آرژانتین از جانش برای مسی مایه می‌گذارد، اما پرتغال هرگز چنین احساسی برای کریس ندارد
براساس گزارشی از ورزش سه، ولید الرکراکی به دفاع از د کسب‌های کریستیانو رونالدو پرداخت و به شدت به مدیریت دوران پایانی حضور او در تیم ملی پرتغال انتقاد کرد، همچنین رفتار هم‌تیمی‌های رونالدو را با فداکاری آرژانتینی‌ها نسبت به لیونل مسی مقایسه کرد.
وضعیت حاشیه‌ای کریستیانو رونالدو در اردوی تیم ملی پرتغال همچنان در محافل ورزشی اروپا مورد توجه و بحث عمومی قرار دارد. نحوه مدیریت وضعیت این اسطوره فوتبال جهان و چالش‌های به وجود آمده بین او و کادر فنی، به یک موضوع داغ تبدیل شده است. امروز ولید الرکراکی، سرمربی پیشین تیم ملی مراکش، در برنامه کانال فوتبال کلاب شبکه کانال پلاس فرانسه حاضر شد و دیدگاهی متفاوت درباره این مساله ارائه کرد.
الرکراکی در سخنانش با تأکید بر خدمات باارزش رونالدو به فوتبال پرتغال، اظهار داشت: «کریستیانو رونالدو به طور مکرر به فوتبال پرتغال یاری رسانده است. اعتباری که بسیاری از بازیکنان پرتغالی به دست آورده‌اند و جایگاه والایی که فوتبال پرتغال به آن دست یافته، همه از حضور رونالدو ناشی می‌شود. اگرچه این واقعیت به او نمی‌تواند اجازه دهد که هر کاری بخواهد انجام دهد، به عقیده من خاتمه این ماجرا به طرز ناشیانه‌ای رقم خورد. رونالدو شخصیتی است که می‌بایست به صورت رودررو با او صحبت می‌شد و به وضوح گفته می‌شد که این داستان باید در اینجا به پایان برسد. افزون بر این، سرمربی تیم ملی همان کسی است که در رده باشگاهی با رونالدو همکاری داشته است. آن‌ها باید از پیش درباره ادامه فعالیت یا عدم آن برای آینده بحث می‌کردند. آن‌ها با دستان خودشان به پای خود شلیک کردند. مشاهده این وضعیت واقعاً دل‌آزار است.»
الرکراکی در ادامه به تحلیل تفاوت نگرش‌ها میان پرتغال و آرژانتین پرداخت و بیان کرد: «احتمال دارد کریس رونالدو به خاطر غرور و اشتیاقش بخواهد به آمار هزار گل برسد و شاید آرزو داشته باشد که این هدف را در تیم ملی خود تحقق بخشد، اما نتایجی که ما شاهد آن هستیم و جهانیان مشاهده می‌کنند، در نهایت به شکلی منفی در اذهان حفظ خواهد شد. مهم‌ترین نکته در نظر من این است که چنین برخوردی در آرژانتین هرگز پیش نمی‌آمد. احترامی که آرژانتینی‌ها و هم‌تیمی‌های مسی برای او قائل هستند، احساسی نیست که پرتغالی‌ها نسبت به رونالدو داشته باشند. فداکاری و تلاش برای رونالدو به گونه‌ای بود که بازیکنان پرتغال هیچ‌گاه حاضر به پذیرش آن نشدند، در حالی که هم‌تیمی‌های مسی در جام جهانی قبلی با جان و دل برای او تلاش کردند و به خاطر او دویدند. اما این نوع نگاه هرگز در فوتبال پرتغال پذیرفته نشد.»