انریکه: این مسأله در پی‌اس‌جی مرا نگران می‌کند!
طبق گزارش "ورزش سه"، لوئیس انریکه، که در حال حاضر در چهارمین سال فعالیت خود در پاری سن ژرمن به سر می‌برد، دیدگاه مثبتی درباره تجربه‌اش در این تیم پاریسی ارائه کرد و در مورد ارتباط نزدیکش با ناصر الخلیفی، رئیس باشگاه، دوستی‌اش با لوئیس کامپوس، مدیر ورزشی، و فضای دوستانه رختکن صحبت کرد که در این میان به یک داستان جالب درباره ویتینیا اشاره شد.
این مربی 55 ساله در مصاحبه‌ای با وب‌سایت باشگاه که در دو دوره اخیر لیگ قهرمانان اروپا قهرمان شده است، تصریح کرد: «ارتباط من با لوئیس کامپوس از همان لحظه اول بسیار خاص بود. این یک ترکیب عالی است. همه ما با هدف بهبود و خوشحال کردن طرفداران در کنار یکدیگر فعالیت می‌کنیم». او همچنین پیش از یادآوری یک خاطره منحصر به فرد از مدیر ورزشی پرتغالی، توضیحات بیشتری درباره وظیفه او در ساختار باشگاه داد.
انریکه در ادامه صحبت‌هایش به تمجید از کامپوس پرداخت: «یک مدیر ورزشی باید شجاعت داشته باشد. او باید بازیکنانی را جذب کند که با مفاهیم سرمربی سازگار باشند. ما در واقع ایده‌های نزدیکی داریم و این امر یکی از عوامل کلیدی در موفقیت ما به حساب می‌آید، به همراه توانایی باشگاه در استخدام استعدادهای شگفت‌انگیز».
او همچنین به یک خاطره مهم اشاره کرد: «من این شانس را داشتم که پیش از این با مدیران ورزشی خیلی خوبی همکاری داشته باشم. به‌خصوص به یاد گفتگوهای اخیرم با فرزندم پاچو می‌افتم. روزی که لوئیس کامپوس در آغاز همکاری‌مان به منزل من آمد را به خاطر می‌آورم. او می‌دانست من کجا زندگی می‌کنم و به صورت شخصی به دیدارم آمد. این لحظه را به خوبی به یاد دارم. ارتباط من با لوئیس از همان آغاز فوق‌العاده بود. او فردی بود که من چندان نمی‌شناختم، اما به سرعت متوجه شدم که به من اعتماد دارد و می‌خواهد کارهای بزرگی برای باشگاه انجام دهد. این ارتباط برای من واقعاً شگفت‌انگیز بود. این لحظه برای من اهمیت ویژه‌ای داشت. من پیش‌تر هم همکاری‌های خوبی را تجربه کرده بودم، اما این مورد به‌طور خاص بسیار قوی بود. این بهترین راه برای کار کردن به‌عنوان یک سرمربی است: داشتن چنین اعتمادی و پیشرفت مشترک».
این مربی اسپانیایی در مواجهه با جوانی بازیکنان و چالش تفاوت نسل‌ها در رختکن، ضمن پذیرش این شرایط، خاطره‌ای مفرح از ویتینیا، هافبک پرتغالی تیم نقل کرد.
انریکه با صراحت اذعان داشت: «به‌راستی، این وضعیت مرا کمی می‌ترساند! اختلاف سنی بین بازیکنان جوان مثل ابراهیم سال به سال افزایش می‌یابد. اما وقتی به سوابق مربیگری‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم که همیشه توانسته‌ام روابط خوبی با بازیکنان برقرار کنم. اعتقاد دارم که این ارتباط‌ها می‌توانند با وجود اختلاف سنی ادامه یابد. من از صمیمیت، شوخی و نزدیک بودن به بازیکنان لذت می‌برم. این موضوع به من انرژی می‌دهد: برقراری ارتباط با آن‌ها، مطرح کردن لطیفه و به اشتراک گذاشتن لحظات خوش. یادم می‌آید ویتینیا گاهی از من می‌پرسید، نمی‌دانم که حرف‌هایت جدی است یا نه». و من به او می‌گویم که تشخیص این موضوع بر عهده خودت است! (خنده). من این نوع از رابطه را بسیار می‌پسندم.