نمودی از احساسات درونی بشر؛ در شرایط ویرانی همچنان توانایی آفرینش دارید
روژینا حاجیان، کارگردان فیلم کوتاه «پربتنی»، در مصاحبه‌ای با خبرنگار مهر به بیان ایده اولیه این اثر پرداخت و گفت: این فیلم با یک تصویر آغاز شد؛ تصوری از بدنی که در میان ویرانی به رقص درمی‌آید. برای من، بدن و موسیقی به‌عنوان زبان‌هایی عمل کردند که می‌توانستند بدون داشتن روایت مستقیم، دنیای درونی این اثر و احساسات آن را منتقل کنند.
وی در توضیح دلیل انتخاب عنوان «پربتنی» و تضاد موجود بین «پر» و «بتن» بیان کرد: «پر» نمادی برای انسانی است که مانند پر بر روی زمین می‌نشیند و در اثر رویدادهای دنیا به «پر بتنی» تبدیل می‌شود.
حاجیان در خصوص محتوای فیلمش گفت: داستان این اثر درباره آمدن، تلاش، سنگینی و در نهایت فروپاشی است. برای من، این چرخه به‌طور همزمان نمود انسانی و پاسخ به وضعیت‌های جهانی است؛ به‌گونه‌ای که از یک سو، چرخه‌ای انسانی را ترسیم می‌کند و از سوی دیگر، تصویرگر جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم.
این کارگردان با اشاره به تبدیل بدن یک بالرین به ابزار اصلی روایت، مطرح کرد: بدن قبل از آنکه کلمات بگویند، واکنش و احساسات را منتقل می‌کند. من در این فیلم می‌خواستم بگویم چیزی را نقل کنم که ممکن است با دیالوگ، قسمتی از حقیقتش از میان برود.
وی در پاسخ به این پرسش که نقش موسیقی‌های آلگری و استراوینسکی در ایجاد فضای فیلم چه بوده، گفت: موسیقی برای من تنها پس‌زمینه‌ای نبود بلکه یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم به شمار می‌رفت. تضاد میان لطافت موسیقی آلگری و قدرت ریتمیک استراوینسکی به ایجاد دو نیروی اصلی فیلم یعنی سبکی و سنگینی کمک شایانی کرد.
این کارگردان با تأکید بر اینکه در «پربتنی» رقص همزمان دارای لطافت و خشونت است، افزود: با نمایش حرکات نرم در برابر توقف، ضربه، وزن و مقاومت بدن می‌خواستم نشان دهم که حتی وقتی بدن به زیبایی حرکت می‌کند، احساسی وجود دارد که با آن در جنگ است.
حاجیان در پایان یادآور شد: «پربتنی» درصدد است منتقل کند که تنها چیزی که از انسان و ویرانی به جا می‌ماند، زیبایی است. منظور من از این زیبایی در فیلم صرفاً زیبایی بصری نیست؛ بلکه لحظه‌ای است که انسان، حتی در دل ویرانی، همچنان قادر به خلق است. شاید تمام چیزها از بین بروند، اما همین تلاش برای آفرینش زیبایی، اثر انسان را بر جای می‌گذارد؛ درست مانند گچ‌بری‌های زیبایی که حتی در یک خانه ویران، داستان حضور و زندگی انسان را روایت می‌کند.
فیلم تجربی «پربتنی»، به کارگردانی روژینا حاجیان و تهیه‌کنندگی روژینا حاجیان و علی رستمی، در چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به نمایش درمی‌آید.
سجاد شاهقلی در نقش رقصنده باله در این فیلم ایفای نقش کرده است.
از دیگر اعضای این پروژه می‌توان به دستیار کارگردان: امیرحسین خوب، مدیر فیلمبرداری: امیر نیاکام، فیلمبردار: عرشیا حسین، دستیار فیلمبردار: امیرعلا ابراهیمی، تدوین و طراح صدا: علی رستمی، طراح صحنه: روژینا حاجیان، طراح لباس: اشرف لطفی، مدیر تولید: سیاوش درخشانی، عکاس پشت صحنه: مهرنوش گلشنی، عکاس پوستر: امیرحسین خوب، مدیر تدارکات: کوروش چهرازی و مشاور رسانه‌ای: سیدمحمدصادق سیادت اشاره کرد.