مقایسه زاکانی و احمدی نژاد از نگاه یک عضو شورای شهر/ در حکمرانی نمایشی شما بیشتر دنبال یک سوپرمن یا یک چهره هستید
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، مهدی اقراریان، عضو شورای شهر و رئیس کمیته حقوقی شورای اسلامی شهر تهران در بخشی از گفت‌وگوی خود در «کافه خبر» خبرگزاری خبرآنلاین، در پاسخ به این سوال که آیا می‌توان زاکانی را به لحاظ همان ادبیات و همان سودای ریاست‌جمهوری، احمدی‌نژاد دوم دانست، بیان کرد: من فکر می‌کنم آقای زاکانی اتفاقاً دوست دارد چنین مقایسه‌ای درباره ایشان صورت بگیرد. با توجه به شرایط اقتصادی و معیشتی مردم و میزان محبوبیت آقای احمدی‌نژاد در نظرسنجی‌هایی که بعضاً درباره رجال سیاسی انجام می‌شود، به نظر من آقای دکتر زاکانی علاقه‌مند است که امروز «احمدی‌نژاد ثانی» لقب بگیرد و با این عنوان دیده شود. چون یادمان نمی‌رود که آقای دکتر احمدی‌نژاد، به عنوان چهره‌ای حامی محرومین، مستضعفین و طبقه متوسط جامعه دیده شده است.
وی گفت: من فکر می‌کنم دو مسیر متفاوت وجود دارد. ممکن است از روش مشترکی استفاده شود و یک الگوی مشترک در حوزه کنش سیاسی وجود داشته باشد، اما باور من این است که آقای زاکانی، آقای احمدی‌نژاد نیست و ما با دو شخصیت کاملاً متفاوت مواجه هستیم؛ هرچند ممکن است برای برنامه‌های سیاسی خود و کسب سرمایه سیاسی، از روش‌های واحدی استفاده کنند.
این عضو شورای شهر بیان کرد: یکی از موضوعاتی که به عنوان شاخص حکمرانی نمایشی مطرح است، این است که در حکمرانی نمایشی، حکمرانی تبدیل به امری شخصی می‌شود و امر سیاسی تقدم پیدا می‌کند. یعنی شما بیشتر دنبال یک سوپرمن یا یک چهره هستید. در اینجا دیگر نهادها، سیستم‌ها و فرآیندها نیستند که کار می‌کنند و مسائل را حل می‌کنند؛ بلکه شما به دنبال یک آدم می‌گردید که بیاید، او را سر دست بگیرید و فکر کنید با این فرد می‌توانید مشکلات کشور را حل کنید.
اقراریان گفت: تجربه حکمرانی ما در ۴۰ و خرده‌ای سال گذشته نشان می‌دهد که باید از این الگو در دهه پنجم انقلاب عبور کنیم و با اصلاح سیستم‌ها و فرآیندها و به تعبیری، با اصلاح نظام حکمرانی، در آن فرآیند پنج‌گانه‌ای که رهبر شهید فرمودند؛ یعنی انقلاب اسلامی، نظام اسلامی، دولت اسلامی، جامعه اسلامی و تمدن نوین اسلامی، در حلقه دوم که همان نظام یا سیستم است، باگ‌های سیستم‌مان را برطرف کنیم. ما امروز در سیستم اقتصادی‌مان با چالش‌های جدی مواجه هستیم. سیستم فرهنگی‌مان نیز دچار آسیب‌های جدی است. بخشی از سیستم‌های فرهنگی ما، علی‌رغم هزینه‌های بسیار زیادی که برای آنها کرده‌ایم، موفق نبوده‌اند.