;همراهی با دشمن: اتهام کیهان به صلح خواهان
ساعاتی بعد معلوم شد، وقتی ترامپ در حال یاوهگویی علیه ایران بود، مذاکراتی بین ایران و آمریکا در جریان بوده است. نکته جالب اینکه ترامپ حین تهدید ایران، به در جریان بودن این مذاکرات اشاره و چند بار مدعی شد ایران به شدت دنبال مذاکره و رسیدن به یک توافق است! مذاکره با کشوری مثل آمریکا وسط تهدیدات رئیسجمهور آن، چه معنایی دارد؟
چه پیامی را به دشمن مخابره میکند؟! پیام ضعف یا قدرت؟! آیا پاسخ تهدید به حمله اتمی و نابودی ایران، مذاکره است؟! آیا این رویکرد باعث تغییر در محاسبات دشمن نمیشود؟ مگر تغییرِ - ولو اشتباه- محاسبات دشمن باعث آغاز جنگ
12 و 40 روزه نشد؟ اظهارات دیشب رئیسجمهور محترم کشورمان در صحن سازمان ملل پاسخ خوبی به یاوهگوییها و تهدیدات ترامپ بود؛ همینطور اظهارات و هشدارهای محکم سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی که دیشب ایراد شد، تا حد زیادی میتواند محاسبات دشمن را «تنظیم» و «واقعبینانه» کند.
یکی از اقدامات و واکنشهای دشمن که نیازمند پاسخ متناسب است و اتفاقا در اظهارات دیشب آقای محسن رضایی به درستی به آن پرداخته شد، موضوع محاصره دریایی و هوائی کشورمان است که دشمن همزمان با اعلام آنها صراحتا تاکید کرده، با هدف خفه کردن اقتصاد و معیشت مردم ایران آغاز شده است.
سکوت در برابر چنین اقداماتی اولا میتواند، به جریتر شدن دشمن منجر شود، ثانیا به عملیاتی شدن این تهدیدات کمک کند. واکنش خوب آقای محسن رضایی به این محاصرهها قطعا مؤثر است. او گفت: «ما به همه کشورهای منطقه عرض میکنیم و تقاضا میکنیم وارد ماجراجویی آمریکا نشوند. اگر نگذارند هواپیماهای ایران سفر کنند فرودگاههای آنان هم نمیتوانند پرواز داشته باشند».
البته چنین رویکرد خوبی نباید در حد «حرف» باقی بماند در غیر این صورت، با عملیاتی شدن آن، دشمن یک گام دیگر به جلو خواهد آمد. واکنشهای کلامی در کنار عمل، حتما در محاسبات دشمن تغییراتی را ایجاد خواهد کرد. این یک فرمول ساده و همه فهم است که در ابتدای این یادداشت نیز به آن اشاره کردیم: دشمن محاسبه میکند. چنانچه هزینه را بالا دید، عقب میکشد.
معتقدیم یکی از دلایل متعددی که این بار دشمن را دچار خطای محاسباتی و در نتیجه، تجاوز به ایران عزیز کرد، کنش و واکنشهای ضعیف، رویکردهای اشتباه و پیامهای ضعفی بود که یک جریان شکست خورده سیاسی در ایران هنوز هم مخابره میکند. در حالی که دشمن صراحتا میگوید «ایران باید مذاکره کرده و در نهایت نیز پرچم سفید را بلند کند»، این جریان سیاسی از «لزوم مذاکره تحت هر شرایطی» میگوید!
این در حالی است که پذیرش مذاکره در شرایط تهدید، به عنوان «عقبنشینی» و «ترس» برداشت شده و خطای محاسباتی دشمن را موجب و در نتیجه میتواند باعث آغاز جنگ میشود!
فهم این مسئله اصلا سخت نیست و ندانستن این امر ساده بعید است از سر ندانستن باشد! کسی که مدل ونزوئلا را با چشم میبیند و معتقد به انجام آن مدل در ایران است، حتما کوتهفکر و نادان نیست!
سیاستمداری که میبیند ترامپ هر چند روز یکبار اعلام میکند که در حال غارت میلیاردها بشکه نفت ونزوئلا است و ایران را هم همینگونه میخواهد، اما همچنان میگوید «برای جلوگیری از جنگ اشکالی ندارد»، بعید است نداند در حال تشویق دشمن به تجاوز مجدد و آغاز جنگی دیگر است! این یادداشت صرفاً یک هشدار برای جلوگیری از جنگ است نه اتهام به یک جریان سیاسی داخلی...!
جعفر بلوری - کیهان