سال‌ها پیش از آنکه تکنولوژی‌های نوین در صنعت خودرو نظیر توربوشارژر و سیستم‌های ترمز ضدقفل رایج شوند، سازندگان خودرو در ایالات متحده با شجاعت به استفاده از نوآوری‌های خودرویی چشمگیری پرداختند. این خودرویی‌های پیشرو نه‌تنها ایده‌های نو را معرفی کردند بلکه بسیاری از آنان به طور مستقیم به خط تولید راه یافتند و به بازار عرضه شدند. ممکن است برخی از این مدل‌ها از دیدگاه اقتصادی موفق نبوده و به راحتی به حاشیه رفته باشند، ولی میراث تکنولوژیکی آن‌ها افق‌های جدیدی را برای پیشرفت‌های آتی گشود و این مدل‌ها را به یک بخش با ارزش از خودروهای کلاسیک تبدیل کرد.

1962 اولدزموبیل جت‌فایر: نخستین خودروی توربوشارژر تولید انبوه در آمریکای شمالی

مدل ۱۹۶۲ اولدزموبیل جت‌فایر (Oldsmobile Jetfire) به واسطه تمایز خود، واقعاً یک پیشگام به شمار می‌رفت و عنوان نخستین مدل توربوشارژر تولید انبوه را از آن خود کرد. مهندسان اولدزموبیل یک توربوشارژر Garrett AiResearch را به موتور ۳.۵ لیتری V8 «راکت» متصل کردند که خروجی آن از ۱۸۵ اسب بخار به ۲۱۵ اسب بخار ارتقا یافت و گشتاور از ۲۳۰ پوند فوت به ۳۰۰ پوند فوت افزایش پیدا کرد.

نقطه ضعفی که باعث شد این خودرو به فراموشی سپرده شود، سیستم خاص «تزریق سیال» (Fluid-Injection) آن بود. برای جلوگیری از پیش‌احتراق در فشارهای بالای بوست، موتور نیازمند یک مخلوط ویژه از آب مقطر و متیل الکل بود که «سیال توربو راکت» نامیده می‌شد. مالکان غالباً از پر کردن این سیال غافل می‌شدند که نتیجتا به کاهش کارایی و آسیب به موتور منجر می‌گردید؛ این مسئله نهایتاً منجر به کنار گذاشتن این ویژگی توسط اولدزموبیل شد. با وجود چالش‌های فنی، جت‌فایر بدون شک به عنوان یک بخش اصلی در پذیرش وسیع سیستم‌های پرخوران به‌شمار می‌آید.

1963 جیپ واگنییر: آغازگر شاسی‌بلند لوکس

مدل ۱۹۶۳ جیپ واگنییر (Jeep Wagoneer) پیشگام در بازتعریف مفهوم شاسی‌بلند بود، قبل از آنکه اصطلاح «شاسی‌بلند» به طور مستقل برای توصیف این خودروها وارد فرهنگ لغت شود. این وسیله تنها یک ابزار کاری نبود، بلکه با ترکیب قابلیت‌های واقعی 4×4 و راحتی خودروهای سدان، به عنوان نخستین شاسی‌بلند لوکسی شناخته شد که بازار را تحت تأثیر قرار داد.

واگنییر به عنوان پیشگام ویژگی‌هایی شناخته می‌شد که امروزه در شاسی‌بلندها استاندارد محسوب می‌شوند. این خودرو نخستین 4×4 بود که گیربکس اتوماتیک را ارائه نمود و به این ترتیب آن را برای کاربران بیشتری در دسترس‌تر کرد. همچنین با معرفی امکاناتی نظیر سیستم تعلیق جلوی مستقل، فرمان هیدرولیک و تهویه متبوع، عملاً مدل استاندارد شاسی‌بلند مدرن و خانوادگی را ایجاد کرد.

1940 اولدزموبیل سری 60 / سری 70: آغازگر گیربکس اتوماتیک تولید انبوه

مدل‌های اولدزموبیل (Oldsmobile) سری ۶۰ و ۷۰ که در سال ۱۹۴۰ عرضه شدند، نخستین گیربکس‌های تمام‌اتوماتیک تولید انبوه جهان به شمار می‌رفتند: سیستم هایدرا-ماتیک (Hydra-Matic) که توسط جنرال موتورز طراحی و تولید شده بود. این گیربکس چهار سرعته به‌وضوح پدال کلاچ را حذف کرده و به صورت خودکار با استفاده از کوپلینگ سیال و چرخ‌دنده‌های سیاره‌ای دنده‌ها را تعویض می‌کرد.

این اختراع نه تنها نحوه رانندگی آمریکایی‌ها بلکه در سطح جهانی را تغییر داد. در شرایطی که رانندگی در ترافیک شهری با گیربکس‌های دستی کار طاقت‌فرسایی بود، این نوآوری فرآیند رانندگی را آسان و قابل حصول‌تر از همیشه کرد. در عرض دو دهه، گیربکس‌های اتوماتیک در آمریکا به یک استاندارد تبدیل شدند و طراحی بنیادی این مدل در این تحول سهم بسزایی داشت.

1980 ای‌ام‌سی ایگل: بنیان‌گذار کراس‌اوورها

ای‌ام‌سی ایگل (AMC Eagle) در سال ۱۹۸۰ قبل از اینکه اصطلاح «کراس‌اوور» وجود داشته باشد، به دنیای خودرو معرفی گردید و شئون این سگمنت را پایه‌گذاری نمود. این خودرو بر اساس پلتفرم یکپارچه (unibody) ساخته شده بود و طراحی بدنه‌های سدان و استیشن واگن را با سیستم تعلیق بالا و سیستم چهارچرخ محرک دائمی (AWD) ترکیب کرد.

در قلب این سیستم یک دیفرانسیل مرکزی ویسکوز کوپلینگ وجود داشت که بدون نیاز به دخالت راننده، قدرت را بین محورهای جلو و عقب تقسیم می‌کرد. این ویژگی در آن زمان به عنوان یک قابلیت کمیاب در بسیاری از کامیون‌های 4×4 محسوب می‌شد. این تنظیمات ضمن ارائه کشش مطمئن در شرایط آب و هوایی نامساعد، راحتی سواری، مصرف سوخت و هندلینگ یک خودروی سواری را حفظ می‌نمود. ایگل قبل از ظهور سوبارو اوتبک (Subaru Outback) و کراس‌اوورهای مدرن به آرامی به بازار عرضه شد.

1934 کرایسلر ایرفلو: نخستین خودروی آیرودینامیک تولید انبوه

کرایسلر ایرفلو (Chrysler Airflow) که به سال ۱۹۳۴ بازمی‌گردد، نخستین خودروی تولید انبوه بود که بر پایه اصول آیرودینامیک طراحی می‌شد و مفهوم آیرودینامیک را به دنیای خودرو معرفی کرد. این خودرو تحت نظارت مهندسان هواپیما و پس از آزمایش در تونل باد MIT توسعه یافت. شکل قطره‌ای ایرفلو به طرز قابل توجهی با خودروهای متداول آن دوران تفاوت داشته و ضریب درگ آن تا ۲۰ درصد نسبت به طراحی‌های رایج کاهش یافته بود.

کرایسلر در طراحی ایرفلو از بدنه یکپارچه استفاده نمود که قاب و بدنه را به عنوان یک واحد یکپارچه در کنار هم قرار می‌داد. این مهندسی باعث افزایش استحکام ساختاری، ایمنی و کیفیت سواری گشته بود. موتور در جلو جایگذاری شده بود تا تعادل وزن را بهبود بخشیده و فضای داخلی راحت‌تری فراهم کند. با این حال، استقبال خریداران نسبت به ظاهری نامتعارف این خودرو کم بود و در نتیجه فروش آن با شکست مواجه گردید. با این وجود، نوآوری‌های ایرفلو بعدها به استانداردهای صنعت مبدل شد.

1958 کادیلاک الدورادو بروگهام: نخستین خودرو با سیستم تعلیق بادی خودتنظیم

کادیلاک الدورادو بروگهام (Cadillac Eldorado Brougham) محصول سال ۱۹۵۸، استانداردهای لوکس و نوآوری را به طرز حیرت‌انگیزی گسترش داد و این خودرو اولین مدل تولیدی به شمار می‌رفت که دارای سیستم تعلیق بادی خودتنظیم بود؛ سیستمی برای حفظ ارتفاع سواری ثابت بدون توجه به بار که به جای استفاده از فنرهای فولادی، از هوای تحت فشار بهره‌مند بود.

اگرچه این فناوری در زمان خود پیشرفته تلقی می‌شد، اما به طور کامل توسعه نیافته بود و خرابی‌های مکرر باعث گردید که بسیاری از مالکان به سیستم‌های تعلیق مرسوم روی آورند. الدورادو بروگهام همچنین مجهز به صندلی‌های برقی با حافظه، سیستم کروز کنترل با عملگر خلا و صندوق‌عقب اتوماتیک بود. در مجموع، این خودرو شامل بیش از ۴۰ ویژگی استاندارد بود که بسیاری از آن‌ها تا سال‌ها بعد در صنعت خودرو به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفتند.

1971 ایمپریال: نخستین خودرو مجهز به سیستم ترمز ضدقفل ۴ چرخ (Sure-Brake)

ایمپریال (Imperial) سال ۱۹۷۱ با معرفی سیستم Sure-Brake، گام مهمی در زمینه ایمنی خودرو برداشت. این سیستم نخستین ترمز ضدقفل (ABS) چهارچرخ با کنترل الکترونیکی در یک خودروی تولیدی به شمار می‌رفت. Sure-Brake که توسعه یافته توسط بندیکس (Bendix) بود، از حسگرهای سرعت چرخ و یک واحد کنترل الکترونیکی داخلی استفاده می‌کرد تا قفل شدن چرخ را در هنگام ترمزگیری شدید شناسایی کند.

سپس فشار هیدرولیک را در هر چرخ تنظیم می‌کرد تا احتمال سر خوردن را کاهش دهد و راننده را برای حفظ کنترل بر فرمان یاری کند. بر خلاف سیستم‌های قبلی فورد که تنها روی چرخ‌های عقب تأثیر داشتند، این سیستم تمام چهار چرخ را مدیریت می‌نمود. سیستم Sure-Brake کرایسلر قبل از آنکه واحد ABS مدرن بوش در مرسدس‌بنز S-Class سال ۱۹۷۸ به بازار عرضه شود، به بازار راه یافت.

1966 اولدزموبیل تورونادو: نخستین خودروی دیفرانسیل جلو آمریکایی با تولید انبوه

مدل ۱۹۶۶ اولدزموبیل تورونادو (Oldsmobile Toronado) به عنوان نخستین خودروی لوکس دیفرانسیل جلو (FWD) تولید انبوه آمریکایی به شمار می‌رود و همچنین، نخستین خودرویی بود که FWD را با قدرت قابل توجهی ترکیب کرد. این مدل با موتور ۷.۰ لیتری راکت V8 خود تا ۳۸۵ اسب بخار قدرت و ۴۷۵ پوند فوت گشتاور تولید می‌نمود که در آن زمان برای یک خودروی دیفرانسیل جلو تقریبا بی‌سابقه به نظر می‌رسید.

اولدزموبیل برای مدیریت این قدرت، راه‌حلی بی‌نظیر طراحی کرده بود: گیربکس توربو هایدرا-ماتیک ۴۲۵ (Turbo Hydra-Matic 425) که حاوی مکانیزم محرک زنجیری بود و گیربکس و دیفرانسیل را در یک واحد فشرده ادغام می‌کرد. این طراحی میل گاردان را حذف کرده و فضای کابین را با یک کف صاف آزاد ساخت. تورونادو مدل ۱۹۶۶ ثابت کرد که FWD قادر است قدرت واقعی و هندلینگ مطمئن را در یک کوپه بزرگ و سنگین با وزنی در حدود ۲,۰۴۰ کیلوگرم به ارمغان آورد.