سیلوستر استالونه: وسواس تناسب اندام مرا بیمار کرد
استالونه که اکنون ۸۰ ساله است، در گفتوگویی تازه درباره سالهایی حرف زده که برای رسیدن به بدن ایدهآل، فشار شدیدی به خودش وارد میکرد. او همچنین از اضطراب، آسیبهای متعدد جسمی و درک دیرهنگامش از عشق گفته است.
استالونه به نیویورکتایمز گفت: «هیچوقت برای عاشق شدن زیادی پیر نیستید. هیچوقت برای زنده کردن خاطرات خوبتان دیر نیست و نباید در بدترین مرداب ممکن، یعنی تنهایی، غرق شوید. تنهایی واقعاً نوعی زندهبهگور شدن زودرس است.»
این بازیگر نامزد اسکار بهتازگی کتاب خاطراتی با عنوان The Steps نوشته است. کتاب از کودکی او شروع میشود؛ زمانی که بهدلیل استفاده پزشکان از فورسپس هنگام تولد، بخشی از صورتش دچار فلج شد و همین موضوع روی نحوه حرف زدنش اثر گذاشت. روایت سپس به فراز و فرودهای شهرت او میرسد.
استالونه با بازی در نقش بوکسوری به نام «راکی» که خودش آن شخصیت را خلق کرده بود به شهرت رسید و بعد با «رامبو»، سرباز آسیبدیده جنگ ویتنام، جایگاهش را بهعنوان یکی از چهرههای اصلی سینمای اکشن تثبیت کرد. هر دو نقش به آمادگی بدنی شدید و تغییرات جدی در ظاهر او نیاز داشتند.
وقتی تناسب اندام به وسواس تبدیل شد
استالونه میگوید هنگام آماده شدن برای بازی در «رامبو» میخواست بدنی خشنتر، ورزیدهتر و «حیوانیتر» داشته باشد؛ چیزی شبیه یک جگوار یا گربه وحشی.
اما این تلاش کمکم از کنترل خارج شد.
او میگوید: «بعد تبدیل شد به وسواس. واقعاً بد شد. کار به جایی رسید که دچار بولیمیا شدم.»
بولیمیا یا پرخوری عصبی نوعی اختلال خوردن است که در آن فرد پس از خوردن زیاد، برای جلوگیری از افزایش وزن خود را وادار به استفراغ میکند یا سراغ روشهایی مانند مصرف ملین میرود.
استالونه میگوید هنگام فیلمبرداری Rocky III درصد چربی بدنش را به حدود ۲.۶ درصد رسانده بود؛ سطحی که طبق معیارهای آکادمی ملی پزشکی ورزشی آمریکا، بهطور خطرناکی پایین محسوب میشود.
او درباره آن دوره میگوید: «نمیتوانستم چیزی را در معدهام نگه دارم؛ یا اصلاً نمیخواستم نگه دارم. آنقدر وسواس پیدا کرده بودم که باید دقیقاً در همان سطح آمادگی بدنی باقی میماندم. تقریباً تبدیل شده بود به نوعی پرستش وسواسگونه بدن.»
استالونه همچنین گفته در دورههایی از استروئید استفاده میکرد.
به گفته او: «باید استفاده میکردی. اما باید حسابشده انجامش میدادی؛ شش هفته مصرف، شش هفته قطع. همین هم فشار وحشتناکی به بدنم وارد کرد.»
«با بدنم بدرفتاری کردم»
استالونه میگوید زمانی بدنش را نوعی زره میدید و بسیاری از بدلکاریها را شخصاً انجام میداد؛ تصمیمی که حالا آن را رفتاری «بسیار مازوخیستی» توصیف میکند.
نتیجه این سالها فشار بدنی، مجموعهای طولانی از جراحیها بوده است: ۹ عمل کمر، دو جراحی شانه و سه عمل برای جوش دادن مهرههای گردن.
او میگوید: «من با بدنم بدرفتاری کردهام. همهچیز انگار با سیم به هم بسته شده، اما هنوز میخواهم فرم بدنی خوبی داشته باشم.»
استالونه در ۸۰سالگی خودش را «تا حدی سرحال و آماده» توصیف میکند و میگوید برای اینکه بتواند همچنان به فعالیت ادامه دهد، داروهای زیادی مصرف میکند.
حملات اضطراب از ۳۶سالگی شروع شد
مشکلات استالونه فقط جسمی نبوده است.
او میگوید نخستین بار در ۳۶سالگی، هنگام تماشای نسخه تدویننشده یکی از فیلمهایش، حمله شدید اضطراب را تجربه کرد.
استالونه آن لحظه را اینطور به یاد میآورد: «یکدفعه بلند شدم، موهای پشت گردنم سیخ شد، بدنم داغ شد و با خودم گفتم دارم میمیرم. تمام شد، دارم میروم.»
این اتفاق بعد از آن بارها تکرار شد.
او میگوید مدتی حدود پنج سال خبری از این حملات نبود، اما دوباره برگشتند: «همیشه هم انگار درست وقتی اتفاق میافتد که مثلاً میخواهی بروی برنامه Today. یکدفعه بوم! کسی زاناکس دارد؟ دیگر دیر شده. فقط نشستهای و محکم صندلی را گرفتهای.»
با بالا رفتن سن نیز اضطراب کاملاً از زندگی او خارج نشد. استالونه میگوید گاهی در محیطهای شلوغ احساس میکرد باید فوراً آنجا را ترک کند.
«عشق واقعی را تازه در ۷۰سالگی فهمیدم»
استالونه از همسرش جنیفر فلاوین که نزدیک به ۳۰ سال است با او زندگی میکند، با عنوان «بهترین زن دنیا» یاد کرده است.
اما جالب اینکه میگوید فهم واقعی عشق برایش خیلی دیر اتفاق افتاد.
او میگوید: «واقعاً تا ۷۰سالگی نفهمیدم عشق واقعی و حقیقی چیست.»
استالونه ادامه میدهد: «اینکه کسی را بیقیدوشرط و واقعاً دوست داشته باشی، آن عشق رها و بیمحابایی که برای یک نفر حاضر باشی خودت را داخل آتشفشان بیندازی، برای من خیلی دیر اتفاق افتاد. و این واقعاً جای تأسف دارد.»