کلوب| صنعت نفت وقتی شکست خورد که به‌طور واقعی برزیلی شد!
زمانی که ترکیب یازده بازیکن صنعت نفت آبادان برای مواجهه با پرسپولیس منتشر شد، همه متعجب شدند که تنها یک هافبک دفاعی کلاسیک در این ترکیب دیده می‌شود. بازی در خانه پرسپولیس، تیمی که بعد از توقف استقلال و تراکتور به شدت برای کسب سه امتیاز انگیزه داشت، در آغاز دوباره لیگ پس از یک ماه، هر تیمی را ملزم به احتیاط می‌ساخت. اما محمد نوری تصمیم به استفاده از طالب ریکانی و خشایار زبرجد در پست هافبک میانی گرفت.
نه طالب و نه هیچ یک از بازیکنان مهمان قادر به خنثی‌سازی تعداد زیاد بازیکنان پرسپولیس در پشت محوطه جریمه خودی نبودند؛ طالب یک بازیکن هجومی است که با افزایش سن، به درگیری‌های فیزیکی علاقه‌ای ندارد و بیشتر در نزدیکی دروازه حریف نقش‌آفرینی می‌کند، در حالی که زبرجد نیز بدون حضور علی طاهران در میانه میدان حس تنهایی می‌کرد. نوری با ترکیب طاهران و زبرجد در هفته پنجم موفق به متوقف کردن سپاهان شده بود، اما در این دیدار با انتخاب یک ترکیب هجومی‌تر، دست به ریسک بزرگی زد.
پرسپولیس تحت هدایت تارتار به قدری در پشت محوطه جریمه حریف قوی عمل می‌کند که حتی استقلال نیز در دربی، با وجود تمام شرایط تاثیرگذار، نتوانست تنها با یک هافبک دفاعی مقاومت کند. این در حالی بود که امیر محمد رزاقی نیا، جوان و پرانگیزه، به قدری می‌دود که به مانند دو بازیکن عمل می‌کند، اما آبی‌ها از همین ناحیه آسیب پذیر شدند تا روزبه به ترکیب برگردد.
شاید در عصر جمعه، محمد نوری در نظر داشت نفتی‌ها را به سبک اصلی خود بازگرداند؛ همان جوگوبونیتویی که تله سانتانا در دهه ۸۰ میلادی با آن، دنیا را مجذوب فوتبال برزیل کرد، فوتبالی هجومی بدون هافبک دفاعی که نتیجه آن شکست بود و با ورود کارلوس دونگا، برزیل دوباره طعم قهرمانی در جام جهانی را چشید. به نظر می‌رسد محمد نوری فراموش کرده بود که چنین سبکی از فوتبال و این شیوه بازی، سرنوشتی به جز ناکامی نخواهد داشت و بهای این خطا را با اخراج خود پرداخت!
عبدالقادر پوزیده| باشگاه خبرنگاران آزاد
شما همراهان خبرورزشی می‌توانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، بر روی این لینک کلیک کنید.