این درخشانِ همیشگی همیشه درخواست‌هایی دارد؛ ای کاش یک بار برای همیشه، فردی بگوید که فوتبال و جامعه چقدر مدیون شجاع است؟!
بر اساس مستندات موجود، زمانی که تیم ملی ایران در آستانه برگزاری جام جهانی ۲۰۱۴ در برزیل دچار مشکلاتی از جمله لجبازی پورتغالی با سرمربی فقیدش کرانچار شد، ملی‌پوشان سپاهان به عنوان قربانی این موقعیت قرار گرفتند. در این راستا، خبرورزشی به انتقاد از تصمیمات نادرست کی‌روش در خصوص ترکیب تیم ملی پرداخته و از شجاع خلیل‌زاده، امید ابراهیمی و سردار آزمون حمایت کردیم.
ما به دفاع از حق پرداختیم و تنها شجاع بود که بدون دلیل، خود را وارد درگیری‌هایی کرد که مستقیماً به او مربوط نمی‌شد.
شجاع از آغاز نشان داد که به محدوده و شأن خود توجهی ندارد و در هر موضوعی که پیش می‌آید، خود را دخالت می‌دهد. در هفت سال پس از آن واقعه، ما شجاع خلیل‌زاده، بهترین مدافع میانی فوتبال ایران را به خاطر همین ویژگی از دست دادیم و او عبرت نگرفت، حتی در روزهایی که به پرسپولیس، الریان و تراکتور پیوست...
شجاع در آن زمان بهای شخصیت خود و دخالت‌های نابه‌جا در مسائلی که به او مرتبط نبود را پرداخت، و اکنون تیم ملی و هواداران فوتبال، عواقب این رفتار را تحمل می‌کنند! با افزایش سن، او به نقطه ضعفی و آسیب‌پذیری برای تیم ملی و تراکتور تبدیل شده، جایی که در هر دو تیم از حاشیه امن برخوردار است و هم‌تیمی‌هایش باید عواقب اشتباهاتش را تحمل کنند! پسر محبوب زنوزی و قلعه‌نویی از زمان جدایی کارلوس، در بیش از ۵۰ درصد از گل‌های خورده تیم مقصر بوده و از نظر فنی و جسمی، همچنان به همان خصایص شخصیتی ثابتش پایبند است.
اکنون شجاع به یکی از بزرگ‌ترهای تیم ملی تبدیل شده و در واقع به نوعی شبیه حاج صفی است! در برابر روسیه نیز مانند همیشه از الگوی کاپیتان پیروی کرد و در کنار اشتباهات فنی و ضعف‌های جسمانی، با هر سوت داور بازی را ترک کرده و اعتراض می‌کرد. این رفتار بارها برای تیم ملی ما هزینه‌ای سنگین به همراه داشته و نمایندگانمان در آسیا هم به دلیل آن آسیب‌پذیر شده‌اند، اما هیچ کس نخواهد توانست شجاع یا حاج صفی را اصلاح یا کنار بگذارد.
زمانی که بزرگ‌ترهایی با این سن و سال -در آستانه ۳۸ سالگی- پس از هر سوت داور به سمت او حمله می‌کنند و هیچ کس نمی‌تواند با آن‌ها مقابله کند، آنگاه وضعیت جوان‌ترهایی مانند آریا یوسفی مشخص است که در دقیقه دوم فینال کافا اخراج می‌شود و موجب می‌شود تیم ملی برای بیش از ۱۲۰ دقیقه ۱۰ نفره بازی کند، یا کنعانی که بعد از اخراج در فینال همان کافا، وسط زمین نشسته و حاضر نیست از زمین خارج شود و اینچنین آبروی فوتبال و فرهنگ ایران را به باد می‌دهد.
کاش کسی پیدا می‌شد و یکبار برای همیشه، محاسبه می‌کرد که طلب آقا شجاع از تیم قلعه‌نویی -که به نام ملی وارد میدان شده و عملکرد و نتایج آن به پای تمام ایرانی‌ها نوشته می‌شود- چقدر است، تا هواداران باقی‌مانده، که خیلی‌ها از اصلاحات ناامید شده‌اند و دیگر به دنبال این تیم نیستند، بتوانند با هم پول جمع کرده و بدهی این جناب همواره شاکی و ضعیف را پرداخت کنند، شاید که از سر فوتبال دست بردارد و ما نیز بتوانیم یک بازی را بدون خرد شدن اعصاب تماشا کنیم.
بیشتر بخوانید: جوانگرایی و تغییر نسل پیشکش؛ تیم ملی بازی به بازی پیرتر می‌شود!