شخصی آشنا پشت پرده جنجالهای اخیر فوتبال ایران!
داستان قهرمانی در لیگ بیستوپنجم به یک موضوع پرحاشیه و غیرمنتظره در عرصه فوتبال ایران تبدیل شده است؛ پروندهای که اگر فدراسیون از همان ابتدا تصمیمی واضح و محکم اتخاذ میکرد، در واقع ادامه این ماجرا تا امروز غیرضروری بود. نبردی که به مدت ۴۰ روز به طول انجامید، باعث شد لیگ ناتمام بماند و در پی سالها بحث و بررسی، هیئترئیسه فدراسیون فوتبال اتخاذ تصمیمی مبنی بر پایان مسابقات بدون معرفی قهرمان را اعلام کند؛ حکمی که به طور طبیعی با نارضایتی استقلالیها همراه شد؛ زیرا این تیم در زمان توقف بازیها در صدر جدول قرار داشت و حتی به عنوان یکی از نمایندگان ایران در لیگ قهرمانان آسیا شناخته شده بود، اما خبری از دریافت جام قهرمانی نبود.
با این حال، واقعیت آن است که استقلال در شرایطی از صدر جدول بهرهمند بود که هنوز ۸ هفته تا پایان لیگ باقی مانده و بنابراین هنوز بخش زیادی از مسابقات برگزار نشده بود. این امر باعث شکلگیری استدلالهایی در میان مخالفان اعطای جام به تیم صدرنشین گردید. استقلالیها اما باور دارند که با توجه به صدرنشینی مداوم، برگزاری بیش از دو سوم از مسابقات و نتایج رو در رو، این تیم شایسته دریافت عنوان قهرمانی بوده و باید جام به آنها اعطا میشد. اعتراض هواداران استقلال نسبت به این تصمیم نیز در بستر فضای مجازی به شدت ادامه یافته است.
اکنون، پس از گذشت ماهها، مجدداً این پرونده به موضوعی داغ تبدیل شده است. علی تاجرنیا ادعای اعطای جام به استقلال را مطرح کرده و همین ادعا موجب واکنشهای تندی از سوی پرسپولیس، سپاهان و تراکتور شده و یک جنگ رسانهای تازه به وجود آورده است؛ درگیریای که متأسفانه حتی به دعواهای سخیف میان باشگاهها کشیده شده است.
با این حال، مقصر اصلی این وضعیت نه استقلال است و نه پرسپولیس، سپاهان یا تراکتور؛ مشکل اصلی، فدراسیونی است که نتوانسته این پرونده را به شکل شفاف و نهایی جمعبندی کند. اگر قرار است جام اهدا نشود، چرا از همان ابتدا تصمیم نهایی را با قاطعیت اعلام نمیکنند؟ اگر قرار بر اعطای جام است، چرا این موضوع ماههاست در بلاتکلیفی به سر میبرد و هر روز روایت جدیدی مطرح میشود؟ واقعاً تصمیمگیری درباره سرنوشت یک لیگ تا این حد پیچیده است که مدیران فوتبال پس از ماهها هنوز نتوانستهاند به یک نتیجه قطعی برسند؟
حتی در حال حاضر نیز بررسی دوباره این مسئله به جلسه آینده هیئترئیسه موکول شده است؛ جلسهای که زمان دقیق برگزاری آن مشخص نیست. به این ترتیب، به جای حل و فصل اختلافات، این پرونده دوباره به آینده ارجاع داده شده است. این دقیقاً همان نوع مدیریتی است که سبب شده یک تصمیم فوتبالی به میدان جنگ رسانهای چند باشگاه تبدیل شود.
اگر فدراسیون نظرش بر عدم اهدای جام است، باید قاطعانه به این تصمیم پایبند بماند و وجوهات خود را شفاف بیان کند. در صورتی که وعدهای به استقلال داده شده، باید مشخص شود که چه کسی، با چه اختیاراتی و بر چه اساسی چنین وعدهای را مطرح کرده است. تداوم این وضعیت تنها نتیجهای به دنبال خواهد داشت: افزایش بیاعتمادی و بازگشایی پروندهای که میتوانست ماهها پیش بسته شود. فوتبال ایران بیشتر از هر زمان دیگری به یک تصمیم واضح و مشخص احتیاج دارد؛ نه برگزاری جلسهای دیگر، نه وعدهای جدید و نه رونق یک دور تازه از جدالهای باشگاهی.
بیشتر بخوانید: آقای عبدی! شکست شما خیلی هم جذاب نیست...