تحقیر دوباره فوتبال ایران؛ در برابر شکست مانند سنگ ایستادهایم!
تیم امید ایران در یکی از ناامیدکنندهترین تورنمنتهای آسیاییاش در ناگویا، با شکست آرامشسوز ۴ بر یک مقابل کرهشمالی، از دور رقابتها کنار رفت. این مسابقات، در شرایطی که باید بدون هیچ گونه بازی تدارکاتی حداقل به مرحله نیمهنهایی میرسیدیم، به یک نتیجه تلخ برای فوتبال ما منتهی شد.
پس از پیروزی ۳ بر یک بر امارات و تساوی بدون گل برابر چین، ایران با چهار امتیاز به مسابقه با کرهشمالی رفت؛ اما متأسفانه با دریافت چهار گل، به سمت خروج از این رقابتها هدایت شد.
این باخت، نه تنها سنگین بلکه تحقیرآمیز بود؛ شکستی که متأسفانه در سالهای اخیر به امری عادی تبدیل شده است. با این حال، واقعیت این است که مشخص نیست فدراسیون فوتبال با چنین کادرفنی، برنامههای تدارکاتی نهچندان مؤثر، اوج عدم برنامهریزی و حضور شخصیتهایی نظیر حسین عبدی و ابراهیم شکوری، چه انتظاراتی از این تیم داشت تا قهرمانی آسیا و ساختن آیندهای روشن برای فوتبال ایران را طلب کند؟
فروپاشی رؤیاها برای تیم امید، بیش از نیم قرن است که در فوتبال ایران به فراموشی سپرده شده؛ اما آنچه دردناکتر است، عادی شدن این نوع شکستهاست.
ما در شرایطی ۴ گل از کرهشمالی دریافت میکنیم و حذف میشویم که مسئولیت این تیم، بخشی از آینده فوتبال ایران باید باشد! به نظر میرسد که همه نسبت به این باختهای تحقیرآمیز بیتفاوت شدهایم.
دیگر چیزی نمیتواند ما را تحت تأثیر قرار دهد؛ نه شکست، نه حذف از رقابتها و نه نابودی آرزوهایی که سالهاست در انتظار تحقق آن هستیم. روزگاری این نوع باختها میتوانست فوتبال ایران را از درون دچار فروپاشی کند، اما به نظر میرسد که حتی این فروپاشی هم دیگر رخ نمیدهد؛ چرا که شکست برای ما تبدیل به امری عادی شده است.
ما شرمندهایم که ناچار به بیان مجدد این موضوع هستیم، اما وضعیت تیم ملی ایران در جام جهانی و جام ملتهای آسیا نیز به این بدی نیست. تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ از دور گروهی حذف شد و اکنون همه در انتظاری بیفایده به سر میبرند؛ انتظاری که شاید در جام ملتهای آسیا اتفاقی بیفتد که سالهاست انتظارش را میکشیم.
ما میدانیم چه نتیجهای در انتظار ماست، اما همچنان تصمیم داریم با مرگ تدریجی یک رویا زندگی کنیم؛ مرگ قهرمانی در آسیا!
بیشتر بخوانید: امیدهای ایران باز هم همه را ناامید کردند؛ کرهشمالی تیم عبدی را گلباران کرد!