زاویه دارها حتی در لایه سوم دولت نباشند
جریانات غربگرا و غربزده را میتوان و باید در فهرست افراد و جریاناتی جای داد که سیستم محاسباتی آنها به تسخیر دشمن درآمده است و همانگونه فکر میکنند و به ارزیابی و محاسبه مسائل مینشینند که خواسته دشمن است. افرادی با این طرز تفکر نمیتوانند و نباید در مسئولیتهای کلیدی به کار گرفته شوند. این جماعت با انقلاب و نظام اسلامی و مردم شریف و جانفدای ایران همسو و همخوان نیستند. در اینباره اگرچه گفتنی بسیار است، ولی در این مختصر، باز هم به یکی دیگر از بیانات [مثل همیشه] هوشمندانه و حکیمانه آقای شهیدمان اشاره میکنیم. حضرت ایشان چند روز قبل از آخرین انتخابات ریاست جمهوری (۵ تیرماه ۱۴۰۳) خطاب به دو نامزد انتخابات میفرمایند: «توصیه و عرض ما به نامزدهای انتخابات [این است]. من به این حضرات محترم عرض میکنم که با خداوند خودتان عهد کنید که اگر موفق شدید و توانستید مسئولیتی به دست آورید، کسان و کارگزاران خود را از کسانی قرار ندهید که ذرهای با انقلاب زاویه دارند.
آن کسی که با انقلاب، با امام راحل، با نظام اسلامی ذرهای زاویه داشته باشد، او به درد شما نمیخورد. او همکار خوبی برای شما نخواهد بود. آن کسی که دلبسته آمریکا باشد و تصور کند که بدون لطف آمریکا نمیشود قدم از قدم برداشت در کشور، او برای شما همکار خوبی نخواهد بود».
طرد زاویهدارها هنگامی است که در مسئولیتهای کلیدی (حتی لایه دوم و سوم) به کار گرفته شوند و یا بهعنوان مشاور، در کنار فلان مسئول حضور داشته باشند و متأسفانه باید گفت که این رخداد خسارتبار در پارهای از موارد به وقوع پیوسته است و برخی از مسئولان در پوشش «وفاق» زاویهدارهایی از این دست را (خواسته یا ناخواسته) به کار گرفتهاند! و حال آنکه، وحدت یا وفاق تعریف شناختهشدهای دارد. وفاق که گزاره بسیار ارزشمندی نیز هست، در میان کسانی است که اصول و مبانی مشترکی دارند، اگرچه ممکن است سلیقههای سیاسی متفاوت و حتی متضادی داشته باشند. با این تعریف از وفاق، زاویهدارها نه فقط وصله ناجور وفاق، بلکه آفت وفاقند.
5- بعد از فتنه ۸۸، جمعی از مدعیان اصلاحات که در پی آن حرکت خیانتآمیز، احساس انزوا میکردند، شعار «آشتی ملی»! سر دادند. رهبر معظم انقلاب در این خصوص فرموده بودند: «حالا یک عدّهای یاد گرفتهاند تعبیرات «آشتی ملّی، آشتی ملّی» [را گفتن]؛ این حرفها به نظر من معنی ندارد؛ مردم مجتمعند، با هم متّحدند؛ آنجایی که پای اسلام در میان است، پای ایران در میان است، پای استقلال در میان است، پای ایستادگی در مقابل دشمن در میان است، مردم با همه وجودشان ایستادهاند.
ممکن است در فلان مسئله سیاسی دو نفر با هم اختلاف نظر داشته باشند [امّا] تأثیری نمیگذارد. چرا میگویید آشتی؟ مگر قهرند که بیایند با هم آشتی کنند»؟ امام شهید در ادامه بیانات خود، زاویهدارها را بیرون از دایره «وفاق» تعریف کرده و میفرمایند: «بله، مردم ما با آن کسانی که به روز عاشورا اهانت کردند قهرند. ملّت با آنهایی که روز عاشورا، با قساوت، با لودگی، با بیحیایی آمدند جوان بسیجی را در خیابان لخت کردند و کتک زدند، قهر است. با اینها آشتی هم نمیکنیم.»