند شد. خطوط برق ارتقا یافته، انرژی با ولتاژ ۴۰۰ هزار ولت را از پروژههای بادی و خورشیدی به سرتاسر کشور منتقل خواهند کرد.
در پنج سال آینده، انتظار میرود اپراتورها تنها در نواحی هایلند، جزایر و شمالشرق اسکاتلند حدود ۲۲ میلیارد پوند برای نوسازی شبکه سرمایهگذاری کنند. این طرح شامل ساخت بیش از ۱۱۰۰ دکل بزرگ و انتقال کابلهای فشار قوی به مسافت بیش از ۴۶۰ کیلومتر برای تأمین برق مصرفکنندگان در مناطق جنوبی خواهد بود. همچنین چهار میلیارد پوند دیگر در پروژه کابل زیردریایی سرمایهگذاری خواهد شد که مقدار زیادی از برق تجدیدپذیر را به مسافت حدود ۳۱۵ مایل، از پیترهد در آبردینشایر تا درکس در شمال یورکشایر، منتقل میکند.
این برنامه توسعه به دلیل ضرورت عبور بسیاری از کابلها از مناطق روستایی ممکن است بحثبرانگیز باشد. همچنین انتظار میرود که هزینههای انرژی مصرفکنندگان در کوتاهمدت به منظور تأمین مالی تغییرات شبکه افزایش یابد، در شرایطی که سیاستمداران با مشکلاتی برای مقابله با افزایش هزینههای زندگی روبرو هستند. این سرمایهگذاریها در نهایت میتواند با کاهش وابستگی به تولید برق گرانقیمت ناشی از گاز، هزینهها را کاهش دهد، هرچند که فشار کوتاهمدت بر قیمتها همچنان برای مصرفکنندگان ادامه خواهد داشت.
این تغییرات در سیستم، نشانهای از ادامهدار بودن گذار سبز انگلستان است. شبکه ملی برق این کشور در طی یک قرن گذشته به شدت به سوزاندن سوختهای فسیلی برای تولید برق وابسته بوده است. به همین خاطر، زیرساختهای انتقال برق عمدتاً در اطراف نیروگاههای زغالسنگ و گاز که در نزدیکی شهرهای بزرگ مستقر بودند، شکل گرفتهاند. اما با افزایش پروژههای انرژی تجدیدپذیر در مناطق دورافتاده، اکنون نیاز به گسترش بیشتر زیرساختهای انتقال برق بیش از هر زمان دیگری احساس میشود تا انرژی تولید شده به محل مصرف منتقل گردد.
سازمان تنظیم مقررات انرژی انگلستان، معروف به «آفجم» (Ofgem)، پیشبینی کرده که در صورت اجرای ترمیمها با سرعت مورد نیاز، خانوارها در نهایت سالانه حدود ۳۰ پوند در وضعیت مالی خود بهبود خواهند یافت، زیرا هزینههای ناشی از محدودیت تولید برق کاهش خواهد یافت. با این حال، این سازمان برآورد کرد که برخی پروژهها ممکن است تا بعد از سال ۲۰۳۰ ادامه داشته باشند و بنابراین اتصال برخی سایتهای تولید انرژی تجدیدپذیر به شبکه ممکن است با تاخیر همراه باشد.
به نقل از اویل پرایس، انگلستان عزم دارد زیرساختهای برقی خود را با هدف تطابق با تغییرات چشمانداز انرژی و ارائه انرژی پاک و ارزانتر به خانوارهای سراسر کشور بازسازی کند. با این وجود، اجرای این طرح در زمان مقرر، اقدامی بسیار پیچیده و هزینهبر به نظر میرسد.
انتهای پیام