اعطای عفو کامل به رونالدو! یک نابرابری واضح
طبق گزارش "ورزش سه"، کاترینا پریرا در نشریه آبولا اشاره کرده است که پدرو پروئنسا در اینجا نتوانست از مواجهه با خبرنگاران خودداری کند و ناچار به توضیح درباره یکی از جنجالیترین اقدامات روز شد. وی خواستار ایجاد آرامش شده است، اما آیا این دعوت به آرامش شامل ژرژ ژسوس و کریستیانو رونالدو نیز میشود؟
زمان دقیق محرومیت هنوز مشخص نیست، اما پروئنسا به صراحت نظرات خود را ابراز کرده است؛ کاپیتانی که به دلیل نارضایتی از سرمربی، اردوی تیم ملی را ترک کرده، باید در نوامبر به تیم بازگردد.

رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال در چند ساعت پس از اعلام گشایش پرونده انضباطی فوری بر علیه کریستیانو رونالدو، به وضوح اظهار کرد: «این مسئله شامل تمامی اعضای مجموعه است؛ فدراسیون، رئیس، سرمربی، کاپیتان و بازیکنان. همه ما بهطور جمعی امیدواریم در نوامبر دوباره در کنار هم حضور داشته باشیم.» این پرونده انضباطی به قدری فوریتی داشت که گویا قبل از بررسی نهایی آن مختومه شده است.
تیم ملی پرتغال در نوامبر دو دیدار به میزبانی ولز و دانمارک پیش رو دارد و در عین حال صعود این تیم به مرحله یکچهارم نهایی لیگ ملتها بهطور قطع تأیید شده است. این دوره بهترین زمان برای ارائه فرصت به بازیکنانی است که کمتر در زمین حضور داشتهاند و باید مهارتهای خود را به سرمربی ژرژ ژسوس نشان دهند؛ از جمله بازیکنانی همچون رونالدو. اگر خواسته پروئنسا محقق شود، مجازات رونالدو تنها نمادی خواهد بود از رفتار او در عرصه رسانههای بینالمللی و نه بیشتر.
در عین حال، کاپیتان پرتغال روز جمعه در ترکیب النصر بازی کرد و موفق به ثبت یک گل شد. صفحههای رسمی فدراسیون فوتبال پرتغال به سرعت این گل را جشن گرفتند، بیآنکه به هیچ حادثهای اشارهای داشته باشند.

جالب است که سامو کاستا، ملیپوش دیگری که در جام جهانی گذشته حضور داشت و هنوز توسط ژرژ ژسوس دعوت نشده، نیز در همان بازی گلزنی کرد ولی فدراسیون هیچ علامتی از واکنش نشان داد. آیا این قانون برابری برای همه، بدون هیچ نوع استثنایی، اعمال میشود؟
پروئنسا اولویت اصلی را حفظ آرامش میداند. با این حال، پرسشی بزرگ مطرح میشود: آیا این آرامش شامل ژرژ ژسوس هم خواهد شد که در نوامبر، بدون هماهنگی قبلی، مقابل خبرنگاران قرار میگیرد؟ و آیا این شامل رونالدو نیز میشود که بیانیهها و حامیانش به تندیس مربی تیم ملی حمله کردهاند؟ یا اینکه این صلح و آرامش تنها برای بقیه، بدون هیچ استثنایی، قابل پذیرش خواهد بود؟