کد خبر 715300
۱۴۰۵/۰۷/۰۹ ۱۲:۵۹

حجم معامله و نقش آن در سود و زیان معامله گر

تریدر تازه‌کار معمولاً بیشتر وقت خود را صرف پیدا کردن جهت بازار می‌کند یعنی قیمت بالا می‌رود یا پایین؟ تحلیل‌ها را می‌خواند، اندیکاتورها را بررسی می‌کند و تلاش می‌کند حرکت بعدی بازار را پیش‌بینی کند.
تفاوت حساب ecn و استاندارد

اما وقتی نوبت به تعیین حجم معامله می‌رسد، گاهی عددی را انتخاب می‌کند که همان لحظه به ذهنش رسیده است. این رویکرد می‌تواند خطرناک باشد، چون حجم معامله مستقیماً تعیین می‌کند در صورت فعال شدن حد ضرر، چه مقدار از سرمایه از دست برود.

بنابراین، تعیین حجم معامله باید بخشی از برنامه معاملاتی باشد، نه تصمیمی لحظه‌ای. در ادامه توضیح می‌دهیم حجم معامله با چه واحدی سنجیده می‌شود، چگونه بر اساس حد ضرر محاسبه می‌شود و چه تأثیری بر هزینه و ریسک هر معامله دارد.

حجم معامله چیست و با چه واحدی سنجیده می شود؟

حجم معامله مقدار دارایی است که در یک سفارش خرید یا فروش درگیر می‌شود و واحد استاندارد آن در بازارهای جهانی، لات (Lot) نام دارد.

یک لات استاندارد معادل صد هزار واحد از ارز پایه است. برای حساب‌های کوچک‌تر دو واحد دیگر هم تعریف شده، مینی لات که یک دهم لات استاندارد است و میکرو لات که یک صدم آن. همین تقسیم‌بندی باعث می‌شود تریدر با سرمایه‌ی محدود هم بتواند در این بازارها معامله کند.

نکته‌ای که باید به آن توجه داشته باشید این است که تغییر حجم، تحلیل شما را تغییر نمی‌دهد و فقط اندازه‌ی نتیجه را تغییر می‌دهد. یک تحلیل درست با حجم غلط می‌تواند به زیان سنگین منجر شود.

اثر حجم بر سود و زیان با یک محاسبه ساده

برای دیدن این اثر، جفت‌ارز یورو به دلار را در نظر بگیرید. در این جفت‌ارز، هر پیپ (Pip) حرکت قیمت روی یک لات استاندارد حدود ده دلار سود یا زیان می‌سازد.

همین حرکت روی مینی لات یک دلار و روی میکرو لات ده سنت است. حالا فرض کنید قیمت سی پیپ خلاف جهت پیش‌بینی شما حرکت کند. با یک لات استاندارد سیصد دلار زیان می‌بینید، با مینی لات سی دلار و با میکرو لات سه دلار.

تحلیل در هر سه حالت یکسان بوده و بازار هم یک رفتار نشان داده است. تنها چیزی که عوض شده حجم است و همین یک متغیر، فاصله‌ی میان یک زیان قابل تحمل و از بین رفتن بخش بزرگی از حساب را می‌سازد.

قاعده عملی تعیین حجم معامله

حجم درست حدس زده نمی‌شود، بلکه از دل دو عدد محاسبه می‌شود؛ درصد ریسکی که برای هر معامله قابل قبول می‌دانید و فاصله‌ی نقطه‌ی ورود تا حد ضرر (Stop Loss) بر حسب پیپ.

مثلا فرض کنید موجودی حساب هزار دلار است و حاضرید در هر معامله حداکثر یک درصد آن، یعنی ده دلار، را ریسک کنید. اگر حد ضرر شما بیست پیپ پایین‌تر از نقطه‌ی ورود باشد، باید حجمی انتخاب کنید که بیست پیپ حرکت در آن ده دلار زیان بسازد. روی یک لات استاندارد، بیست پیپ دویست دلار است، بنابراین حجم درست پنج صدم لات خواهد بود.

ترتیب این محاسبه اهمیت دارد. اول حد ضرر بر اساس تحلیل تعیین می‌شود و بعد حجم از روی آن به دست می‌آید. تریدری که ابتدا حجم را انتخاب می‌کند و بعد حد ضرر را جایی می‌گذارد که با آن حجم جور در بیاید، در واقع تحلیل خود را به حجم تحمیل کرده است.

حجم، هزینه معامله را هم بزرگ می کند

بحث حجم صرفاً به سود و زیان محدود نمی‌شود، بلکه مستقیماً هزینه‌ی هر معامله را هم تعیین می‌کند. دلیلش این است که اسپرد (Spread) و کمیسیون هر دو تابع حجم هستند.

اسپرد یعنی اختلاف قیمت خرید و فروش، و هزینه‌ی آن به همان شکل سود و زیان محاسبه می‌شود. یک پیپ اسپرد روی میکرو لات ده سنت هزینه دارد و روی یک لات استاندارد ده دلار. کمیسیون هم در بیشتر مدل‌ها بر مبنای حجم معامله‌شده محاسبه می‌شود.

این موضوع برای تریدری که تعداد معاملات زیادی انجام می‌دهد اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. کسی که روزی چند معامله باز می‌کند، در پایان ماه رقم قابل توجهی هزینه پرداخته است، حتی اگر مجموع معاملاتش سودده بوده باشد.

تفاوت ساختار هزینه در دو مدل حساب

از همین‌جا انتخاب نوع حساب معاملاتی به بحث حجم گره می‌خورد. در بازار خرد دو مدل رایج وجود دارد و تفاوت حساب ecn و استاندارد دقیقاً در ساختار هزینه‌ی همان حجمی است که معامله می‌کنید.

در مدل استاندارد، هزینه‌ی بروکر داخل اسپرد گنجانده می‌شود و کمیسیون جداگانه‌ای دریافت نمی‌شود، بنابراین محاسبه ساده‌تر است اما اجزای هزینه قابل تفکیک نیست. در مدل ECN، اسپرد به شکل خام منتقل می‌شود و کمیسیون به‌صورت صریح و بر مبنای حجم محاسبه می‌شود، پس تریدر می‌داند هر بخش هزینه از کجا می‌آید.

کدام مدل مناسب‌تر است، به سبک معامله بستگی دارد. برای تریدری که تعداد معاملات کم و حجم بالا دارد، تفکیک شفاف هزینه‌ها ارزش بیشتری دارد و برای کسی که به‌صورت پراکنده و با حجم پایین معامله می‌کند، سادگی محاسبه معمولاً کافی است.

سه اشتباه رایج در انتخاب حجم

اشتباه اول افزایش حجم بعد از چند معامله‌ی موفق است. بازدهی خوب دو هفته‌ی گذشته، دلیلی برای بزرگ‌تر کردن ریسک معاملات بعدی نیست.

اشتباه دوم افزایش حجم برای جبران سریع زیان است. این رفتار مشهورترین الگوی از بین رفتن حساب است، چون در وضعیتی که موجودی کم شده، ریسک بیشتری به آن تحمیل می‌شود.

اشتباه سوم باز کردن چند معامله‌ی هم‌جهت به‌طور همزمان با این تصور که هر کدام حجم کوچکی دارند. اگر هر سه معامله روی جفت‌ارزهای مرتبط باشند، در عمل یک معامله‌ی بزرگ ساخته شده و ریسک واقعی سه برابر محاسبه‌ی اولیه است.

آنچه حجم درست تضمین نمی کند

حجم مناسب، سود نمی‌سازد و کاری که انجام می‌دهد جلوگیری از زیان جبران‌نشدنی است. تریدری که تحلیل ضعیفی دارد اما حجم را درست انتخاب می‌کند، آرام‌تر زیان می‌بیند و فرصت اصلاح روشش را از دست نمی‌دهد.

همین فرصت، تفاوت اصلی را می‌سازد. حسابی که در چند معامله از بین می‌رود هیچ داده‌ای برای یادگیری باقی نمی‌گذارد، در حالی که حسابی که با ریسک کنترل‌شده اداره می‌شود، امکان بررسی و اصلاح تصمیم‌ها را فراهم می‌کند.

این مطلب تبلیغاتی است و محتوای آن توسط سفارش دهنده تهیه شده است.

نظرات کاربران

نظر شما

ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین، افترا، لینک، تبلیغات و نوشته‌شده با حروف لاتین معذور است.

هنوز نظری برای این خبر تایید نشده است.