نماینده کمیسیون عمران مجلس: تحولات منطقه خلیج‌فارس، اهمیت نقش چین را در این حوزه افزایش داده است/ ایران قادر است به عنوان یک منبع مطمئن و غیرقابل تحریم برای چین عمل کند

طبق اطلاعات منتشرشده از سوی خبرگزاری خبرآنلاین، حمیدرضا گودرزی، عضو گروه دوستی پارلمانی ایران و چین، در گفتگو با خبرنگار خانه ملت به پیشینه مستحکم و تاریخی روابط تهران و پکن اشاره کرد و اظهار داشت: پیوند دو کشور همواره بر پایه احترام و منافع مشترک استوار بوده است؛ اما نکته‌ای که در ارزیابی وضعیت کنونی اهمیت دارد، تغییر و تحولی است که در نقش چین در سطح روابط بین‌المللی مشاهده می‌شود. این کشور در بیش از یک دهه گذشته به تدریج از یک کنشگر عمدتاً اقتصادی که توجهش معطوف به حوزه انرژی بود، به یک بازیگر فعال و چندجانبه در عرصه جهانی تبدیل شده و با وزنی بیشتر و ابتکار عمل جدید، در معادلات سیاسی و امنیتی بین‌المللی حضور دارد.

بنابر گزارش خانه ملت، وی در ادامه به تغییرات اخیر در خلیج‌فارس اشاره کرد و افزود: رویدادهای چند سال اخیر در این آبراه استراتژیک، اهمیت نقش چین در این منطقه را افزایش داده و کیفیت تعامل پکن با کشورهای حاشیه خلیج‌فارس را بهبود بخشیده است. بنابراین، جمهوری اسلامی ایران نیز باید با دقت و تمرکز بیشتری به تقویت همکاری‌ها با این قدرت جهانی پرداخته و پیوندهای استراتژیک خود را با توجه به تحولات منطقه‌ای به‌روز کند.

تحولات خلیج‌فارس، اهمیت نقش چین در منطقه را دوچندان کرده است

گودرزی در ادامه با توضیح ظرفیت‌های مکمل دو کشور اظهار داشت: چین به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان مواد معدنی در جهان به امنیت پایدار در زنجیره تأمین مواد اولیه وابسته است. از سوی دیگر، ایران با دارا بودن منابع غنی مس، سنگ‌آهن و زغال‌سنگ و همچنین موقعیت ژئواستراتژیک برجسته در منطقه، می‌تواند به مرکزی مطمئن و غیرقابل تحریم برای تأمین مواد اولیه صنایع چین تبدیل شود. این قابلیت، به همراه نیاز چین به منابع پایدار، می‌تواند بسترهای لازم برای شکل‌گیری همکاری‌های راهبردی و بلندمدت میان دو کشور را فراهم آورد.

ذخایر معدنی ایران، ظرفیت تأمین پایدار مواد اولیه چین

گودرزی بر اهمیت ایجاد سازوکارهای لازم برای استمرار این روابط تأکید کرد و تصریح نمود: تعاملات ایران و چین نباید محدود به روابط سیاسی یا توافق‌های کوتاه‌مدت باشد، زیرا توافقات موقت در برابر نوسانات بین‌المللی آسیب‌پذیر خواهند بود. برای تضمین پایداری این روابط، راه‌اندازی سازوکارهایی نظیر کمیسیون‌های تخصصی مشترک، تأسیس صندوق‌های سرمایه‌گذاری دو جانبه و مشارکت فعال بخش خصوصی و شرکت‌های فناور در پروژه‌های صنعتی مشترک از ضروریات است.