وداع با هنرمندی بی‌سر و صدا؛ رد پای داریوش عیاری همچون نوری درخشان است
بر اساس گزارش خبرگزاری مهر، مراسم تشییع جنازه داریوش عیاری، فیلمبردار با سابقه سینما، صبح امروز ۱۹ مهر در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برگزار گردید.
در آغاز این مراسم، محمود کلاری، فیلمبردار شناخته شده، با اشاره به دشواری‌های صحبت درباره عزیزان از دست‌رفته، اظهار داشت: داریوش انسانی آرام، با دلی ساده و صمیمی، کم‌حرف و متین بود که این ویژگی‌ها را می‌توان در برخوردهای اندک با او به راحتی دریافت کرد.
وی ادامه داد: داریوش عیاری از جمله افرادی بود که شاید چندان در میدان دیده نمی‌شد، اما جای خالی‌اش به شدت احساس می‌شود. حدود ۴۰ سال پیش من و داریوش به طور همزمان وارد دنیای سینما شدیم؛ او برای فیلم «تنوره دیو» و من و تورج منصوری برای «جاده‌های سرد». اگر بپذیریم که سینما ذاتی نمایشی دارد، جالب است که او هرگز اهل نمایش نبود و اینکه در صنعت سینما حضور داشت و از این ماهیت دور بود، سوال برانگیز است.
کلاری در ادامه به سکوت عمیق داریوش اشاره کرد و گفت: او بیشتر در درون خود غرق بود، و این سکوت باعث شد تا شناخت عمیقی از تصویر و هنر سینما پیدا کند؛ او هرگز در پی دیده شدن نبود بلکه هنرمندانه به دنبال دیدن بود. درگذشت او برای من نشانه از خاموش شدن چراغی در نسلی است که سینما را با عشق و صداقت آغاز کرده و بدون چشم‌داشت از آن وداع کرد.
وی افزود: در امروز که او را وداع می‌گوییم، به یاد خواهیم آورد که این دسته از افراد در حیطه‌ای که ذاتش نمایش است، به آرامی و بی‌ادعا می‌آیند، آثار خود را خلق کرده و در خاموشی می‌روند، در حالی که نشانه‌هایشان همچون ذرات نوری به یادمان می‌ماند. این روند، آرزوی داریوش در طول عمرش بود.
داریوش عیاری به شکلی بی‌ادعا دنیای ما را ترک کرد
در ادامه رسول صدرعاملی، کارگردان برجسته سینما، با بیان اینکه ۶ ماه از بهترین دوران شغلی‌اش را در کنار داریوش عیاری سپری کرده، گفت: این دوره در کنار داریوش برای من حائز اهمیت شد. او در آرامش سکوت، به سطحی از آرامش دست یافته بود که انتظاری از دیگران و دنیای خارج از خود نداشت.
وی با یادآوری این نکته افزود: شناخت داریوش خود به یک کشف معنوی نیاز داشت. او هرگز ناپدید نبود و همیشه که به او نیاز داشتم، در کسری از زمان به کمک می‌آمد. داریوش عیاری به طور کاملاً بی‌ادعا به همین شکل رفت و ما را در حیرت و ناباوری رها کرد. امیدوارم کیانوش و خواهرش بتوانند این جدایی را تحمل کنند و صبر پیشه کنند. نوبت همه ما خواهد رسید، پس مراقب یکدیگر باشیم.
داریوش انسانی نجیب و شریف بود
محمد مقدم، یکی از دوستان نزدیک داریوش عیاری، نیز با اشاره به نجابت و شرافت داریوش، بیان کرد: من از او در دهه ۵۰ باخبر شدم. در آن زمان قصد داشتم فیلمی بسازم و به دنباله یافتن مسیر تولید فیلم بودم. مجله‌ای به نام «تصویر» در آن دوران منتشر می‌شد که داریوش در آن مسئول بخش فنی بود. با یافتن آدرس مجله به آنجا رفتم و با او ملاقات کردم. او به من سینمای آزاد را معرفی کرد و ۸ ماه بعد، فیلمنامه‌ای کوتاه نوشتم که داریوش به عنوان فیلمبردار آن فعالیت کرد.
مجید جوانمرد، کارگردان و نویسنده نیز گفت: من یکی از اعضای سینمای آزاد اهواز هستم و در سال‌های ۴۸ و ۴۹ در یکی از فیلم‌های داریوش بازی کردم و کم‌کم به سمت کارگردانی رفتم. هرچند در سینمای حرفه‌ای با هم همکاری نکردیم، اما دوستی بسیار خوبی داشتیم و بارها درباره گذشته‌ها صحبت می‌کردیم.
همایون اسعدیان، مدیرعامل خانه سینما، نیز در سخنان کوتاهی اظهار کرد: تسلیت می‌گویم به انجمن فیلمبرداران سینمای ایران و جامعه هنری. از همه شما که در تشییع جنازه نه تنها یک شخصیت بزرگ فیلمبرداری، بلکه یک انسان بسیار شریف که زندگی‌اش در سکوت سپری شد، حضور یافته‌اید، سپاسگزارم. یاد و خاطره او در ذهن ما همیشه زنده خواهد ماند.
در این مراسم، چهره‌های نامداری چون همایون اسعدیان، منوچهر شاهسواری، محمود کلاری، رسول صدرعاملی، بهرام بدخشانی، غلامرضا موسوی، حبیب اسماعیلی، حسن آقاکریمی، محمد آلادپوش، محمد مقدم، رضا صادق و دیگران حضور داشتند.