خبرورزشی‌گردی| در پرسپولیس آغازین کارم، پای صمد مرفاوی را شکستم/ برخلاف برادرم هوادار استقلال بودم، ولی به جمع پرسپولیسی‌ها پیوستم!

مرتضی فنونی‌زاده، یکی از بازیکنان شاخص و بافتی دهه ۶۰ فوتبال ایران به شمار می‌رود؛ او برادر بزرگتر مهدی فنونی‌زاده است که علاوه بر تجربه در تیم پرسپولیس، در عرصه بین‌المللی هم به میدان رفته است.

به تاریخ ۲۱ مهر ۱۳۸۹، مرتضی فنونی‌زاده در یک گفتگو جذاب با خبرورزشی به بیان خاطراتش پرداخت:

• در نیمه‌نهایی جام ملت‌های ۱۹۸۸ در قطر، ما با یک گل برابر عربستان شکست خوردیم و در پس‌زمینه این گل داستان جالبی وجود دارد. در حالی که توپ در حال سانتر بود، من و مهدی به خاطر احمدرضا عابدزاده که با صدای بلند اعلام کرد "من توپ را می‌گیرم"، به او اعتماد کرده بودیم؛ اما ناگهان ماجد عبدالله همه را غافلگیر کرد و گل را زد. در ابتدا همه تقصیر را بر گردن من انداختند، اما مرحوم دهداری بعد از بازی به من گفت که بازی خوبی کرده‌ام.
• پس از این بازی، همراه با صمد مرفاوی و کریم باوی به اتاق بازیکنان عربستان رفتیم تا لباس‌هایمان را با آن‌ها عوض کنیم. در آن زمان تمام تیم‌ها در یک هتل اقامت داشتند و زمانی که وارد شدیم، کاپیتان عربستانی همراه با ماجد عبدالله داشتند با پسر شاه فهد تلفنی صحبت می‌کردند. آن‌ها اعلام کرده بودند که برای پیروزی برابر ایران یک بنز مدل ۱۰۰۰ پاداش گرفتند و همچنین ملکی در اسپانیا دارند. اما صمد و کریم که زبان عربی می‌دانستند، به آن‌ها گفتند که مرتضی فنونی‌زاده هم مزدا هزار دارد! عربستانی‌ها بیچاره نمی‌دانستند که "مزدا هزار" به چه چیزی اشاره دارد. در حقیقت ما به وانت مزدا اشاره می‌کردیم که اتفاقا آن زمان هم به خوبی کار نمی‌کرد!
• ما تا حدی به بازیکنان عربستان اصرار کردیم که در میانه تماس، یکی از آن‌ها به من گفت: "این لباس و ساک من مال تو!" یادم می‌آید که کریم باوی دشداشه ماجد عبدالله را هم از تنش درآورد و به عنوان یادگاری به ایران آورد!
• محمد مایلی‌کهن، چون همبازی و دوست من است، به همین دلیل نمی‌خواهم درباره اشتباهات بازیکنانی که در زمانه خود ستاره بودند اما پس از پایان دوران فوتبال خود دچار چالش شدند، صحبت کنم و یا قضاوت نمایم. هر یک از ما در زندگی‌مان خطاهایی مرتکب می‌شویم.
• قطری‌ها قصد داشتند محمد پنجعلی را به لیگ کشور خود منتقل کنند و چون او تلفن نداشت، شماره منزل ما را به آن‌ها داد. یک شب آن‌ها تماس گرفتند. ساعت نیمه شب بود و من به هر دلیلی تلاش کردم تا به طرف مقابل بگویم که سه ساعت دیگر زنگ بزنند. در این فاصله، به شهرک اکباتان رفتم و او را به منزل خود آوردم تا گفت‌وگوهای تلفنی انجام شود. همان شب توافقی حاصل شد و پس از تماس در ساعت ۳ صبح، قراردادی به ارزش ۵ میلیون تومان با پنجعلی امضا کردند. البته محمدآقا آنقدر انسان با معرفتی است که پس از آن ماجرا همیشه از من حمایت کرده است.
• اولین اثر من در پرسپولیس، شکستن پای صمد مرفاوی بود که بعدها به مهاجم ثابت استقلال و تیم ملی تبدیل شد! در همان روز اول که قرار بود برای پرسپولیس بازی کنم، با تیم دارایی مسابقه داشتیم و علی‌آقا مرا به عنوان بازیکن ثابت انتخاب کرده بود. در همین بازی پای صمد را شکستم و او بیچاره چند ماه را به خاطر این آسیب‌دیدگی به خانه‌نشینی گذراند.
• علی پروین همیشه می‌گفت که باختن در بازی‌های دیگر اهمیت ندارد، تنها باید در بازی با استقلال پیروز شوید.
• در دربی اسفند ۱۳۷۰، وضعیت پرسپولیس اصلاً به سامان نبود و به همین دلیل علی پروین پیش از آغاز مسابقه، بزرگترهای تیم را جمع کرده و گفت: فقط مواظب باشید که شش تایی نشویم. ما این بازی را دو بر صفر شکست خوردیم؛ اما خدا را شکر که استقلالی‌ها به ما رحم کردند.
• من خیلی به تاج و استقلال علاقه داشتم، اما سرنوشت به گونه‌ای رقم خورد که به پرسپولیس بروم. این در حالی است که برادرم هوادار پرسپولیس بود اما او به استقلال پیوست.
• در یکی از دربی‌ها، در وسط زمین درگیری پیش آمد و بازیکنان به یکدیگر حمله کردند. به سرعت خودم را به مهدی، برادرم که در استقلال بازی می‌کرد رساندم و به او گفتم که تو کنار بایست. به تو چه ربطی دارد که خودت را درگیر می‌کنی؟ البته دقایقی بعد همین حادثه، من به عباس سرخاب ضربه‌ای زدم که باعث خونین شدن بینی‌اش شد؛ اما مهدی به سرعت رسید و خون بینی عباس را به صورت من مالید تا داور مرا اخراج نکند!

بیشتر بخوانید: رابط موساد، پیگیر بازی دوستانه پرسپولیس و رئال مادرید! / دستگیری مدیر ارشد سرخ‌پوشان به دلایل امنیتی