آیا میدان مغناطیسی زمین بر سرعت پیری ما تأثیرگذار است؟

طبق گزارشی از خبرگزاری خبرآنلاین و بنا به اطلاعات دیجیاتو، میدان مغناطیسی زمین به‌طور مداوم از میان هر موجود زنده‌ای عبور می‌کند، اما درک زیست‌شناسان از نیاز این ارگانیسم‌ها به این شرایط چندان عمیق نیست. به‌تازگی محققان دانشگاه ناتینگهام در مطالعه‌ای بر روی مگس‌های سرکه توانستند میدان مغناطیسی را از بین ببرند و در نتیجه متوجه شدند که فرایند پیری این مگس‌ها به طرز قابل توجهی کندتر شده است؛ با این حال، سلول‌های این جانوران به صورت متفاوتی انرژی تولید می‌کردند و الگوهای حرکتی آن‌ها نیز دچار تغییر شد.

نتایج ناشی از حذف میدان مغناطیسی بیشتر بر روی میتوکندری‌ها، که جنبه‌های کلیدی تولید انرژی در سلول‌ها به حساب می‌آیند، متمرکز شده بود. پژوهشگران دریافتند که واکنش مگس‌ها به فقدان میدان مغناطیسی به این ساختارها وابسته است. این آزمایش نشان داد که برخی جنبه‌های زندگی آن‌ها بهبود یافته و در عین حال، برخی دیگر کاهش یافته است.

کاهش میدان مغناطیسی پیری را کند می‌کند اما با هزینه‌هایی همراه است

محققان از یک سیستم حفاظتی برای نزدیک کردن میدان مغناطیسی به سطح صفر استفاده کردند. آن‌ها گروهی از مگس‌های سالم را با گروهی دیگر که نقصی در ژن Pink1 داشتند مقایسه کردند. این ژن با ابتلای زودهنگام به بیماری پارکینسون در انسان‌ها ارتباط دارد.

مگس‌های دارای نقص ژن Pink1 در شرایط مغناطیسی ۲۰ درصد بیشتر زنده ماندند، ولی توانایی‌های فیزیکی آن‌ها کاهش یافت. در مقابل، مگس‌های سالم حرکات بهبودیافته‌ای از خود نشان دادند، اما زمان کمتری را در حالت سلامت سپری کردند. این نتایج بیانگر این است که واکنش جانور به قدرت میدان مغناطیسی تحت تأثیر وضعیت متابولیکی آن قرار دارد. افزایش طول عمر و بهینه بودن عملکرد فیزیکی به صورت همزمان نمی‌تواند تضمینی باشد.

برای بررسی آن‌چه که درونی سلول‌ها در حال وقوع بود، پژوهشگران از اندازه‌گیری‌های با دقت بالا در فرایند تنفس میتوکندریایی استفاده کردند؛ فرآیندی که در آن میتوکندری‌ها از اکسیژن به عنوان منبع تولید انرژی بهره می‌برند. همچنین از سنسورهای حساس کوانتومی، که در تشخیص نقص‌های ریز الماس‌ها کاربرد دارند، بهره گرفتند تا تغییرات مرتبط با فعالیت میتوکندریایی شناسایی شوند.

کاهش میدان مغناطیسی موجب تغییر در متابولیسم میتوکندریایی شد. همچنین سطح سوپراکسید، که مولکولی بسیار واکنش‌پذیر است و در میتوکندری تولید می‌شود، تغییر کرد. این اندازه‌گیری‌ها نشان‌دهنده این است که تغییرات در حرکات مگس‌ها و طول عمر آن‌ها به تغییرات در فرآیندهای سلولی تولید انرژی مرتبط بوده و اثرات حذف میدان مغناطیسی نمی‌توانند به‌طور کامل مثبت یا منفی تلقی شوند.

پژوهش‌های گذشته در زمینه تأثیرات زیستی میدان مغناطیسی غالباً بر چگونگی درک حیوانات از میدان مغناطیسی یا تأثیرات سفر فضایی بر انسان‌ها متمرکز بوده‌اند.

یافته‌های اخیر نشان می‌دهند که ممکن است میدان مغناطیسی زمین بخش مهمی از محیطی باشد که سلول‌های ما در آن تکامل یافته و عمل می‌کنند. تأثیر میدان‌های مغناطیسی قطعاً می‌تواند بر روی فعالیت میتوکندریایی و در نتیجه بر سرعت پیری تأثیرگذار باشد.

این ارتباط نمایانگر این است که دریچه‌ای جدید برای تحقیقات زیستی گشوده شده است. به عنوان مثال، ممکن است بیماری‌های مرتبط با زوال اعصاب ارتباطی ناگشوده با میدان مغناطیسی زمین داشته باشند. تحقیقات بیشتر می‌توانند به ما در درک عمیق‌تر این بیماری‌ها کمک کرده و شاید روش‌های نوینی برای درمان پیشنهاد کنند.

۲۲۷۲۲۷