افشای خود خواسته رسانههای جبهه پایداری؛ آرزوی کارت زرد در دستان خالی آنها!
این خطای فاحش نخستین بار در شبکههای خبری مجازی خبرگزاری فارس منتشر گشت و بلافاصله در کانالهای مشرق، رجا و ... بهطور ناقص و به عبارتی کپیبرداری شده، تکرار گردید! ادمینهای گرامی این کانالها اینقدر مطمئن بودند که وزیر راه و شهرسازی قادر به متقاعد کردن نمایندگان نخواهد بود که از عجلهشان برای انتشار زودهنگام خبر جلوگیری نکردند.
با تکیه بر تجربه نزدیک به ۱۵ سالهام در عرصه خبرنگاری پارلمانی در خبرگزاری ایسنا، روزنامههای شرق، اعتماد ملی و ایران و همچنین خبرگزاری خبرآنلاین؛ به خوبی میدانم که خبرنگاران رسانههای آنلاین، که معمولاً در زمان نشر خبر با یکدیگر در حال رقابت هستند، پیشنویسهایی از برخی موضوعات را از قبل آماده میکنند تا به محض وقوع، اقدام به انتشار آن نمایند. این امر شامل نتایج قهرمانی لیگهای ورزشی، نتایج جشنوارههای سینمایی داخلی و جهانی و حتی نتایج انتخابات مختلف از اتاق بازرگانی تا ریاست جمهوری و هیئت رئیسه مجلس و رأی اعتماد به کابینه میشود.
روند کار به این صورت است: خبرنگار آمادهسازی یک یا دو متن «پیش نویس» را انجام میدهد و منتظر اعلام نتایج میماند تا مثلاً تعداد رأیها را در متن جایگزین کند و سریع دکمهی انتشار را بفشارد. طبیعی است که یک خبرنگار حرفهای چند تیتر ممکن را نیز پیشبینی میکند تا زمان انتشار، بهترین و مناسبترین تیتر را برای خبر خود انتخاب کند. من بارها در زمان برگزاری انتخابات هیئت رئیسه مجلس و یا نتایج رأیگیری برای استیضاح وزرا و رأی اعتماد به کابینه این کار را انجام دادهام. بهطور مثال، در زمان انتشار خبر ریاست علی لاریجانی در مقابل غلامعلی حدادعادل در انتخابات هیئت رئیسه مجلس هشتم، در «پیشخبر»ی که تهیه کرده بودم، فضای خالی برای رأیها وجود داشت که به محض اعلام نتایج از تریبون صحن علنی، پر شود و مشخص گردد که هر یک با چه تعداد رأی و با چه اختلافی، آراء اکثریت را کسب کردهاند. بعد از انتخابات نخست هیئت رئیسه در هر دوره از مجالس، ادامه ریاست همان فرد در سالهای بعد کاملاً قطعی است (چرا که در تمامی مجالس شورای اسلامی، هر نامزدی که در سال اول رئیس بوده، در سه سال بعد نیز رئیس باقی مانده است). بنابراین، در تهیه «پیشخبر» مربوط به نتیجه انتخابات سه دوره آینده هیئت رئیسه، تیتر نیز بهصورت قطعی مشخص بود: «لاریجانی، رئیس ماند».
این اشتباه بزرگ، ترجیح منافع سیاسی و جناحی بر واقعیت را در بین صاحبان این افکار و رسانهها آشکار ساخت. خودافشاگری آنها و ابراز ذوقزدگی زودهنگامشان، از زوایای مختلفی قابل تحلیل است که در این مقاله نمیگنجد.
۲۹۲۹