سقوط آزاد به همراه امیر؛ این بار حتی نتوانستیم گل بزنیم!
تیم ملی فوتبال ایران در دومین دیداری که در فیفادیهای سپتامبر و اکتبر به میدان رفت، به مصاف روسیه رفت و در نهایت با نتیجه 2 بر صفر مقابل میزبان خود شکست خورد. افراد زیر نظر امیر قلعهنویی نمایش ناهنجاری را نظیر مسابقه قبلی با ازبکستان نشان دادند و به طرز شگفتانگیزی با قبول یک باخت تنها با فاصله 2 گل، از این تقابل خارج شدند.
سه فروردین 1402: ایران 1-1 روسیه
تیم ملی ایران، رکورددار تقابل با روسیه تحت هدایت کارپین به شمار میرود. والری و یارانش برای نخستین بار در آغاز سال 1402 به ورزشگاه آزادی سفر کردند تا با تیمی روبرو شوند که به بازگشت امیر قلعهنویی در سمت سرمربی خوش آمد میگفت. آن مسابقه، که 1286 روز پیش انجام شده بود، به تساوی 1-1 انجامید. آنتون میرانچوک با گلزنی برای تیم میهمان آغازکننده بود، اما مهدی طارمی در دقیقه 49 کار را به تساوی کشانید تا شروع امیر با شکست رقم نخورد.
18 مهر 1404: روسیه 2-1 ایران
تقابل دوم، تقریباً یکسال پیش و در همین مقطع زمانی برگزار شد. این بار نبرد به نفع روسها پایان یافت. گلهایی از دیمیتری ووروبیوف (22) و آلکسی باتراکوف (70) برای تزارها به ثبت رسید و گل ملیپوشان تنها توسط امیرحسین حسینزاده در دقیقه 48 به ثمر رسید. در این بازی نیز هفت بازیکن از دیدار 354 روز قبل فرصتی برای درخشش پیدا کردند.
7 مهر 1405: روسیه 2-0 ایران
و اکنون؛ در سومین دیدار، روسها موفق شدند به بهترین پیروزی ممکن برابر تیم قلعهنویی دست یابند. در طی این سه و نیم سال، آنها پیشرفت قابل ملاحظهای را تجربه کردهاند و با وجود عدم شرکت در تورنمنتهای بزرگ، توانستهاند تیمی جوان و ترغیب کننده بسازند که هماهنگی بالا و دغدغههای مشخصی در زمین بازی دارند. نتایج این پروژه موفق، به وضوح در نتایجشان در مقابل تیم ملی ایران مشاهده میشود.
آلکساندر گولووین، ستاره اصلی میدان در کازان بود. این بازیکن 30 ساله از تیم موناکو در دقایق 21 و 36 موفق شد دروازه حسین حسینی را باز کند و تیمش را به بیست و چهارمین پیروزی تحت هدایت والری کارپین برساند. اگر نه تنها اشتیاق بازیکنان روسیه فروکش میکرد، بلکه نمایش باکیفیت پیام نیازمند هم وجود داشت، فاصله دو تیم ممکن بود به سه یا چهار گل افزایش یابد.
در این مسابقه، تیم قلعهنویی نه تنها در بخش دفاع عملکرد ضعیفی داشت، بلکه فشار خاصی نیز بر دروازه ماتوی سافونوف وارد نیاورد. نتیجه این مساله، سومین بازی بدون ثبت کلینشیت، اولین مسابقه بدون گل زده و همچنین رقم خوردن دومین باخت متوالی برابر تزارها بود. زمان دیدار مجدد ایران و روسیه هنوز مشخص نیست و باید دید آیا فاصله و اختلاف میان این دو تیم بازهم افزایش خواهد یافت یا خیر. به نظر میرسد که با ادامه روند جاری از سوی دو سرمربی در تیمهای خود، باید منتظر چنین تحولی بود. مسیری که برای تیم ملی ایران، به وضوح نشانگر یک افت محسوس است.