چاه نفت استقلال بهطور مستمر عطر پول نقد را در فضا پخش میکند؛ مشکلات مالی مدیرعامل بدون پایان است!
چاه نفت استقلال حتی در سالهای جنگ و تحریم نیز بوی پول نقد را میافشاند؛ بار دیگر محکومیت، خسارت و پروندهای که از دوران نظری جویباری به یادگار مانده است.
به طور تقریبی یک سال از استعفای نظری جویباری به عنوان مدیرعامل استقلال میگذرد، اما به نظر میرسد که تبعات منفی دوره مدیریتی او همچنان این باشگاه را تحت فشار قرار داده و استقلال همچنان هزینههای تصمیمات آن دوران را میپردازد؛ هزینههایی که حالا یک مورد جدید به جمع آنها افزوده شده و این بار فابیو کاریله، سرمربی برزیلی، در میان است.
کاریله، مربیای که هرگز پایش به ایران نرسید و حتی یک دقیقه هم برای استقلال فعالیت نکرد، اکنون طبق اخبار منتشر شده، باشگاه استقلال ملزم به پرداخت حدود ۴۰۰ هزار دلار به او میباشد؛ رقمی که به دنبال قراردادی که در زمان مدیریت نظری جویباری برای این مربی ارسال شد و او آن را امضا کرده، به وجود آمده است. این در حالی است که او هرگز به ایران نیامد و هیچ جلسه تمرینی را برای استقلال برگزار نکرد.
این موضوع در شرایطی به استقلال تحمیل شده که در زمان مدیریت نظری، فرایند انتخاب و تغییر مربیان مختلف برای تیم آغاز نشده و به ثمر رسیده بود؛ فسخ قرارداد پیتسو موسیمانه نیز در همان دوران واقع شده و حالا به پرونده کاریله و ماجرای کارلوس استرانبرگ، مهاجم سوئدی، به فهرست هزینهها و خسارات برجای مانده از آن دوره افزوده شده است؛ پروندههایی که هرکدام بار مالی سنگینی بر دوش استقلال گذاشتهاند.
نکته شایان توجه این است که نظری جویباری حدود دو ماه پیش در مورد پرونده استرانبرگ اعلام کرده بود این موضوع تنها یک «آفر» بوده و حادثه خاصی صورت نگرفته است. او همچنین در مورد کاریله گفته بود: «قراردادی نبستیم، اما قرارداد را بدون امضا برایش ارسال کردیم که فکر نمیکنم نادرست باشد.» نظری همچنین خاطرنشان کرد که نمیتواند اطلاعات بیشتری درباره این پرونده ارائه دهد.
اکنون نتیجه همان تصمیمات در حال نمایان شدن است؛ استقلال بایستی برای مربیای که هرگز به ایران نیامده و تنها یک دقیقه هم برای این تیم کار نکرده، صدها هزار دلار پرداخت کند. رقمی که در شرایط مالی کنونی باشگاه، قابل اغماض نیست.
ماجرای عجیبتر از این آن است که بسیاری از تصمیمات دوران نظری جویباری، بعد از پایان دوره مدیریت او همچنان برای استقلال بار مالی ایجاد میکنند؛ از فسخ قرارداد مربیان گرفته تا پرونده بازیکنان و اکنون قراردادی که برای مربیای ارسال و در نهایت به یک تعهد مالی سنگین تبدیل شده است.
نظری جویباری در زمان حضورش در استقلال بارها در مورد تصمیمات و اتفاقات حاکم توضیحاتی ارائه کرد و در موارد گوناگون مسئولیت مشکلات را به گردن شرایط، دیگران یا ساختار باشگاه انداخت. با این وجود، اکنون عواقب مالی برخی از همان تصمیمات همچنان ادامه دارد و باشگاه استقلال باید هزینه آنها را بپردازد. اما سؤال اصلی همچنان باقی است: چهکسی باید پاسخگوی این خسارات باشد؟
چه طور ممکن است باشگاهی که با مشکلات مالی دست و پنجه نرم میکند، برای مربیای که هرگز به ایران نیامده و حتی یک دقیقه برای استقلال کار نکرده، ملزم به پرداخت ۴۰۰ هزار دلار باشد و در نهایت هیچکس پاسخ روشنی در مورد چرایی چنین تصمیمی ارائه نکند؟
از سوی دیگر، با وجود گذشت حدود یک سال از پایان مدیریت نظری جویباری، او همچنان به عنوان یکی از اعضای هیئتمدیره استقلال فعالیت میکند. بنابراین، نه تنها موردی برای پاسخگویی جدی در مورد تصمیمات پرهزینه گذشته وجود ندارد، بلکه فردی که بخشی از این تصمیمات در دوره مدیریت خود گرفته، همچنان در ساختار مدیریتی باشگاه حضوری فعال دارد.
استقلال در سالهای اخیر بارها به دلیل پروندههای حقوقی، قراردادهای پرهزینه و تصمیمات مدیریتی نادرست ملزم به پرداخت مبالغ سنگین شده است. حالا نیز پرونده کاریله بار دیگر این سؤال را به میان آورده که آیا باشگاه استقلال واقعاً قصد دارد از این چرخه معیوب خارج شود یا اینکه همچنان «چاه نفت» این باشگاه باید هزینه تصمیمات مدیران و قراردادهایی را که تأثیراتشان سالها بعد نمایان میشود، بپردازد؟
بیشتر بخوانید: حیف و میل شدن چند صد هزار دلاری در استقلال؛ چرا هیچ کس جلوی فرد متخلف را نمیگیرد؟!