تیم امید ایران با کسب ۴ امتیاز در رده سوم گروه خود قرار گرفت، همانند تیم قلعهنویی؛ اکنون منتظر استقبال گرم از تیم عبدی هستیم!
تیم امید ایران از دور رقابتهای بازیهای آسیایی ناگویا حذف شد؛ در همان مرحله گروهی و به طرز ناامیدکنندهای مقابل کرهشمالی شکست خورد. تعداد گلهایی که دریافت کردند، واقعاً نگرانکننده بود؛ ۴ گل به آنها زدند و در عوض، حتی نتوانستند گلهای متقابل بزنند. در حالی که ایران پر از ستارههای بااستعداد فوتبال است که قرار است ۷ نفر از آنها به اردوی بزرگسالان دعوت شوند، این تیم حتی به مرحله بعدی صعود نکرد. این واقعیت که با چنین جمعی از ستارگان، تیم به این ناکامی دچار شده، نشانگر مشکلاتی به جز ضعف کادر مدیریتی و فنی است. به هر حال، انتظار میرود که بین حسین عبدی و امیر قلعهنویی تفاوتی قائل نشوند و برای آنها هم مراسم استقبال برگزار شود؛ زیرا آنها نیز با کسب ۴ امتیاز در گروه خود به مقام سوم دست یافتند.
دستاوردسازی به همراه فاکتورسازی
ماجرای تیم امید واقعاً ترسناک است؛ به طوری که عملکرد آنها مقابل کرهشمالی به قدری ضعیف بود که هیچ یک از اعضای کادر فنی نمیتواند به راحتی از آن دفاع کند. با این حال، با توجه به سوابق گذشته، عجیب نخواهد بود اگر در هنگام بازگشت این گروه ناکام به تهران، در فرودگاه از آنها استقبال مفصل به عمل آید. دلیل این امر آن است که در بدنه ورزش ایران، «دستاوردسازی» از «هیچ» به خوبی در حال انجام است و میتوانند نمایشهایی را به اجرا درآورند که به متولیان ناکام اعتبار داده و آنها را در افکار عمومی سربلند کنند.
هنوز زمان زیادی از بازگشت تیم ملی فوتبال ایران از جام جهانی نمیگذرد؛ جایی که آنها پس از عدم صعود به مرحله حذفی، در فرودگاه مورد استقبال قرار گرفتند و بعضی اعضا حتی گمان کردند که به دستاورد مهمی رسیدهاند زیرا در جمع ۴ تیم مرحله گروهی، با حضور نیوزیلند ضعیف، در مقام سوم قرار گرفتند.
علاوه بر انتظار از استقبال به خاطر ۴ امتیاز کسبشده در مرحله گروهی، این تیم در سطحی بالاتر هم شایستگی خود را نشان داده است. این مورد به توانایی آنها در «فاکتورسازی» مرتبط میشود. مدیران این تیم برای آمادهسازی مورد نیاز برای بازیهای آسیایی، دو اردوی ترکیه تدارک دیده بودند و بعداً مشخص شد که چه مبالغی در این اردو فاکتورسازی شده و گم شده است! جالب اینجاست که فدراسیون نیز با اشاره به جزئیات کلی از فساد موجود در این مسئله، به راحتی گذشت به این امید که قهرمانی این تیم در آسیا، این رسوایی را از اذهان پاک کند. اکنون اما این مجموعه به دلیل دستاوردسازی و فاکتورسازی، شایسته توجه و استقبال بهتری هستند؛ به ویژه آنکه عدم استفاده از ناکامیها و پنهان شدن پشت بهانهها به عادت و تخصص مسئولان تبدیل شده است و انتقاد را نیز تحتالشعاع قرار دادهاند. جالب اینجاست که برخلاف داستان قلعهنویی و تیمش، زمانی که کسی از وضعیت موجود تیم امید انتقاد میکند، برچسب وطنفروش به او نمیزنند؛ یا حداقل در حال حاضر چنین کاری نمیکنند.
در نهایت، قاعده کلی حفظ خواهد شد؛ افراد شایسته از عرصه دور خواهند ماند و کسانی که کمتر صلاحیت دارند، در پستهای خود باقی خواهند ماند. در این شرایط طبیعی است که با تبدیل ناکامی به دستاورد، برای خود مراسم استقبال گرفته و خود را تشویق کنند. خسته نباشید به دلاوران!
بیشتر بخوانید: واکنش فوری فدراسیون فوتبال به فاجعه امیدها؛ بدون هیچ توجیهی معذرت میخواهیم!