به نقل از خبرنگار مهر، میثم جعفرزاده در حاشیه هشتمین کنفرانس نیروگاه‌های خورشیدی ایران و در مصاحبه با خبرنگاران اظهار داشت: عدم توازن در تولید برق کشور تنها ناشی از فقدان ظرفیت در تولید نیست، بلکه ترکیبی از مشکلات ساختاری در زمینه تولید، تأمین سوخت، انتقال، توزیع و مدیریت مصرف در شکل‌گیری این وضعیت مؤثر می‌باشد. لذا، گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر باید در راستای یک برنامه کلی برای بهبود پایداری و امنیت شبکه برق انجام گیرد.
او ادامه داد: با توجه به قابلیت‌های اقلیمی ایران، انرژی خورشیدی می‌تواند یکی از فرصت‌های ارزشمند سرمایه‌گذاری در صنعت برق باشد و به کاهش فشار بر نیروگاه‌های حرارتی و همچنین تنوع در منابع تولید و کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی کمک کند. با این وجود، نیروگاه‌های خورشیدی بخشی از راه‌حل مشکل ناترازی هستند و نه جایگزینی برای اصلاحات ساختاری در صنعت برق.
مدیرعامل هلدینگ انرژی لاوان بر اهمیت توجه به ساختار امنیت انرژی کشور تأکید کرد و گفت: توسعه نیروگاه‌های خورشیدی باید با توجه به ظرفیت پذیرش شبکه، زیرساخت‌های انتقال و نیاز واقعی به مصرف انجام شود. در پروژه‌های وسیع، ساخت پست‌ها و خطوط انتقال، بهره‌برداری از سامانه‌های ذخیره‌سازی انرژی و مدیریت نوسانات تولید از پیش‌نیازهای اساسی برای بهره‌برداری پایدار و اقتصادی به شمار می‌آید.
جعفرزاده همچنین بر ضرورت فراهم ساختن بستری امن برای سرمایه‌گذاران تأکید کرد و گفت: سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی نیازمند دیدگاه بلندمدت است و بدون وجود ثبات در قوانین، شفافیت در سازوکارهای فروش برق، تضمین وصول مطالبات و امکان پیش‌بینی بازگشت سرمایه، انتظار مشارکت گسترده و مداوم بخش خصوصی بعید است.
او اشاره کرد: استفاده از توانایی‌های شبکه بانکی، بازار سرمایه و مدل‌های نوین تأمین مالی پروژه‌محور در کنار مدیریت ریسک‌های اقتصادی و ارزی می‌تواند فرآیند اجرای پروژه‌های تجدیدپذیر را تسریع بخشد. در این راستا، همکاری میان سیاست‌گذاران، نهادهای مالی و سرمایه‌گذاران امری غیرقابل اجتناب است.
این مقام مسئول با تأکید بر اهمیت کیفیت سرمایه‌گذاری یادآور شد: میزان ظرفیت نصب‌شده تنها معیار موفقیت در توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر نیست؛ بلکه توان واقعی تولید، کیفیت طراحی و اجرا، قابلیت اتصال به شبکه، ضریب بهره‌برداری و بازده اقتصادی پروژه‌ها نیز باید ملاک ارزیابی باشد.
او همچنین به رویکرد این مجموعه در پیشرفت زیرساخت‌های انرژی اشاره کرد و افزود: استراتژی این مجموعه مبتنی بر سرمایه‌گذاری هدفمند، پژوهش‌های دقیق فنی و اقتصادی، مدیریت مهندسی پروژه‌ها و تبدیل منابع مالی به قدرت عملیاتی و قابل اعتماد برای تولید برق است.
جعفرزاده به این نکته پرداخت که امنیت انرژی دیگر محدود به زمان اوج مصرف تابستان نیست؛ بلکه کمبود تأمین سوخت برای نیروگاه‌های حرارتی در فصل زمستان نیز ضرورت تنوع در منابع تولید و توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر را بیشتر نمایان کرده است.
وی در خاتمه تصریح کرد: امنیت پایدار انرژی از طریق صرفاً افزایش ظرفیت نیروگاهی حاصل نمی‌شود؛ بلکه مستلزم توسعه متوازن تولید، تقویت شبکه، بهبود بهره‌وری نیروگاه‌های موجود، مدیریت مصرف و سرمایه‌گذاری هوشمند است. انرژی خورشیدی در این مسیر نقش بسزایی دارد، اما برای رفع ریشه‌ای ناترازی برق نیازمند اصلاح ساختار و حکمرانی مؤثر در صنعت انرژی کشور هستیم.