مدل جدید سیتروئن 2CV که به تازگی به صورت مفهومی معرفی شده است، به دنبال انتقال روح سادگی و اقتصادی بودن نسخه اولیه به عصر خودروهای الکتریکی می‌باشد. این خودرو نه تنها به عنوان یادآوری از تاریخ پربار سیتروئن به شمار می‌آید، بلکه هدف اصلی آن برآورده کردن نیازهای حمل و نقل مدرن با تأکید بر دسترسی‌پذیری و پایداری است.

احیای یک نماد؛ قیمت‌گذاری سیتروئن 2CV برقی به میزان ۱۵ هزار یورو

سیتروئن کانسپت سیتروئن 2CV برقی را به عنوان نمایی از نسخه تولیدی خود رونمایی کرد که انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۸ یکی از ارزان‌ترین خودروهای برقی در بازار باشد. این خودرو با هدف قیمتی در حدود ۱۵,۰۰۰ یورو (معادل تقریباً ۱۲,۷۵۰ پوند) به یکی از گزینه‌های مقرون به صرفه برای اقشار مختلف جامعه تبدیل خواهد شد.

دستیابی به این قیمت‌گذاری جاه‌طلبانه به لطف توسعه یک پلتفرم کاملاً جدید و منحصر به فرد برای خودروهای الکتریکی امکان‌پذیر شده است که از پلتفرم‌های موجود Smart Car و STLA One استلانتیس (Stellantis) متفاوت خواهد بود و به منظور رعایت مقررات جدید خودروهای الکتریکی کوچک در اتحادیه اروپا طراحی شده است.

مشخصات فنی و ابعاد؛ تأکید بر سبکی و کارایی

مشخصات فنی سیتروئن 2CV برقی نیز بر سادگی و کارایی تأکید دارد. این خودرو وزنی در حدود یک تن دارد که آن را به یکی از سبک‌ترین خودروهای الکتریکی در بازار بدل می‌کند. وزن پایین این خودرو، امکان استفاده از باتری کوچکتری را فراهم می‌آورد و در نتیجه هزینه‌ها را نیز کاهش می‌دهد. برای مقایسه، مدل جدید e-C3 از پک باتری لیتیوم-آهن-فسفات (LFP) با ظرفیت ۳۰ کیلووات‌ساعت استفاده می‌کند که شعاع حرکتی حدود ۲۰۹ کیلومتر را برای آن فراهم می‌کند. سیتروئن 2CV برقی همچنین با طول ۳.۷۶ متر، حتی از مدل اصلی تولید شده در سال ۱۹۴۸ نیز کوتاه‌تر است که بر ویژگی‌های شهری و کم‌حجم آن تأکید دارد.

فلسفه طراحی؛ الهام از گذشته برای آینده

آنتوان گایو-درون، طراح ارشد پروژه 2CV، ابعاد خودرو را یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌ها در طول دو سال توسعه آن دانسته و تأکید کرده که سیتروئن تلاش کرده تا ظاهری تهاجمی به سیتروئن 2CV ندهد. قرارگیری چراغ‌های جلو با طراحی برجسته، یک چالش خاص بود که با کمک ژیل ویدال، رئیس جدید طراحی اروپایی استلانتیس، به خوبی حل شد. ویدال که سابقه احیای مدل‌های رنو ۴ و توئینگو را دارد، نقش مهمی در شکل‌گیری چهره «دوستانه» این خودرو برقی ایفا نموده است. با این وجود، فرم کلی و سیلوئت 2CV که به آن لقب‌های «حلزون حلبی» یا «اردک» داده‌اند، همواره حفظ شده است.

کابینی مدرن با الهام از طراحی‌های قدیمی

طراحی داخلی از چالش‌های بزرگ‌تری برشمرده می‌شود، زیرا مدل‌های اولیه TPV و 2CV اصلی دارای طراحی داخلی خاصی نبودند و برخی پروتوتایپ‌های دهه ۱۹۳۰ حتی فاقد داشبورد و سرعت‌سنج بودند. اما سیتروئن 2CV جدید با یک نمایشگر لمسی کوچک مدرن شده است و در عین حال ارجاعات متعددی به مدل‌های اصلی و دیگر خودروهای محبوب سیتروئن در گذشته دارد. صندلی‌ها به صورت نیمکتی با پارچه چهارخانه زرد رنگ طراحی شده‌اند و اهرم دنده مشهور به «دستگیره چتر» به گونه‌ای بازطراحی شده که با چیدمان PRND خودروهای برقی سازگار باشد.

فرمان تک‌شاخه و پدال‌هایی به شکل قارچی نیز یادآور مدل‌های اولیه 2CV، DS و SM به شمار می‌روند. رادیو قابل‌حذف نیز طراحی شده تا در مواقعی مانند پیک‌نیک به عنوان اسپیکر بلوتوثی مورداستفاده قرار گیرد. مادلین ترنیسین، طراح رنگ، متریال و تریم، اظهار داشت: «هدف ما این بود که وقتی داخل خودرو می‌شوید، حس کنید در حال تجربه پرتوی از نور خورشید هستید.» سقف پارچه‌ای که باید به‌صورت دستی باز یا بسته شود، یکی دیگر از ویژگی‌های الهام‌گرفته از گذشته است که در نسخه تولیدی نیز کاربرد خواهد داشت.

میراث سیتروئن 2CV؛ از TPV تا دوران معاصر

تاریخچه 2CV به پروژه TPV باز می‌گردد؛ خودروی کوچکی که پس از ورشکستگی سیتروئن در سال ۱۹۳۴ و خریداری آن توسط میشلن، به منظور حمل‌ونقل روستاییان فرانسوی با قیمتی مناسب طراحی شد. این خودرو توانایی جابجایی دو کشاورز به همراه ۵۰ کیلوگرم سیب‌زمینی یا یک بشکه شراب را با سرعت ۶۰ کیلومتر بر ساعت و مصرف سوخت ۳ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر داشت و به گونه‌ای طراحی شده بود که باید می‌توانست یک سبد تخم‌مرغ را بدون شکستن روی یک مزرعه شخم‌زده حمل کند. TPV در سال ۱۹۳۹ ممکن شد، اما با آغاز جنگ جهانی دوم، عرضه آن به تأخیر افتاد. نسخه تولیدی سیتروئن 2CV در سال ۱۹۴۸ در نمایشگاه خودروی پاریس به نمایش درآمد و تولید آن از سال ۱۹۴۹ آغاز شد و تا سال ۱۹۹۰ جاری بود، در مجموع بیش از ۵ میلیون دستگاه از این خودرو به فروش رسید و موجب شد تا این خودرو به یکی از محبوب‌ترین خودروهای تاریخ تبدیل شود.