از کارگاه اسباب‌بازی تا داستان یک مادر مجرد؛ جشنواره محلی برای ایجاد پیوندها
موسا رضوی، کارگردان فیلم کوتاه «قوها ایستاده می‌خوابند»، در مصاحبه‌ای با خبرنگار مهر درباره ź ایده اولیه این اثر گفت: پایه‌گذار این فیلم از یک فضای خاص ناشی شد. از آنجایی که این فیلم به طور کامل به‌صورت مستقل تولید شده و هیچ نهاد مالی در فرآیند ساخت آن مشارکت نداشته، اهمیت این موقعیت برای من بسیار بالا بود. لذا برای مدتی طولانی به آن فکر کرده و داستان را بر اساس خصوصیات آن فضا نگاشتم.
وی در ادامه ویژگی‌های لوکیشن فیلم را توضیح داد: لوکیشن فیلم کوتاه «قوها ایستاده می‌خوابند» یک کارگاه تولید اسباب‌بازی‌های فکری است. تصمیم گرفتم قصه را در این فضا بیان کنم و به این صورت، ایده اولیه به شکل داستان فیلم شکل گرفت.
این کارگردان در خصوص روایت داستان فیلم اذعان داشت: این فیلم به زندگی یک مادر تنها می‌پردازد که به همراه فرزندش زندگی می‌کند، اما سرپناه ندارد. علت بی‌خانمانی او در روایت چندان اهمیت ندارد؛ چراکه افراد زیادی با چنین شرایطی در جامعه مواجه هستند. این زن در جستجوی مکانی برای سکونت خود و فرزندش است و در همین راستا، به کار جستجو می‌پردازد تا اینکه در کارگاهی مشغول به کار می‌شود. او متوجه می‌شود که شرایط کارگاه به گونه‌ای است که می‌تواند به‌طور پنهانی در انبار آن زندگی کرده یا حداقل شب‌ها به همراه فرزندش در آنجا استراحت کند. بنابراین تلاش می‌کند از این فرصت بهره‌برداری کند و شرایطی برای اقامت مخفیانه در کارگاه فراهم آورد.
این کارگردان در مورد رویکردش در پرداختن به شخصیت زن در فیلم توضیح داد: به دلیل زمینه خانوادگی و محیطی که در آن پرورش یافته‌ام، تا حد زیادی با این قشر از افراد، شرایط زندگی‌اشان، دغدغه‌ها و افکارشان آشنایی دارم. از سوی دیگر، ویژگی‌های کارگاه از منظر دراماتیک برایم مهم بود و قصد داشتم موقعیتی خلق کنم که علاوه بر برخورداری از ظرفیت‌های داستانی، قادر به نمایش ابعاد مختلف زندگی این افراد نیز باشد.
او ادامه داد: ابتدا به فکر این بودم که شخصیت اصلی فیلم مرد باشد، اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم که چنین انتخابی نمی‌تواند به اندازه دلخواه، استحکام دراماتیک داستان را ایجاد کند. به همین دلیل تصمیم گرفتم که شخصیت اصلی زن باشد. همچنین بر این باور بودم که برای شکل‌گیری موقعیت مدنظر و نمایش تلاش و ایستادگی این شخصیت، حضور یک فرزند نیز ضروری است. در نهایت، شخصیت اصلی فیلم به زنی تبدیل شد که در کنار فرزندش برای بهبود شرایط زندگی خود به مبارزه ادامه می‌دهد.
رضوی در خصوص حضورش در جشنواره فیلم کوتاه تهران اظهار داشت: سال‌هاست که در عرصه فیلمسازی مشغول به کار هستم. فعالیت خود را از سال ۱۳۷۸ در انجمن سینمای جوانان اصفهان آغاز کرده و اولین فیلمم را به‌صورت تجربی تولید کردم. بعد از آن به تهران آمدم و در آژانس‌های تبلیغاتی مشغول به کار شدم. کار حرفه‌ای‌ام را با تدوین شروع کرده، سپس به ساخت تیزر پرداختم و بعد از آن چند فیلم کوتاه تجربی دیگر نیز ساختم. با این حال، حضور در جشنواره فیلم کوتاه تهران، نخستین تجربه من به عنوان یک فیلمساز در یک جشنواره سینمایی معتبر است. این اتفاق برای من بسیار خوشایند است و حضور در چنین رویدادی برایم انگیزه‌بخش بوده و می‌تواند به من کمک کند تا با انگیزه بیشتری به مسیر فیلمسازی ادامه دهم.
او خاطرنشان کرد: به عنوان یک فیلمساز که مسیر دشواری را برای رسیدن به این مرحله پشت سر گذاشته‌ام، معتقدم یکی از نیازهای اصلی فیلمسازان، برقراری ارتباط با تهیه‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و افرادی است که به تولید فیلم کوتاه علاقه‌مند هستند. جشنواره می‌تواند زمینه‌ای را فراهم کند تا فیلمسازان ایده‌های خود را مطرح کرده، با فعالان این حوزه آشنا شوند و شرایطی برای تولید آثار بعدی خود ایجاد کنند. فیلمنامه فیلم کوتاه بعدی‌ام را حدود یک تا دو سال پیش آماده کرده‌ام و ساخت آن برایم از اهمیت بسزایی برخوردار است. امیدوارم بتوانم از فرصت حضور در جشنواره برای معرفی این فیلمنامه و فراهم کردن شرایط تولید آن بهره‌برداری کنم.
رضوی در پایان با تأکید بر اهمیت اکران فیلم کوتاه، یادآور شد: یکی از بهترین تجربه‌هایی که هر فیلمسازی می‌تواند کسب کند، تماشای اثر خود بر روی پرده سینما در کنار مخاطبان است. در حال حاضر، این فرصت برای من مهیا شده که فیلمم را در جشنواره همراه با تماشاگران و علاقه‌مندان سینما تماشا کنم. به نظر من، این تجربه یکی از ارزشمندترین دستاوردهایی است که یک فیلمساز می‌تواند از نمایش اثرش به دست آورد.