لحظه‌ای مشترک از رونالدو و مسی در یک پیراهن؛ آیا این آخرین خواسته پیش از پایان افسانه‌های فوتبال به واقعیت می‌پیوندد؟
هر روز که به خاتمهٔ زندگی دو افسانهٔ فوتبال فوتبال نزدیک‌تر می‌شویم، در واقع یک گام از تحقق یک آرزوی بزرگ که بین تمامی علاقمندان به فوتبال در سرتاسر جهان مشترک است، دور می‌شویم. آرزوی دیدن رونالدو و مسی در یک تیم، حتی اگر برای یک بازی کوتاه باشد!
تقدیر و سرنوشت به‌گونه‌ای آن دو ستارهٔ جهان فوتبال را به هم پیوند زده که از رقابت‌های بی‌پایان بر سر توپ طلا گرفته تا شکستن رکوردهای متعدد در طی دو دهه، و از ۶ جام جهانی مشترک تا دیدارهای ال کلاسیکو و سال‌ها درگیری در لالیگا و لیگ قهرمانان.
رونالدو و مسی به تمامی دستاوردهایی که به فوتبال هدیه کردند، تغییراتی را در پست بازی تهاجمی در جناح‌ها نیز به یادگار گذاشتند. پیش از آن، بازیکنان راست پا در سمت راست و چپ‌پاها در سمت چپ فعالیت می‌کردند تا از قدرت ارسال خود بهره ببرند، اما این دو به دلیل توانایی در گلزنی و نفوذ به فضاهای مختلف به جایگاه‌های متفاوتی تغییر پیدا کردند و در جناح‌های مخالف بازی کردند.
از روزهای ابتدایی و با توجه به بازی آنها در دو سمت میدان، این احتمال وجود داشت که این دو ستارهٔ بزرگ را در یک تیم مشاهده کنیم. بعد از رئال مادرید و بارسلونا، با ظهور میلیاردرهای چینی و قراردادهای کلان اسپانسری، و به‌دنبال آن لیگ عربستان و آمریکا، لیکن در تمامی این دو دهه، هرگز آنها را در کنار هم ندیدیم، چرا که دو پادشاه در یک اتاق لباس نمی‌توانند جای بگیرند!
حتی در سال‌های بازنشستگی نیز آنها دو مسیر کاملاً متفاوت را انتخاب کردند چون دیگر جایی برای هم در یک کشور یا قاره وجود نداشت. در این سال‌ها، تعداد مکان‌هایی که رونالدو و مسی به‌طور همزمان در آن حضور داشتند، به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ بدین ترتیب، تحقق این رؤیا به یک حسرت برای نسل کنونی تبدیل شد.
در دهه ۸۰ میلادی، میشل پلاتینی و دیگو مارادونا به نمایندگی از دو قارهٔ اروپا و آمریکای جنوبی، نماد و سمبل دو سبک مختلف فوتبال به حساب می‌آمدند. فوتبال خیابانی و ذاتی دیگو و نمایش‌های باشگاهی و پرورش‌یافتهٔ درخشان پلاتینی.
این دو در یک بازی خیریه و با وجود اینکه هرکدام در پست شماره ۱۰ به‌عنوان هافبک پشت مهاجم بازی می‌کردند، در میدان حاضر شدند و از آن مسابقه یادگاری غیر فوتبالی به جا گذاشتند. شعار روی پیراهن تیمی که پلاتینی و مارادونا در آن حضور داشتند، علیه مواد مخدر و پولشویی و فساد مالی بود و سرنوشت نشان داد که مارادونا در دام مواد گرفتار آمد و پلاتینی قربانی فساد مالی شد!
این هفته، فوتبال دنیا به همان اندازه که در دو دههٔ گذشته تحت تأثیر دو ستارهٔ بزرگ بوده، باز هم تحت‌الشعاع آنها قرار داشت. خداحافظی مسی از بازی‌های ملی و غیبت رونالدو از اردوگاه پرتغال، هر دو آنها دوباره تأکید کردند که به قرارداد خود تا سال ۲۰۲۸ پایبند هستند و به‌طور قطع در آن زمان دیگر فرصتی برای همبازی شدن در یک تیم رسمی نخواهد بود، بنابراین، تنها یک بازی دوستانه باقی می‌ماند.
نمی‌دانیم چه کسی یا با چه دلیلی، حتی می‌تواند یا نه، اما بهانه عدم حضور مسی در پیراهن آلبی سلسته، دوباره این آرزو را زنده کرد که کاش برای یک بار هم که شده، این دو بزرگ فوتبال را در یک بازی کنار هم ببینیم. آنها همچنین مشکل مارادونا و پلاتینی را ندارند که هر دو شماره ۱۰ را در تیم‌های ملی و باشگاهی بر تن کرده بودند!
بیشتر بخوانید: دو اسطوره، دو پایان متفاوت؛ خداحافظی باشکوه لیونل مسی در مقابل بحران ملیِ کریستیانو رونالدو