ناگویا؛ برگزاری پرنزاع بازی‌های آسیایی

باشگاه خبرنگاران جوان- بیستمین دوره بازی‌های آسیایی به پایان رسید و با تمام کم و کاستی‌ها و حوادث خوب و بد خود، به تاریخ پیوست. یکی از نکات بارز این دوره، شرایط ویژه میزبانی بود که توجهات زیادی را به خود جلب کرد. ژاپن، که پس از گذشت ۳۲ سال دوباره میزبان این رویداد بزرگ شده بود، در این بار صرفاً به برگزاری آن پرداخت و از همان ابتدا انتقادات نسبت به نحوه میزبانی‌اش مطرح شد.
قبل از آغاز بازی‌ها، در خصوص محل اقامت ورزشکاران، مربیان، کادر همراه و خبرنگاران، سوالاتی مطرح شده بود. به دلیل عدم ساخت دهکده‌ای جدید برای میزبانی، ژاپنی‌ها ناچار بودند جهت تامین محل اقامت ورزشکاران از بالاترین ظرفیت‌های میزبانی خود استفاده کنند. از این رو، علاوه بر هتل‌ها، از کشتی‌های کروز نیز بهره بردند و سازه‌های کانتینری و پیش‌ساخته را نیز به خدمت گرفتند که چندان کارآمد نبودند.
با وجود تمام تدابیر پیش‌بینی‌شده، اعتراضات ورزشکاران از همان ابتدا شنیده شد. برخی از آنان از کمبود فضای تخت‌خواب‌ها شکایت کرده و عده‌ای دیگر از امکانات محدود محل اقامت گله داشتند. با شروع رسمی بازی‌ها، این اعتراضات شدت بیشتری پیدا کرد و حتی فرآیند شستشوی لباس‌ها به یک چالش بزرگ تبدیل شد که منجر به شکل‌گیری صف‌های طولانی برای شستشوی البسه ورزشکاران گردید. به همین دلیل، بسیاری از کشورها تصمیم به تغییر محل اقامت گروه‌های خود گرفتند.
ژاپنی‌ها به نظر می‌رسید که تنها در پی برگزاری مسابقات با هر کیفیتی بودند و در راستای صرفه‌جویی، حداقل‌های لازم را برای حمل‌ونقل ورزشکاران، همراهان و خبرنگاران در نظر گرفتند. شاید تنها امتیاز خبرنگاران مهمان این بود که ناگاکا به خاطر وجود شبکه‌های متروی خوب، سهولت بیشتری برای جابه‌جایی میان نقاط مختلف شهر داشتند، در غیر این صورت با چالش‌های جدی در رفت و آمد مواجه می‌شدند.
این حداقل‌های حمل‌ونقل نیز صدای برخی تیم‌ها و ورزشکاران را درآورده بود. به عنوان نمونه، تیم فوتبال کره جنوبی برای مسابقه‌اش به استادیوم بیسبال منتقل می‌شد و تیم بسکتبال این کشور به دلیل اشتباه در پیدا کردن محل تمرین، یک بار تمرینی را از دست داد. در برخی موارد حتی مشاهده شد که محل برگزاری مسابقات به اشتباه درج می‌شد که باعث سردرگمی میهمانان، اعم از ورزشکاران و خبرنگاران، می‌گردید.
ناگویا، که مرکز استان آیچی و چهارمین شهر بزرگ ژاپن محسوب می‌شود، ظاهراً به اندازه کافی ورزشگاه برای میزبانی مسابقات نداشت و برخی از رشته‌ها، مانند فوتبال، در استادیوم‌هایی برپا می‌شد که بیشتر شبیه زمین‌های تمرینی بودند تا مکان‌های مناسب برای رقابت‌های رسمی.
همچنین، شرایط جوی خاص ناگویا در برگزاری مسابقات تأثیر منفی گذاشت. بارها در مسابقات دوومیدانی، به دلیل لغزندگی پیست، که مشکلاتی برای ورزشکاران به وجود آورد، وقفه‌هایی ایجاد شد و بارش شدید باران منجر به لغو مسابقات سوارکاری گردید. تغییر زمان مسابقات روئینگ به خاطر شرایط نامساعد جوی و لغو شدن رقابت‌های کراس کانتری از جمله دیگر چالش‌های ناشی از وضعیت آب و هوایی ناگویا بود.
ژاپنی‌ها در زمینه میزبانی ضعیف، هیچ کم و کاستی را نادیده نگذاشتند! بارها در طول بازی‌های آسیایی ناگویا، پخش اشتباه سرود ملی کشورها در زمان اهدای مدال، اعتراضات زیادی را در پی داشت. علاوه بر این، برخی سرودهای ملی کشورها به طور ناقص پخش می‌شد، به‌طوری که برخی ورزشکاران همچنان روی سکو می‌ماندند و سرود ملی خود را به همراه می‌خواندند.
بازی‌های آسیایی ناگویا به پایان رسید و با توجه به مراسم افتتاحیه‌اش، به نظر می‌رسد این دوره از رقابت‌ها از منظر میزبانی یکی از کم‌فروغ‌ترین دوره‌های تاریخ بازی‌های آسیایی باشد. احتمال دارد که کمتر کسی در آینده به یاد میزبانی ناگویا در بیستمین دوره بازی‌های آسیایی بیافتد و این شهر بیشتر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بندرگاه‌های ژاپن شناخته شود.