آقای تارتار! این فقط یک نیمکت نیست؛ سرمربی پرسپولیس دو امتیاز ارزشمند را از دست داد!
تیمی که با این تساوی به اوج جدول لیگ قدم گذاشت، پرسپولیس است، اما متأسفانه دو امتیاز حیاتی را در خرمآباد از چنگ خود خارج کرد؛ امتیازهایی که در پایان فصل ممکن است تبدیل به حسرتی بزرگ از دست رفته شود، احساسی که با تحمل صدها باخت تلخ هیچگاه قابل مقایسه نیست. برخی از تساویها به مراتب دردناکتر از شکستها هستند؛ بهویژه زمانی که تیمی با چنین ستارههای درخشان و امکانات فراوان، بهجای بهرهبرداری از یک فرصت طلایی برای صدرنشینی، بهراحتی دو امتیاز ارزشمند را در اختیار حریف میگذارد.
پرسپولیس در شرایطی مقابل خیبر به نتیجه تساوی رسید که میتوانست با به دست آوردن یک پیروزی گرانبها، فاصلهاش را با سایر رقبا افزایش دهد، اما نمایش تیم در دقایق پایانی و تصمیمات غیرمنتظره کادر فنی این شانس را از دست داد. البته شاید پس از این بازی اولین سؤالی که مطرح میشود، نه دربارهی عملکرد بازیکنان در میانه میدان، بلکه پیرامون تصمیمات مهدی تارتار باشد؛ سرمربیای که دلیل تأخیر در تعویضها را در شرایطی که تیم نیاز مبرم به خون تازه داشت، به سختی میتوان درک کرد!
علی علیپور، محمد خدابندهلو، محمدمهدی محبی و تیکدری از جمله بازیکنانی بودند که در طول مسابقه نشانههای خستگی را به وضوح نشان دادند، اما تغییرات لازم آنقدر به تأخیر افتاد که زمان کمی برای تغییر سرنوشت بازی باقی ماند. در چنین موقعیتی، فلسفه وجود یک نیمکت توانمند چه معنایی میتواند داشته باشد؟ پرسپولیس مهرههای باکیفیتی بر روی نیمکت دارد؛ بازیکنانی که میتوانستند موجی از انرژی نو به تیم اضافه کنند و وضعیت بازی را دگرگون سازند، اما شگفتآور بود که تارتار تا آخرین دقایق برای استفاده از اکثر آنها صبر کرد.
در حالی که برخی از بازیکنان مانند امیرحسین محمودی و محمد عمری هیچگاه فرصتی برای حضور در میدان پیدا نکردند و دیگر بازیکنان زمانی به میدان آمدند که تأثیرگذاری آنها به شدت محدود بود. جلالی و صادقی نیز از آن گزینههایی بودند که باید دربارهی زمانبندی استفاده از آنها بیشتر بررسی میشد.
این دقیقاً همان نقطهای است که باید از تارتار پرسش کرد: وقتی تیم خسته است، زمانی که نیاز به تغییر در جریان بازی احساس میشود و وقتی بازیکنانی روی نیمکت هستند که میتوانند وضعیت را به نفع تیم دگرگون کنند، چرا باید به تأخیر در تعویضها ادامه داد؟ هر تعویضی الزاماً منجر به گل یا پیروزی نمیشود، اما عدم استفاده به موقع از ظرفیتهای تیم تصمیمی نیست که به آسانی بتوان از آن گذشت.
برای قهرمانی، پرسپولیس تنها به ستارههای حاضر در زمین نیاز ندارد؛ مدیریت بازی و تصمیمگیریهای صحیح سرمربی نیز جزئی جدا نشدنی از مسیر رسیدن به قهرمانی است. تیمی که تمایل به کسب عنوان قهرمانی دارد، نباید در چنین بازیهایی به راحتی امتیاز از دست دهد و سپس در انتهای فصل دنبال امتیازهایی بگردد که با تصمیمات بهتر امکان حفظشان وجود داشت.
آقای تارتار! نیمکت پرسپولیس فقط برای تزیین و زیبایی نیست که بازیکنانش فقط بهمنظور پر کردن لیست مسابقه بر روی آن بنشینند. زمانی که تیم به تغییر نیاز دارد، باید از پتانسیلهایتان بهره ببرید؛ نه آنقدر صبر کنید تا دو امتیاز حیاتی از دست برود و تنها تلخیاش برای پرسپولیس باقی بماند!
بیشتر بخوانید: ویدیو| اعلام پنالتی به سود پرسپولیس و رد آن با VAR!