شرایط گذشت خانواده امیرمحمد خالقی از قصاص چه مواردی بود؟
خبرگزاری مهر، گروه جامعه؛ در شامگاه ۲۴ بهمن ۱۴۰۳، امیرمحمد خالقی، دانشجوی دانشگاه تهران، در حین برگشت به خوابگاه خود در منطقه کوی دانشگاه تهران، با حمله‌ای سوءاستفاده‌گرانه مواجه شد. در این واقعه، وی بر اثر اصابت ضربات چاقو دچار جراحت شد و به بیمارستان منتقل گردید، اما متأسفانه جان باخت.
پس از آغاز تحقیقات، عوامل این جرم دستگیر و پرونده قضایی آنان به مراحل رسیدگی در دادگاه وارد شد. متهم اصلی این پرونده، احمدرضا، به مجازات قصاص محکوم شده و این حکم نیز در روند قضایی تأیید گردید.
با این حال، خانواده امیرمحمد تصمیم به گذشت از حق قصاص گرفتند. بر اساس گفته‌های برادر امیرمحمد خالقی، این اقدام مستلزم رعایت یک سری شروط و درخواست‌ها از جمله ساخت یک سالن ورزشی در زادگاه امیرمحمد، ساخت مدرسه‌ای به نام او، پیگیری نامگذاری فضایی در دانشگاه تهران و تعیین نام کوچه‌ای که حادثه در آن رخ داده است، بود.
اکنون، پس از گذشت مدتی از اعلام گذشت خانواده، محمدامین خالقی، برادر امیرمحمد، در مصاحبه‌ای با خبرنگار مهر درباره آخرین وضعیت درخواست‌ها و وعده‌های مطرح‌شده پس از این حادثه صحبت کرده است.
شرط‌هایی که هنوز قدمی به جلو نرفته‌اند
محمدامین خالقی درباره وضعیت آخرین شرایطی که خانواده برای گذشت از قصاص مطرح کرده‌اند، توضیح داد: یکی از کلیدی‌ترین این شروط، احداث یک سالن ورزشی در روستای «درمیان» است؛ روستایی که به گفته او از امکانات ورزشی محروم بوده و فاصله‌اش تا مرکز شهرستان حدود ۱۶ تا ۱۷ کیلومتر است.
او افزود: دسترسی جوانان این روستا به امکانات ورزشی می‌تواند در پر کردن اوقات فراغت و کاهش آسیب‌های اجتماعی مؤثر باشد؛ به ویژه اینکه راه دسترسی روستا به مرکز شهرستان نیز وضعیت مطلوبی ندارد.
خالقی همچنین بیان کرد که قرار بر این بود خانواده احمدرضا با همکاری مددکاری کانون اصلاح و تربیت و دادسرای جنایی تهران مبلغی را به آن‌ها پرداخت کنند که تاکنون نیامده است. با اینکه برخی هزینه‌ها پرداخت شده، مراحل اجرایی سالن نیز هنوز کلید نخورده و در حال حاضر موضوع تهیه نقشه و شروع فونداسیون در بلاتکلیفی به سر می‌برد. او تغییرات مدیریت و عدم پیگیری وعده‌های قبلی را از جمله عواملی می‌داند که مانع پیشرفت پروژه شده است.
مدرسه‌ای به یاد امیرمحمد؛ وعده‌ای که در پیچ و خم اداری مانده است
او ادامه داد: از دیگر وعده‌هایی که بعد از این واقعه بیان شده، ساخت مدرسه‌ای به نام امیرمحمد در زادگاه اوست. در ابتدا به خانواده وعده داده شده بود که این مدرسه در کمتر از شش ماه ساخته خواهد شد و قرار بود برای مهرماه سال گذشته آماده بهره‌برداری باشد؛ اما با گذشت زمان، این پروژه همچنان درگیر مراحل اداری و بوروکراسی است و هنوز آغاز نشده است.
به گفته خالقی، وعده دیگری برای تأسیس یک مجتمع آموزشی در مرکز استان و نامگذاری آن به نام امیرمحمد نیز مطرح شد که این نیز به حال خود مانده است.
وعده‌ای در دانشگاه تهران
او نکته دیگری که خانواده امیرمحمد در حال پیگیری آن هستند، وعده مسئولان دانشگاه تهران برای اختصاص فضایی به نام او در دانشگاه است. بعد از واقعه و اعتراضات دانشجویی، مقام‌های دانشگاه قول داده بودند که مکانی در دانشگاه، از قبیل یک سالن یا فضای دانشگاهی، به نام امیرمحمد اختصاص یابد، اما هنوز این وعده به مرحله عمل نرسیده و وعده‌ها برای نامگذاری کوچه‌ای که حادثه در آن اتفاق افتاده است نیز تاکنون بی‌نتیجه مانده است.
این کوچه پیش از امیرمحمد نیز محل خفت‌گیری بوده است
برادر امیرمحمد در بخش دیگری از صحبت‌هایش به وضعیت ایمنی محل وقوع حادثه اشاره کرد و گفت: کوچه‌ای که این حادثه دلخراش برای برادرش رخ داده، پیش از واقعه نیز بارها محل وقوع سرقت‌های مشابه از دانشجویان بوده است.
او افزود که بعد از قتل امیرمحمد، دوربین‌های نظارتی در آن محل نصب، کانکس پلیس مستقر و روشنایی کوچه نیز بهبود یافته است.
خالقی معتقد است اگر تدابیر امنیتی پیش از وقوع حادثه اتخاذ می‌شد، امکان جلوگیری از این فاجعه وجود داشت.
احمدرضا همچنان در کانون اصلاح و تربیت است
محمدامین خالقی در ادامه به بررسی وضعیت احمدرضا، متهم اصلی پرونده پرداخت و اظهار داشت: خانواده امیرمحمد تنها از حق قصاص گذشت کرده‌اند و از سایر مجازات‌های مرتبط با سرقت چشم‌پوشی نکرده‌اند. بنابراین، این گذشت به معنای پایان تمامی مجازات‌های احمدرضا نیست و او هنوز باید مجازات‌های مربوط به دیگر جرایم خود را تحمل کند.
هم‌اکنون، پس از گذشت خانواده امیرمحمد از قصاص، بخش عمده‌ای از خواسته‌های آن‌ها نه درباره اجرای حکم، بلکه معطوف به تحقق وعده‌های مطرح شده در زمان گذشت و پس از حادثه است؛ وعده‌هایی که شامل ساخت سالن ورزشی و مدرسه و همچنین نامگذاری یک فضای دانشگاهی و کوچه محل وقوع حادثه می‌شود و به باور خانواده، هنوز بخش‌هایی از آن به سرانجام نرسیده است.