دردهایی که در استوری به تصویر نمی‌آیند!
هفته جهانی سلامت روان با شعار «رسانه‌ها؛ راویان رنج‌های نامرئی» فرصتی فراهم می‌آورد تا از دریچه‌ای عمیق‌تر به دنیای پیرامون خود نگاه کنیم؛ انسانی را که در همه پیچیدگی‌های زندگی‌اش قرار دارد، درک کنیم و به یاد داشته باشیم که بسیاری از دردها هرگز به محتوای استوری‌ها بدل نمی‌شوند.
در این راستا، یک محقق دکتری روانشناسی و مدرس حوزه روانشناسی فضای مجازی به مناسبت این هفته در گفتگویی با ایسنا بیان داشت: در شبکه‌های اجتماعی، معمولاً لحظه‌های خوش و موفقیت‌ها، سفرها و تصاویر جذاب زندگی بیشتر در معرض دیده شدن قرار می‌گیرند؛ در حالی‌که تجارب انسانی دیگری مانند اضطراب، احساس ناتوانی، تنهایی، شکست، خستگی روحی و دغدغه‌های روزانه کمتر به روایت درمی‌آیند.
سیده مریم سیادت ادامه داد: این بدان معنا نیست که هر آنچه در رسانه‌ها به نمایش گذاشته می‌شود غیرواقعی است؛ بلکه یادآور این نکته است که زندگی انسان‌ها فراتر از تصاویری است که بابت خود منتشر می‌کنند.
وی در ادامه تصریح کرد: از منظر روانشناسی فضای مجازی، یکی از جنبه‌های مهم در زندگی دیجیتال، تأثیر تعامل مداوم با روایت‌های انتخاب‌شده از زندگی دیگران بر احساسات و تصور ما از خودمان می‌باشد.
این پژوهشگر دکتری روانشناسی افزود: زمانی که فرد به طور مکرر موفقیت‌ها، خوشحالی‌ها یا ظاهر زیبا و مطلوب دیگران را مشاهده می‌کند، ممکن است به‌ناخواسته زندگی واقعی خود را در مقایسه با تصاویری مطالبه کند که تنها بخشی از واقعیت زندگی دیگران را منعکس می‌کند، این مقایسه‌ها در برخی افراد می‌تواند منجر به احساس نارضایتی، عدم کفایت یا کاهش رضایت از زندگی گردد.
سیادت تأکید کرد: البته شبکه‌های اجتماعی صرفاً محلی برای نمایش زندگی‌های ظاهراً بی‌نقص نیستند، بلکه رسانه‌ها می‌توانند بستر حیاتی برای شنیده‌شدن تجربیات کمتر نمایان و کاهش احساس تنهایی، بهره‌مندی از حمایت اجتماعی و ارتقاء آگاهی درباره سلامت روان فراهم آورند؛ گاهی اوقات یک روایت صادقانه از یک تجربه دشوار می‌تواند به فردی دیگر کمک کند تا بفهمد در تحمل دردهای خود تنها نیست.
وی ادامه داد: در این فرآیند، تنها مسئله‌ای که منتشر می‌کنیم مهم نیست؛ بلکه نحوه مواجهه ما با تجربیات دیگران نیز حائز اهمیت است. گاهی اوقات پشت یک تصویر شاد، روزهای دشواری نهفته است و سکوت یک فرد در فضای مجازی ممکن است با نگرانی‌هایی همراه باشد که از آن‌ها بی‌خبر هستیم. بنابراین، اجتناب از قضاوت بر اساس چند تصویر، پرهیز از مقایسه‌های شتاب‌زده و توجه به احساسات خود در هنگام استفاده از رسانه‌ها، بخشی از مراقبت از سلامت روان در دوران دیجیتال به شمار می‌رود.
این پژوهشگر در حوزه روانشناسی فضای مجازی اضافه کرد: روانشناسی فضای مجازی به ما می‌آموزد که دنیای آنلاین دنیای واقعی ما را در بر نمی‌گیرد، بلکه قسمتی از تجربه‌های عاطفی، روانی و اجتماعی انسان معاصر است. به همین دلیل، بهبود سلامت روان تنها به مراقبت از خود در محیط‌های فیزیکی محدود نمی‌شود و ما باید ارتباطات، نحوه مصرف محتوا و رفتار خود در فضای دیجیتال را نیز مدنظر قرار دهیم.
سیادت در خاتمه یادآور شد: شاید یکی از حیاتی‌ترین مهارت‌های زندگی در دنیای دیجیتال این است که بیاموزیم آنچه دیده می‌شود لزوماً تمام واقعیت نیست و آنچه دیده نمی‌شود نیز بی‌اهمیت نیست.
خبرنگار: محدثه غزنچائی - ایسنا
انتهای پیام